Rechter verplicht vrouw om hond af te staan voor afgesproken omgangsregeling — RBLIM:2025:8350
omgangsregeling gezamenlijke hond na beëindiging affectieve relatie
Eiser / verzoeker
man (eiser)
Verweerder / gedaagde
vrouw (gedaagde)
Gedaagde veroordeeld om de overeengekomen omgangsregeling voor de hond na te komen op straffe van een dwangsom van € 100,- per dag met een maximum van € 10.000,-, en tot betaling van proceskosten van € 1.764,86.
- Mede-eigenaar van een hond kan omgangsregeling niet eenzijdig stopzetten zonder zwaarwegende redenen.
- Instemming met de inhoud van een nieuwe omgangsregeling impliceert niet automatisch instemming met een uitgestelde ingangsdatum.
- Zolang de hond niet aan één partij is toebedeeld, blijven beide partijen gebonden aan de overeengekomen omgangsregeling.
- Dwangsom van € 100,- per dag opgelegd met een maximum van € 10.000,- bij niet-nakoming.
- Geschil over persoonlijke bezittingen tijdens de zitting opgelost door directe overhandiging.
Samenvatting
Een man en een vrouw hadden jarenlang een relatie en zijn sinds 2023 verwikkeld in een geschil over de verdeling van hun gezamenlijke eigendommen. Een bijzonder twistpunt is hun hond, die zij allebei in eigendom hebben. Na het einde van de relatie spraken zij een omgangsregeling af: de hond zou om de twee weken bij de een en dan bij de ander verblijven. Die regeling werkte aanvankelijk goed, maar in september 2024 besloot de vrouw de regeling eenzijdig stop te zetten. De man zag zijn hond sindsdien niet meer terug.
De vrouw onderbouwde haar beslissing met de stelling dat de man in strijd met de afspraak aanwezig was geweest in de gemeenschappelijke woning tijdens de overdracht van de hond. Later stelde zij dat partijen een nieuwe regeling hadden afgesproken, maar dat die pas zou ingaan nadat alle financiële geschilpunten tussen hen volledig waren afgerond. De man betwistte dit: hij had ingestemd met de nieuwe afspraken over dag, tijdstip en locatie van de overdracht, maar nooit met het uitstellen van de ingangsdatum.
De voorzieningenrechter volgde de redenering van de vrouw niet. Uit een brief van november 2024 bleek dat de man had ingestemd met de omgangsregeling, maar nergens stond dat hij ook akkoord ging met het wachten tot de algehele verdeling klaar zou zijn. De rechter oordeelde dat de vrouw er niet gerechtvaardigd op mocht vertrouwen dat de man hiermee instemde, mede omdat er al een lopende omgangsregeling bestond die zij zelf eenzijdig had beëindigd en waartegen de man direct had geprotesteerd.
Daarnaast stelde de rechter vast dat de vrouw sowieso niet het recht had de omgangsregeling eigenmachtig te stoppen. Beide partijen zijn immers mede-eigenaar van de hond, en dat geeft ieder van hen recht op gebruik en genot van het dier. Alleen bij zwaarwegende redenen kan de omgang exclusief aan één partij worden toebedeeld. Het feit dat de man eenmaal in strijd met een afspraak aanwezig was bij de overdracht, leverde geen zwaarwegende reden op. Dat de vrouw inmiddels liever de hond volledig toegewezen wil krijgen aan één van beiden, doet daar niets aan af: zolang die toedeling er niet is, blijft zij gebonden aan de gemaakte afspraken.
Het geschil over de persoonlijke bezittingen van de man die de vrouw nog onder zich had, loste zich tijdens de zitting vanzelf op: de vrouw overhandigde de spullen ter plekke aan de man.
De voorzieningenrechter veroordeelde de vrouw om de omgangsregeling na te komen en de hond op 13 mei 2025 om 19.00 uur op de parkeerplaats van de Burger King over te dragen aan de man, voor een periode van veertien dagen. Voor iedere dag dat zij dit niet doet, moet zij een dwangsom betalen van € 100,-, met een maximum van € 10.000,-. Daarnaast moet de vrouw de proceskosten van € 1.764,86 aan de man vergoeden.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2025:518, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-02-2025, 200.343.937_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:GHARL:2024:6911, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 12-11-2024, 200.345.340
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBGEL:2024:7191, Rechtbank Gelderland, 23-10-2024, C/05/438787 / FZ RK 24-1779
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2024:2024, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 21-03-2024, 200.331.596
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
Civiel Recht; GoederenrechtZaaknummer
C/03/340492 / KG ZA 25-121
Procedure
Kort geding
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. A.M. Koster-van der Linden
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
De Provincie Limburg wil 34 percelen grond van bijna 63 hectare verkopen aan de Grondexploitatiemaatschappij Californië B.V. (GEC). Het gaat om grond in het glastuinbouwgebied Californië II in Horst aan de Maas, onderdeel van de gebiedsontwikkeling Klavertje 4 bij Venlo. Een aardbeientelende onderneming uit de regio wilde die grond zelf kopen en trok naar de kortgedingrechter om de verkoop te stoppen. Zij wilde dat de Provincie alsnog een openbare selectieprocedure zou houden waarin ook andere gegadigden kunnen meedingen. De zaak draait om de zogenoemde Didam-arresten van de Hoge Raad. Daarin staat dat een overheid die grond wil verkopen in beginsel ruimte moet bieden aan meerdere gegadigden, tenzij op grond van objectieve, toetsbare en redelijke criteria maar één serieuze gegadigde in aanmerking komt. De Provincie had daarom op 24 juni 2026 in het Provinciaal Blad aangekondigd dat zij van plan was aan GEC te verkopen, met een uitleg waarom GEC de enige serieuze gegadigde zou zijn. Andere partijen kregen twintig dagen om daartegen naar de rechter te stappen. De Provincie wees op een overeenkomst uit 2011 met GEC. Daarin is afgesproken dat de Provincie gronden voor Californië II op verzoek van GEC koopt en later aan GEC doorlevert, waarna GEC de grond bouwrijp maakt en doorverkoopt aan bedrijven. GEC is zelf een publiek-private samenwerking waarin onder meer de Provincie, het ministerie van Economische Zaken en meerdere gemeenten aandeelhouder zijn. Het bedrijf is speciaal opgericht om dit gebied te ontwikkelen. De eisende onderneming vond dat dit geen objectieve criteria zijn en dat ook in 2011 al de gelijkheid van gegadigden gold. GEC en de Provincie stelden dat de eiser in 2011 nog niet bestond en dat GEC met de overeenkomst en eerdere investeringen de enige serieuze gegadigde is. De voorzieningenrechter volgt de Provincie en GEC. Volgens de rechter is GEC een projectvehikel dat bestaat om Californië II uit te voeren en te financieren. De afspraken uit 2011 zijn feitelijk een financieringsconstructie om dat publieke doel mogelijk te maken. GEC heeft bovendien de grondpositie, de benodigde vergunningen en de financiële verplichtingen en risico's die andere gegadigden niet hebben. Daarmee is de positie van de eiser niet gelijkwaardig aan die van GEC. Uitgifte aan een andere partij zou de financieringsconstructie doorkruisen en het publieke doel in gevaar brengen. De rechter vindt de kennisgeving weliswaar summier, maar voldoende duidelijk en toetsbaar: de eiser kon zijn bezwaren in dit kort geding naar voren brengen, en daar draait het bij de Didam-regels om. Ook GEC had als tussenkomende partij vorderingen ingesteld: zij wilde de Provincie laten gebieden de verkoop door te zetten. Die vorderingen wijst de rechter af wegens gebrek aan belang, omdat tussen GEC en de Provincie niet in geschil is dat de verkoop er komt. Het vragen om afwijzing van de vorderingen van de eiser ziet de rechter als verweer en niet als zelfstandige vordering. De voorzieningenrechter wijst alle vorderingen van de eisende onderneming af en veroordeelt haar in de proceskosten van de Provincie van € 2.101, plus wettelijke rente als ze niet binnen veertien dagen betaalt. GEC wordt eveneens in de proceskosten veroordeeld, maar die zijn begroot op nihil. De Provincie mag de verkoop aan GEC doorzetten.