Evenementenbedrijf moet eventmedewerker achterstallig loon betalen: kantonrechter ziet geen leningen — RBLIM:2026:10118
loonvordering in kort geding en bestaan van verlengde arbeidsovereenkomst
Eiser / verzoeker
eventmedewerker en managementondersteuner
Verweerder / gedaagde
evenementenbedrijf (B.V.) in Limburg
Werkgever moet achterstallig loon over februari tot en met juni 2026 en doorlopend loon van € 2.306,25 bruto per maand betalen, plus € 1.282,50 vakantiegeld, € 1.092,80 incassokosten en € 1.429,67 proceskosten; loonstroken binnen vier weken op straffe van een dwangsom tot € 2.500.
- Een alleen door de werknemer getekend contract bewijst de verlenging niet, maar andere omstandigheden kunnen een arbeidsovereenkomst voorshands aannemelijk maken.
- Betalingen zonder omschrijving als lening en zonder leenovereenkomst gelden voorshands als loon.
- Het toesturen van een concept-arbeidsovereenkomst, appverkeer met werkopdrachten en goedkeuring, en boosheid over werk elders tijdens ziekte wijzen op loon, gezag en arbeid.
- Een loonvordering van iemand die al maanden zonder inkomen zit is spoedeisend; de vordering tot inschakeling van een bedrijfsarts vervalt omdat het contract op korte termijn eindigt.
- Dwangsom voor loonstroken en jaaropgave gemaximeerd op € 2.500.
Samenvatting
Een vrouw begon in oktober 2025 als eventmedewerker en managementondersteuner bij een Limburgs evenementenbedrijf, op een contract tot het einde van dat jaar. Volgens haar werd dat contract per 1 januari 2026 verlengd tot eind september 2026, voor 30 uur per week en € 2.250 bruto per maand, onder de cao Horeca. Vanaf half februari 2026 kreeg zij geen volledig loon meer, loonstroken had ze nooit ontvangen en een jaaropgave evenmin. Sinds 21 april 2026 is zij ziek, maar de werkgever schakelde geen arbodienst in.
Bijgestaan door een gemachtigde van vakbond FNV stapte zij in een kort geding, een spoedprocedure, naar de kantonrechter in Roermond. Zij eiste haar achterstallige loon over februari tot en met juni 2026, € 1.282,50 aan vakantiegeld, doorbetaling van haar loon tot het einde van het contract, loonstroken, inschakeling van een bedrijfsarts en incassokosten.
Het bedrijf ontkende dat er na 31 december 2025 nog een arbeidsovereenkomst was. De vrouw zou in januari in dienst zijn gegaan bij een andere man en diens bv, en het verlengde contract dat zij overlegde zou vals zijn. Het geld dat het bedrijf haar in maart en april had overgemaakt, ging volgens de directeur om leningen, omdat haar nieuwe werkgever haar niet betaalde. Hij had ook andere slachtoffers van die man geld geleend.
De kantonrechter vond de vrouw aannemelijker. Het verlengde contract dat zij overlegde, was alleen door haarzelf getekend en kon daarom niet als bewijs dienen. Maar er waren andere aanwijzingen. De betalingen van € 750 in maart en € 1.900 in april kwamen van de bv van de werkgever, zonder enige vermelding dat het om een lening ging en zonder leenovereenkomst. Het bedrijf legde ook niet uit waarom het geld zou lenen aan een oud-medewerker met een kort dienstverband. In april 2026 stuurde de directeur haar zelfs via WhatsApp een concept-arbeidsovereenkomst. Uit appjes en e-mails van april bleek dat hij haar opdrachten gaf over ontwerpen, banners, flyers en planning van evenementen, en dat zij alles eerst door hem liet goedkeuren. Na haar ziekmelding zocht de directeur haar in juni onaangekondigd op bij haar andere werkplek, boos dat zij daar wel bleef werken. Dat past volgens de rechter niet bij de stelling dat er geen arbeidsovereenkomst meer bestond. Loon, gezag en arbeid waren dus voldoende aannemelijk.
Omdat de vrouw al maanden zonder inkomen zat en geld moest lenen bij familie en vrienden, had zij spoedeisend belang. De vordering om een bedrijfsarts in te schakelen wees de rechter af, omdat het contract op 30 september 2026 afloopt.
De kantonrechter veroordeelde het bedrijf tot betaling van het achterstallige loon over februari tot en met juni 2026 op basis van € 2.306,25 bruto per maand, na aftrek van de betaalde € 2.650, en tot doorbetaling van dat loon vanaf juli tot het einde van het contract, telkens met de wettelijke verhoging. Daarnaast moet het bedrijf € 1.282,50 bruto vakantiegeld, € 1.092,80 incassokosten en wettelijke rente betalen. De ontbrekende loonstroken en de jaaropgave 2025 moeten binnen vier weken worden verstrekt, op straffe van een dwangsom van € 250 per dag tot maximaal € 2.500. Het bedrijf betaalt ook de proceskosten van € 1.429,67.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
12320712 \ CV EXPL 26-3920
Procedure
Kort geding
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.