ECLI:NL:RBLIM:2025:6908, Rechtbank Limburg, 16-07-2025, ROE 24/5163 — RBLIM:2025:6908
Samenvatting
Beroep tegen de verleende omgevingsvergunning voor het plaatsen van een tijdelijke woning in de achtertuin van Grootgenhouterstraat 194, Beek. Het geschil betreft de vergunde activiteiten ‘bouwen’ en ‘afwijken bestemmingsplan’. De rechtbank oordeelt dat er geen sprake is van een onevenredige aantasting van de goede ruimtelijke ordening, aangezien de verwijdering van beplanting geen significante negatieve invloed heeft op het woon- en leefklimaat. Wat betreft de vergunningvoorschriften stelt de rechtbank vast dat verweerder de voorschriften na bezwaar wel degelijk heeft aangepast, maar onvolledig heeft gehandeld door de gewijzigde voorschriften niet aan eiser te verstrekken en niet expliciet te vermelden in het bestreden besluit. Deze gebrekkige communicatie heeft bij eiser verwarring veroorzaakt, waardoor hij ten onrechte beroep heeft moeten instellen. Hoewel er geen inhoudelijke benadeling was, wordt het beroep gegrond verklaard vanwege deze onduidelijkheid en de daardoor ontstane noodzaak voor eiser om beroep in te stellen. De proceskosten in bezwaar worden aan eiser toegekend, evenals de proceskosten in beroep.
Betrokken advocaten
mr. M. Godderij
eiser
mr. R.P.M. Keulers
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:23382, Rechtbank Den Haag, 04-11-2025, SGR 23/7197
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:6726, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 08-10-2025, 25/1664
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:4895, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 21-07-2025, 25/1780
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:4894, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 15-07-2025, 25/403
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROE 24/5163
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. K.M.J.A. Smitsmans
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Kessel fokt aan huis labradoodles onder de bedrijfsnaam 'Capelse Labradoodles'. Omwonenden klaagden bij de gemeente Peel en Maas over geluidsoverlast door de honden. Bij een eerste controle op 17 december 2025 trof een gemeentelijke toezichthouder tien honden en acht puppy's aan in de woning. Bij latere controles op 7 mei en 7 juli 2026 waren dat tien volwassen honden en vier puppy's, en daarna zes volwassen honden en twee puppy's. Op 15 juli 2026 legde het college van burgemeester en wethouders haar een last onder dwangsom op. Zij moest het bedrijfsmatig fokken, houden en verkopen van honden staken door alle honden boven het aantal van zes van het perceel te verwijderen. Daarnaast mocht zij hooguit twee keer per jaar een nestje fokken, waarbij puppy's jonger dan acht weken niet meetellen. Voor elke geconstateerde overtreding per week verbeurt zij € 15.000, tot een maximum van € 60.000. De vrouw maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg om het besluit te schorsen totdat op dat bezwaar is beslist. De voorzieningenrechter vond dat zij een spoedeisend belang had, omdat zij zonder voorziening haar honden moest weghalen voordat op haar bezwaar was beslist. Toch wees hij het verzoek af, omdat het bezwaar volgens hem geen redelijke kans van slagen heeft. Het college mocht aannemen dat de fokkerij in strijd is met het omgevingsplan. Volgens het bestemmingsplan mag bij een woning hooguit 35 m² van de woning en de bijbehorende bouwwerken worden gebruikt voor een beroep of bedrijf aan huis. Het college had aan de hand van de bouwtekeningen uitgelegd dat de woonkamer, de garage en een van de twee kennels daarvoor in gebruik zijn en samen meer dan 35 m² beslaan. Die afmetingen betwistte de vrouw niet, en ze ontkende ook niet dat zij die ruimtes voor de fokkerij gebruikt. Of de fokkerij een bedrijf aan huis is, liet de rechter daarom in het midden: ook als dat zo was, wordt de maximale oppervlakte overschreden. De andere bezwaren van de vrouw slaagden evenmin. De hoogte van de dwangsom is afgestemd op de verkoopprijs per puppy van € 2.600 en het aantal puppy's dat sinds 1 januari 2024 is gefokt, op basis van een verkooplijst die zij zelf overhandigde. Volgens de rechter heeft het college dat voldoende gemotiveerd, en zij onderbouwde niet dat de dwangsom te hoog is. Het college hoeft ook niet te zeggen wanneer het controleert; bij invordering moet het zelf aannemelijk maken dat een dwangsom is verbeurd. Verder is volgens de rechter duidelijk dat zij aan de last voldoet zodra zij het aantal honden terugbrengt tot zes en maximaal twee nestjes per jaar fokt. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. Griffierecht wordt niet vergoed en het college hoeft de proceskosten niet te betalen. Het oordeel is voorlopig en bindt de rechtbank niet in een eventuele bodemprocedure; hoger beroep of verzet staat niet open.