Rechtbank wijst verwijzing naar Ondernemingskamer af in geschil tussen Hit Online Shops en Isy — RBLIM:2026:2132
incidentele vordering tot verwijzing ex artikel 220 Rv / rekening-courantgeschil
Eiser / verzoeker
Hit Online Shops B.V.
Verweerder / gedaagde
Isy B.V.
Incidentele vordering van Isy tot verwijzing naar de Ondernemingskamer afgewezen; Isy veroordeeld tot betaling van € 653,00 aan proceskosten.
- Verwijzing op grond van artikel 220 Rv is alleen mogelijk naar een rechter van gelijke rang; een rechtbank kan niet verwijzen naar een gerechtshof.
- De nauwe samenhang tussen de rekening-courantvordering en de aandelenprocedure bij de Ondernemingskamer rechtvaardigt geen verwijzing vanwege het rangverschil.
- De subsidiaire vordering tot aanhouding van de hoofdzaak wordt doorgeschoven naar de bodemrechter en wordt in dit incident niet beoordeeld.
- Isy wordt als de in het ongelijk gestelde partij veroordeeld in de proceskosten van € 653,00.
Samenvatting
Hit Online Shops B.V. en Isy B.V. zijn verwikkeld in een juridisch geschil over een rekening-courantschuld van € 84.374,00. Hit Online Shops eist terugbetaling van dit bedrag, vermeerderd met wettelijke handelsrente. Voordat de rechtbank inhoudelijk kon oordelen, diende Isy een incident in: een verzoek om de zaak door te sturen naar een andere rechter.
Isy vroeg de rechtbank de procedure te verwijzen naar de Ondernemingskamer van het gerechtshof Amsterdam, waar al een andere procedure tussen grotendeels dezelfde partijen loopt. Die procedure bij de Ondernemingskamer gaat over de overname van aandelen in Hit Online Shops. Volgens Isy is de rekening-courantvordering nauw verweven met die aandelenkwestie, omdat de schuld een rol speelt bij de waardebepaling van de aandelen. Een aparte behandeling door de rechtbank zou volgens Isy het risico op tegenstrijdige uitspraken meebrengen.
De rechtbank verwierp dit argument op een formele grond. De wet bepaalt dat verwijzing naar een andere rechter alleen mogelijk is als die andere rechter van gelijke rang is: een rechtbank kan doorverwijzen naar een andere rechtbank, en een hof naar een ander hof. De Ondernemingskamer is onderdeel van het gerechtshof Amsterdam en staat daarmee een rang hoger dan de rechtbank. Verwijzing van een rechtbankprocedure naar een gerechtshof is wettelijk simpelweg niet mogelijk.
Over de subsidiaire vordering, een verzoek om de zaak aan te houden totdat de Ondernemingskamer haar eindoordeel heeft gegeven, sprak de rechtbank zich inhoudelijk niet uit. Die beslissing is voorbehouden aan de rechter die de hoofdzaak op de inhoud zal beoordelen. Het was in dit incident niet aan de orde.
Omdat Isy het incident verloor, moet zij de proceskosten betalen. De rechtbank stelde die kosten vast op € 653,00. De hoofdzaak gaat verder: Isy moet op 22 april 2026 haar conclusie van antwoord indienen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2025:11409, Rechtbank Limburg, 05-11-2025, 11796348 AZ VERZ 25-79
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:7407, Rechtbank Limburg, 24-07-2025, C/03/342999/KG ZA 25-236
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2025:2392, Gerechtshof Amsterdam, 17-07-2025, 200.299.127/03 OK
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Ondernemingsrecht
ECLI:NL:GHAMS:2025:1865, Gerechtshof Amsterdam, 15-07-2025, 200.299.127/01 OK
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Ondernemingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
Civiel Recht; Burgerlijk ProcesrechtZaaknummer
C/03/347138 / HA ZA 25-485
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Twee eisers uit Limburg stapten op 1 juni 2026 zonder advocaat naar de kantonrechter in Maastricht. Zij deden dat met een verzoekschrift, terwijl hun zaak volgens de regels met een dagvaarding had moeten beginnen. Waar het geschil inhoudelijk over ging, staat niet in het vonnis. Bij beschikking van 24 juni 2026 bepaalde de kantonrechter dat de zaak verder moest volgens de regels van de dagvaardingsprocedure, en verwees hij de zaak naar de rolzitting van 29 juli 2026. De eisers verschenen op die rolzitting. Daar kregen zij opnieuw de gelegenheid om de gedaagde via een deurwaarder, bij exploot, op te roepen, uiterlijk voor de rolzitting van 26 augustus 2026. Dat deden zij niet. De gedaagde zelf verscheen niet in de procedure. De kantonrechter wees op de wet: als een zaak ten onrechte met een verzoekschrift is begonnen, beveelt de rechter de eiser het stuk binnen een bepaalde termijn en op eigen kosten te verbeteren of aan te vullen. De eisers hadden zelfs twee keer de kans gekregen om de gedaagde alsnog op de juiste manier op te roepen. Omdat zij dat niet hadden gedaan, kon de zaak niet verder. De kantonrechter verklaarde de eisers niet-ontvankelijk. Daardoor kwam hij niet toe aan een inhoudelijk oordeel over hun vordering. De eisers werden veroordeeld in de proceskosten, maar omdat de gedaagde niet was verschenen, werden die kosten aan haar of zijn kant op nihil gesteld.