Sittardse man veroordeeld voor vuurwapen en drugslabvoorbereiding — RBLIM:2026:3029

Op een woonwagenkamp in Sittard vonden agenten op 20 augustus 2025 een verborgen drugslab achter een paardentrailer. Onder een gespannen zeil troffen zij een complete productie-opstelling aan voor de vervaardiging van amfetamine: reactieketels, destillatieketels, gasflessen, jerrycans met chemicaliën en zakken met wit poeder. Ook werd een vuurwapen aangetroffen. Een man die op het kamp woonde werd aangehouden en vervolgd voor beide feiten.

Het drugslab bleek niet meer volledig operationeel. Onderdelen waren losgemaakt, ketels waren gereinigd en aansluitingen waren los. De verdediging voerde dan ook aan dat er geen bewijs was voor de bedoeling om de productie voort te zetten. Integendeel, aldus de advocaat: het leek erop dat iemand was begonnen met opruimen. Zonder bewijs van criminele intentie op het moment van aantreffen kan iemand volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad niet worden veroordeeld voor strafbare voorbereiding.

De rechtbank verwierp dit verweer. Het NFI-onderzoek toonde aan dat de aangetroffen chemicaliën — waaronder BMK, formamide en mierenzuur — daadwerkelijk bedoeld zijn voor de vervaardiging van amfetamine via de zogeheten Leuckartmethode. In de ketels werden tussenproducten van dat fabricageproces aangetroffen, waaronder N-formylamfetamine. Een blauw vat van 200 liter bevatte nog vloeistof die naar amfetamine rook. De rechtbank oordeelde dat de opstelling, ook al was die deels gedemonteerd, nog steeds een criminele bestemming had: de goederen en chemicaliën waren aanwezig en geschikt voor drugsproductie.

DNA-onderzoek wees de verdachte aan als mogelijke donor van celmateriaal dat werd aangetroffen op de grendels van de ketels, de tape rondom het destillatie-element, de handvaten van jerrycans en vaten én een soeplepel met bruine resten. Dat plaatste hem rechtstreeks bij de productie-opstelling. De verdediging betwistte nog of de jerrycans en vaten daadwerkelijk gevuld waren op het moment van aantreffen, maar de inventarisatielijst van de LFO vermeldde duidelijk welke containers gevuld waren met vloeistoffen.

Voor het vuurwapen legde de verdachte zelf een bekennende verklaring af. Zijn advocaat voerde daartegen geen bewijsverweer. Ook het Openbaar Ministerie stelde dat de verdachte voor beide feiten alleen als pleger moest worden aangemerkt, niet als medepleger — het kamp telde meerdere bewoners, maar de bewijzen wezen specifiek naar hem.

De rechtbank achtte beide feiten wettig en overtuigend bewezen: het voorhanden hebben van een vuurwapen én het voorhanden hebben van voorwerpen en chemicaliën ter voorbereiding van de productie van amfetamine. Het vonnis werd uitgesproken op 1 april 2026. De exacte strafmaat is in de gepubliceerde uitspraak niet volledig weergegeven, maar de verdachte zat ten tijde van de uitspraak gedetineerd.