Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:10385Strafrecht

Drie jaar cel voor 375 kilo Captagonpillen in loods Maasbree, twee jaar minder dan geëist — RBLIM:2026:10385

voorbereiding productie synthetische drugs en bezit van 375 kilo amfetamine (Opiumwet)

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte (huurder van een loods in Maasbree)

Verdachte veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf voor voorbereiding van amfetamineproductie en het aanwezig hebben van 375 kilo amfetamine; een jaar korting wegens overschrijding van de redelijke termijn.

  • Een huurder wordt geacht te weten wat zich in zijn ruimte bevindt; de verdachte maakte niet aannemelijk dat dat anders was.
  • Het verhaal over een onderhuurder uit Duisburg is ongeloofwaardig: de persoon is onvindbaar en het contract is vermoedelijk achteraf opgemaakt.
  • Telefoon- en IMEI-gegevens koppelen de verdachte aan de bestelling van chemicaliën en de tabletteermachine.
  • Vrijspraak van medeplegen en van de aankoop van de tabletteermachine, omdat levering niet vaststaat.
  • Wegens de overschrijding van de redelijke termijn legt de rechtbank 3 in plaats van 4 jaar gevangenisstraf op.

Samenvatting

Op 11 oktober 2021 werd bij een bedrijfspand in Maasbree een pallet met tonnen cafeïne afgeleverd. De politie was getipt door een buitenlandse inlichtingendienst: een onbekende koper zou een zending van 200 kilo cafeïne op dat adres laten bezorgen en had eerder bij een Bulgaarse leverancier een tabletteermachine gekocht die 180.000 pillen per uur kon maken. Na de levering doorzocht de politie het pand. In de achterste loods vond zij 375 kilo pillen met het Captagon-logo die amfetamine bevatten, deels verstopt in dozen met blikken Quaker-havermout. Ook stonden er grote hoeveelheden cafeïne, lactose, cellulose en zwavelzuur: grondstoffen en hulpmiddelen voor het maken van pillen.

De huurder van die loods, een man uit Maasbree die in 1973 werd geboren, stond terecht bij de meervoudige strafkamer van de rechtbank Limburg in Roermond. Hem werd verweten dat hij de productie van amfetamine of MDMA had voorbereid en dat hij de 375 kilo amfetamine aanwezig had. De zaak werd op 16 september 2026 inhoudelijk behandeld.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man ontkende. Volgens hem had hij de loods onderverhuurd aan een Syriër uit Duisburg, die verantwoordelijk zou zijn voor alles wat er stond. Hij wist naar eigen zeggen niet wat er in de loods lag, en anderen zouden zijn telefoon hebben kunnen gebruiken omdat hij die wel eens dagen ergens liet liggen.

De rechtbank gelooft daar niets van. Een huurder wordt geacht te weten wat zich in zijn ruimte bevindt, tenzij er aanwijzingen zijn dat het anders zit. Die waren er niet. De man had een sleutel en zijn eigen auto-onderdelen, een motor en een brommer lagen verspreid tussen de dozen en vaten. Een getuige had samen met hem in de loods opgeruimd en daar de dozen en de blikken havermout gezien. Het telefoonnummer van de ontvanger van de chemicaliën zat in hetzelfde apparaat als het nummer dat de man zelf als het zijne opgaf, en de tabletteermachine moest worden afgeleverd op een adres in Venlo waar hij vroeger een eenmanszaak had. De buren van de voorste loods hadden hem gebeld over pallets die voor hun deur waren achtergelaten; hij had gezegd dat het om autoverf voor zijn bedrijf ging.

De onderhuurder bleek niet te vinden. Het Duitse telefoonnummer had in de onderzochte periode één keer een contact van nul seconden, de naam stond in Duisburg nergens geregistreerd en op het opgegeven adres zat een saunaclub. Uit afgeluisterde gesprekken vanuit de gevangenis met zijn vrouw ontstond het sterke vermoeden dat het onderhuurcontract pas na de inval was opgemaakt; ook vroeg hij haar 'papieren te verbranden'. Het verhaal over de achtergelaten telefoon klopte evenmin: het gedeelde apparaat bleek een internetstick te zijn. Volgens de rechtbank probeerde de man een dwaalspoor uit te zetten.

De rechtbank acht beide feiten bewezen, maar spreekt hem vrij van het samen plegen met anderen en van de aankoop van de tabletteermachine, omdat niet vaststaat dat die machine is geleverd. De officier van justitie had vijf jaar gevangenisstraf geëist. De verdediging wees op zijn kleine rol, zijn blanco strafblad en het tijdsverloop. De rechtbank rekent de man aan dat hij geen verantwoordelijkheid nam en uit puur financieel gewin handelde in synthetische drugs, die de samenleving ontwrichten en het milieu schaden.

Wel is de redelijke termijn overschreden. Die begon op 25 januari 2022, en pas meer dan vier en een half jaar later volgt het vonnis, zonder bijzondere omstandigheden die dat verklaren. Zonder die vertraging had de rechtbank vier jaar opgelegd. De man krijgt nu een gevangenisstraf van drie jaar, met aftrek van de tijd die hij in voorarrest zat. De in beslag genomen geldbedragen moeten worden teruggegeven.

Betrokken advocaten

mr. M.J.E. Kallen

verdachte

Weening Strafrechtadvocaten, MAASTRICHT

8 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03.330839.21

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht