ECLI:NL:RBLIM:2026:1050, Rechtbank Limburg, 02-02-2026, ROE 23/2006 — RBLIM:2026:1050
Samenvatting
Deze uitspraak gaat over een door verweerder bij het bestreden besluit in stand gelaten last onder dwangsom ten aanzien van een paardenstal die geplaatst is in strijd met het bestemmingsplan. Eiser is het niet eens met het bestreden besluit. Aan de hand van de beroepsgronden die eiser daartegen heeft aangevoerd, beoordeelt de rechtbank het door verweerder genomen besluit. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is en dat het besluit van verweerder in stand blijft. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt. De rechtbank is met verweerder van oordeel dat de paardenstal, bestaande uit een tentzeil met tentstokken, is aan te merken als een gebouw hetgeen in strijd is met het bestemmingsplan. Gelet hierop was er ten tijde van de last onder dwangsom sprake van een overtreding en was verweerder bevoegd om aan eiser de last onder dwangsom op te leggen. Verweerder heeft ook in redelijkheid gebruik gemaakt van deze bevoegdheid. De gemaakte knip in de lasten onder dwangsom (hiermee wordt bedoeld het intrekken van de last onder dwangsom ten aanzien van het gebruik van het perceel als paardenweide en het handhaven van de last onder dwangsom ten aanzien van de paardenstal) is namelijk, anders dan door eiser gesteld, voldoende gemotiveerd en deze is ook niet in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel en het evenredigheidsbeginsel. Tenslotte slaagt ook het beroep van eiser op het gelijksbeginsel niet aangezien er naar het oordeel van de rechtbank geen sprake is van gelijke gevallen.
Betrokken advocaten
mr. N.M. Buddingh-Ubink
eiser
mr. J.P.M. Bergmans
eiser
mr. C.M.J.J. Erdkamp
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2025:6180, Raad van State, 17-12-2025, 202303108/1/R4
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:20340, Rechtbank Den Haag, 06-11-2025, SGR 23/8407
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:9001, Rechtbank Limburg, 09-09-2025, ROE 23/3573 en ROE 23/3556
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:3426, Raad van State, 23-07-2025, 202206091/1/R4
Raad van State · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROE 23/2006
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. G.J. Krens
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Kessel fokt aan huis labradoodles onder de bedrijfsnaam 'Capelse Labradoodles'. Omwonenden klaagden bij de gemeente Peel en Maas over geluidsoverlast door de honden. Bij een eerste controle op 17 december 2025 trof een gemeentelijke toezichthouder tien honden en acht puppy's aan in de woning. Bij latere controles op 7 mei en 7 juli 2026 waren dat tien volwassen honden en vier puppy's, en daarna zes volwassen honden en twee puppy's. Op 15 juli 2026 legde het college van burgemeester en wethouders haar een last onder dwangsom op. Zij moest het bedrijfsmatig fokken, houden en verkopen van honden staken door alle honden boven het aantal van zes van het perceel te verwijderen. Daarnaast mocht zij hooguit twee keer per jaar een nestje fokken, waarbij puppy's jonger dan acht weken niet meetellen. Voor elke geconstateerde overtreding per week verbeurt zij € 15.000, tot een maximum van € 60.000. De vrouw maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg om het besluit te schorsen totdat op dat bezwaar is beslist. De voorzieningenrechter vond dat zij een spoedeisend belang had, omdat zij zonder voorziening haar honden moest weghalen voordat op haar bezwaar was beslist. Toch wees hij het verzoek af, omdat het bezwaar volgens hem geen redelijke kans van slagen heeft. Het college mocht aannemen dat de fokkerij in strijd is met het omgevingsplan. Volgens het bestemmingsplan mag bij een woning hooguit 35 m² van de woning en de bijbehorende bouwwerken worden gebruikt voor een beroep of bedrijf aan huis. Het college had aan de hand van de bouwtekeningen uitgelegd dat de woonkamer, de garage en een van de twee kennels daarvoor in gebruik zijn en samen meer dan 35 m² beslaan. Die afmetingen betwistte de vrouw niet, en ze ontkende ook niet dat zij die ruimtes voor de fokkerij gebruikt. Of de fokkerij een bedrijf aan huis is, liet de rechter daarom in het midden: ook als dat zo was, wordt de maximale oppervlakte overschreden. De andere bezwaren van de vrouw slaagden evenmin. De hoogte van de dwangsom is afgestemd op de verkoopprijs per puppy van € 2.600 en het aantal puppy's dat sinds 1 januari 2024 is gefokt, op basis van een verkooplijst die zij zelf overhandigde. Volgens de rechter heeft het college dat voldoende gemotiveerd, en zij onderbouwde niet dat de dwangsom te hoog is. Het college hoeft ook niet te zeggen wanneer het controleert; bij invordering moet het zelf aannemelijk maken dat een dwangsom is verbeurd. Verder is volgens de rechter duidelijk dat zij aan de last voldoet zodra zij het aantal honden terugbrengt tot zes en maximaal twee nestjes per jaar fokt. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. Griffierecht wordt niet vergoed en het college hoeft de proceskosten niet te betalen. Het oordeel is voorlopig en bindt de rechtbank niet in een eventuele bodemprocedure; hoger beroep of verzet staat niet open.