Naar inhoud
Juristi.nl

Kantonrechter zet zoon af als bewindvoerder over moeder: auto, schenkingen en debetrente — RBLIM:2026:12259

ambtshalve ontslag bewindvoerder wegens onzorgvuldig beheer en eigen opnames

Eiser / verzoeker

kantonrechter (ambtshalve) ten behoeve van rechthebbende

VS

Verweerder / gedaagde

zoon van rechthebbende, bewindvoerder

Bewindvoerder ontslagen, opvolger benoemd en zoon moet vanaf 2024 aan zichzelf overgemaakte bedragen boven € 6.560,72 binnen 14 dagen terugstorten

  • De bewindvoerder maakte zonder machtiging en boven de verleende machtigingen bedragen aan zichzelf over, onder meer € 65.800 in 2022 en € 110.100 in 2023, terwijl zijn broer zijn schenkingen pas veel later kreeg.
  • Hij zette een auto op eigen naam en liet verzekering, belasting, onderhoud en brandstof (gemiddeld bijna € 3.000 per jaar) uit het vermogen van zijn moeder betalen, terwijl zij nooit een rijbewijs had.
  • Onverklaarde debetrente bij een positief saldo, doorlopende verzekeringen na verkoop van het huis en de huur van een cv-ketel in zijn eigen woning wijzen op onzorgvuldig beheer.
  • Hij moet alle sinds 1 januari 2024 aan zichzelf overgemaakte bedragen boven € 6.560,72 binnen 14 dagen terugbetalen.
  • De opvolgend bewindvoerder onderzoekt of er schade is en moet binnen vier maanden verslag doen; het verzoek om de auto voor € 6.000 te verkopen is geweigerd.

Samenvatting

Een vrouw die sinds 2015 in een rolstoel zit en haar financiën niet meer zelf kan regelen, had haar zoon als bewindvoerder. Hij beheerde haar vermogen sinds 1 januari 2016. Dat vermogen was aanzienlijk: eind 2020 stond er ruim € 688.000 op haar bankrekeningen. De kantonrechter van de rechtbank Limburg concludeert dat de zoon zijn taak niet goed heeft uitgevoerd en ontslaat hem ambtshalve.

Aanleiding voor de zitting waren vragen van de griffie over de jaarlijkse rekening en verantwoording over 2022 en 2023. De bewindvoerder had hoge bedragen aan zichzelf overgemaakt. Zo ging in 2022 € 65.800 naar zijn eigen rekening en in 2023 € 110.100, buiten de schenkingen om. De kantonrechter had hem op 3 juni 2021, 12 juli 2022 en 9 juni 2023 toestemming gegeven om telkens € 80.000 te schenken aan zichzelf en aan zijn broer. De broer kreeg zijn schenkingen echter pas veel later, of in het geval van de tweede schenking pas op 27 en 28 oktober 2026, kort voor de zitting. Waarom de bewindvoerder zichzelf wel kon betalen maar zijn broer niet, kon hij niet uitleggen. Zijn verklaring dat sommige rekeningen niet toegankelijk waren, vond de kantonrechter onwaar. Al bladerend door de afschriften van 2021 vond de rechter bovendien ongeveer € 8.000 dat zonder machtiging naar de bewindvoerder was gegaan. Ook in 2024 en 2025 maakte hij bedragen aan zichzelf over, terwijl er na 2023 geen machtigingen meer waren. Hooguit een restant van € 6.560,72 had hij nog mogen opnemen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Ook de auto leidde tot kritiek. Kort nadat hij het bewind had aangevraagd, zette de bewindvoerder een auto op zijn eigen naam. Die staat wel als bezitting van zijn moeder in de rekeningen. De moeder kon zich op dat moment niet uitdrukken en heeft nooit een rijbewijs gehad. Toch werden verzekering, motorrijtuigenbelasting, onderhoud en brandstof uit haar vermogen betaald, gemiddeld bijna € 3.000 per jaar. Volgens de kantonrechter had de bewindvoerder de auto moeten verkopen en voor ziekenhuisritten een taxi kunnen nemen, of zijn eigen auto kunnen gebruiken met een reiskostenvergoeding.

Daarnaast tikte de kantonrechter de bewindvoerder op andere punten aan. In 2021 en 2022 stond debetrente op de verantwoording, terwijl het saldo ruim positief was en hij de post niet kon verklaren. De verzekeringen bleven na de verkoop van het huis in 2020 anderhalf jaar doorlopen en stegen zelfs van € 823 in 2019 naar € 2.353 in 2021. Verder werd van haar rekening de huur betaald van een cv-ketel in het huis waar de zoon zelf woont, terwijl zijn moeder in een verzorgingshuis woont.

De kantonrechter ontslaat de zoon met ingang van 13 november 2026 en benoemt Samen in Bewind B.V. als opvolgend bewindvoerder. Die moet onderzoeken of de moeder schade heeft geleden en hoeveel, en daarover binnen vier maanden verslag doen. De zoon moet binnen 14 dagen alle bedragen die hij sinds 1 januari 2024 aan zichzelf heeft overgemaakt terugstorten, behalve € 6.560,72. Ook moet hij afschriften verstrekken en de autosleutels, de kentekencard en de tenaamstellingscode overhandigen. Zijn verzoek om de auto voor € 6.000 aan een autobedrijf te mogen verkopen wijst de rechter af, omdat de ANWB-koerslijst € 7.750 aangeeft. De opvolger mag de auto verkopen voor elk bedrag boven € 7.000.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

12076787 BT VERZ 26-147

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:11699
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBLIM:2026:11696
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBLIM:2026:12060
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBLIM:2026:11136
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Rechter wijst reisverzoek moeder af: Hong Kong-reis doorkruist zorgregeling peuter

Een moeder wilde in november 2026 met haar dochtertje, nog geen twee jaar oud, mee op (zaken)reis naar Hong Kong. De vader moest daarvoor een toestemmingsformulier voor reizen met een minderjarige ondertekenen, maar weigerde. De moeder vroeg de rechtbank Limburg hem daartoe te veroordelen, onder verbeurte van een dwangsom. De vader diende op zijn beurt een eigen verzoek in: hij wilde informatie over een ziekenhuisopname van zijn dochter en over haar vaccinatieboekje. De ouders hebben samen het gezag over het meisje, dat haar hoofdverblijf bij de moeder heeft. De moeder heeft de Duitse nationaliteit, de vader de Nederlandse. Eind juli 2026 verhuisde de moeder met het kind van het Nederlandse woonplaats van het gezin naar een plaats in Duitsland. Over die verhuizing loopt een bodemprocedure. In een kort geding wees de voorzieningenrechter op 3 september 2026 de eis van de vader tot terugverhuizing af, maar stelde wel een voorlopige zorgregeling vast. Die loopt op van drie zaterdagmiddagen naar een weekend met overnachting, en daarna om de week een verblijf van vrijdag of zaterdag tot zaterdag of zondag. Daarnaast bellen vader en dochter elke woensdag per video. De rechtbank wees het verzoek van de moeder af. De reis naar Hong Kong valt ook in het weekend en doorkruist daarmee de geldende zorgregeling. Die regeling geldt pas sinds 12 september 2026 en is net uitgebreid met een overnachting. Gelet op de jonge leeftijd van het kind vond de rechtbank het niet wenselijk dat het contact met de vader zo lang wordt onderbroken. Continuïteit van de regeling gaat voor. De moeder had bovendien geen compensatie aangeboden voor de gemiste tijd. Tegelijk benadrukte de rechtbank dat de moeder niet nooit met haar dochter op (zaken)reis kan. De argumenten van de vader dat een reis het kind te veel belast en dat zij nog niet is ingeënt, overtuigden niet. Beide ouders werken internationaal en zijn tijdens hun relatie meerdere keren samen met hun dochter op reis geweest. De rechtbank geeft de moeder in overweging reizen voortaan buiten de omgangsmomenten te plannen, die vooraf met de vader af te stemmen en zo nodig zonder het kind te reizen, zodat de vader haar kan opvangen. De vader zei op de zitting zelf dat hij het werk van de moeder niet in de weg wil staan. Ook het verzoek van de vader werd afgewezen. Over de ziekenhuisopname in Mönchengladbach van 4 tot 5 oktober 2026 had de moeder de vader en de rechtbank op de zitting inmiddels geïnformeerd. Zij bood daarbij haar excuses aan voor de manier waarop dit eerder was gegaan en beloofde de vader voortaan direct en volledig op de hoogte te houden. Volgens de rechtbank had de vader daarom geen belang meer bij dit deel van zijn verzoek. Een vaccinatieboekje bestaat niet, omdat het kind nog niet is gevaccineerd. Beide ouders verklaarden op de zitting dat zij ermee instemmen dat het meisje het Rijksvaccinatieprogramma doorloopt, en de moeder is hierover al in gesprek met de kinderarts. De moeder trok haar overige verzoeken op de zitting in. Zij had onder meer gevraagd om toestemming voor de reis van 18 tot en met 25 november 2026 en voor toekomstige buitenlandse reizen voor zaken en vakanties. De rechtbank wees alle overgebleven verzoeken van beide ouders af. De proceskosten compenseerde zij, zodat elke ouder zijn eigen kosten draagt. Dat is gebruikelijk in familiezaken, en bovendien verloren beide ouders.

Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht