Rechtbank staat toe dat moeder wordt opgeroepen in geschil over lening voor mantelzorgwoning — RBLIM:2026:2670
vrijwaring / geldlening mantelzorgwoning
Eiser / verzoeker
de zoon (eiser in hoofdzaak, verweerder in incident)
Verweerder / gedaagde
de vader (gedaagde in hoofdzaak, eiser in incident)
Rechtbank wijst het incident toe: de vader mag de moeder in vrijwaring dagvaarden voor de zitting van 22 april 2026, de kosten worden gecompenseerd en iedere verdere beslissing in de hoofdzaak wordt aangehouden.
- Rechtbank wijst incidentele vordering tot oproeping in vrijwaring toe: voldoende aannemelijk dat de moeder in de interne verhouding mede draagplichtig is op grond van artikel 6:10 BW.
- De vertraging die vrijwaring veroorzaakt is niet onaanvaardbaar, ook al verzette de zoon zich daartegen.
- Inhoudelijke vraag of de vader de volledige geldlening van primair € 40.395,74 moet terugbetalen, wordt aangehouden tot de moeder ook in de procedure is betrokken.
- Proceskosten in het incident worden gecompenseerd vanwege de familierechtelijke relatie tussen partijen.
Samenvatting
Een vader en zijn zoon liggen in de rechtbank overhoop over de terugbetaling van een geldlening die is verstrekt voor de bouw van een mantelzorgwoning. De rechtbank deed uitspraak in een procedurekwestie die aan de inhoudelijke behandeling voorafgaat.
De achtergrond van het conflict is als volgt. De zoon leende geld van zijn beide ouders om een mantelzorgwoning te bouwen op het perceel waar het gezin woonde. De ruwbouw van die woning was eind 2021 klaar. Toen het huwelijk van zijn ouders op 7 februari 2025 werd ontbonden, werd de voormalige echtelijke woning inclusief de mantelzorgwoning toebedeeld aan de vader. De zoon vindt dat de vader daarmee verplicht is de volledige lening terug te betalen. Hij vordert een bedrag van primair € 40.395,74, of subsidiair € 20.197,87, vermeerderd met rente en incassokosten.
De vader wilde echter niet alleen voor de rechter staan in deze zaak. Hij verzocht de rechtbank toestemming om ook de moeder te mogen dagvaarden, zodat zij als zogeheten vrijwaringsplichtige partij in de procedure wordt betrokken. Zijn redenering: als er inderdaad een geldleenovereenkomst bestond en hij die moet terugbetalen, is de moeder in de onderlinge verhouding voor de helft mede aansprakelijk. Dat volgt volgens hem uit de wettelijke regels over hoofdelijke schuldenaarschap, waarbij schuldenaren onderling draagplichtig zijn.
De zoon verzette zich daartegen. Hij voerde aan dat zijn ouders inmiddels gescheiden zijn en de huwelijksgemeenschap is ontbonden, waardoor zijn moeder geen mede-schuldenaar meer zou zijn. Bovendien wees hij op correspondentie tussen de voormalige advocaten van zijn ouders, waaruit zou blijken dat de vader al had toegezegd de lening terug te betalen maar dit buiten de echtscheidingsprocedure wilde houden. Ook waarschuwde de zoon dat het betrekken van de moeder de procedure onnodig zou vertragen.
De rechtbank ging mee met het verzoek van de vader. Volgens de rechter is voldoende aannemelijk dat de rechtsverhouding tussen vader en moeder met zich mee kan brengen dat de moeder verplicht zal zijn de vader te vrijwaren voor een deel van een eventuele veroordeling. Die mogelijke verplichting is voldoende grond om de oproeping toe te staan. De vertraging die dit oplevert, achtte de rechtbank niet onaanvaardbaar.
De rechtbank staat de vader toe de moeder te dagvaarden voor de zitting van 22 april 2026. De proceskosten van het incident worden gecompenseerd, zodat iedere partij de eigen kosten draagt. De inhoudelijke behandeling van het geschil over de geldlening volgt later.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2025:979, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 08-04-2025, 200.350.282_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:GHSHE:2025:815, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 25-03-2025, 200.320.099_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:1143, Rechtbank Limburg, 15-01-2025, C/03/311019 / HA ZA 22-491
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2024:3836, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 03-12-2024, 200.333.851_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
Civiel Recht; Burgerlijk ProcesrechtZaaknummer
C/03/348635 HA ZA 26-24
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Twee eisers uit Limburg stapten op 1 juni 2026 zonder advocaat naar de kantonrechter in Maastricht. Zij deden dat met een verzoekschrift, terwijl hun zaak volgens de regels met een dagvaarding had moeten beginnen. Waar het geschil inhoudelijk over ging, staat niet in het vonnis. Bij beschikking van 24 juni 2026 bepaalde de kantonrechter dat de zaak verder moest volgens de regels van de dagvaardingsprocedure, en verwees hij de zaak naar de rolzitting van 29 juli 2026. De eisers verschenen op die rolzitting. Daar kregen zij opnieuw de gelegenheid om de gedaagde via een deurwaarder, bij exploot, op te roepen, uiterlijk voor de rolzitting van 26 augustus 2026. Dat deden zij niet. De gedaagde zelf verscheen niet in de procedure. De kantonrechter wees op de wet: als een zaak ten onrechte met een verzoekschrift is begonnen, beveelt de rechter de eiser het stuk binnen een bepaalde termijn en op eigen kosten te verbeteren of aan te vullen. De eisers hadden zelfs twee keer de kans gekregen om de gedaagde alsnog op de juiste manier op te roepen. Omdat zij dat niet hadden gedaan, kon de zaak niet verder. De kantonrechter verklaarde de eisers niet-ontvankelijk. Daardoor kwam hij niet toe aan een inhoudelijk oordeel over hun vordering. De eisers werden veroordeeld in de proceskosten, maar omdat de gedaagde niet was verschenen, werden die kosten aan haar of zijn kant op nihil gesteld.