Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:4405Strafrecht

Peetoom veroordeeld voor ontucht met vijftienjarig petekind — RBLIM:2026:4405

Ontucht met minderjarige (petekind) door persoon in zorgrelatie

Eiser / verzoeker

Officier van justitie (Openbaar Ministerie)

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte veroordeeld tot 180 dagen gevangenisstraf (178 dagen voorwaardelijk, proeftijd 3 jaar), taakstraf van 240 uur en schadevergoeding van € 2.081,55 aan het slachtoffer.

  • Rechtbank acht ontucht bewezen op basis van consistente en gedetailleerde aangifte, ondersteund door Snapchatberichten en getuigenverklaring van de vriendin van het slachtoffer.
  • Verdachte erkende de massage maar ontkende seksuele handelingen; de rechtbank verwierp dit verweer als onaannemelijk.
  • Straf lager dan geëist: geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf, maar 2 dagen onvoorwaardelijk, 178 dagen voorwaardelijk en 240 uur taakstraf, vanwege beperkte aard en korte duur van de handelingen.
  • Immateriële schadevergoeding vastgesteld op € 2.000 (gevorderd € 3.000); vordering voor kleding (€ 493,65) en deel reiskosten niet-ontvankelijk wegens ontbreken rechtstreeks causaal verband.
  • Strafverzwarende omstandigheid: misbruik van vertrouwensrelatie als peetoom en kwetsbare positie slachtoffer (15 jaar, toevertrouwd aan verdachte).

Samenvatting

Een man uit de gemeente Sittard-Geleen is veroordeeld voor het plegen van ontuchtige handelingen met zijn vijftienjarige petekind. Het misbruik vond plaats op 1 en 2 augustus 2024, terwijl de moeder van het slachtoffer op vakantie was in Italië en de jongen bij zijn peetoom logeerde.

Volgens de aangifte vroeg de verdachte het slachtoffer op de eerste dag mee naar de zolderkamer, waar hij hem vroeg of hij gemasseerd wilde worden. Toen de jongen instemde, deed de verdachte geleidelijk zijn onderbroek naar beneden en begon zijn geslachtsdeel te masseren. Ook schoof de verdachte zijn hand over de billen van het slachtoffer. Tijdens de massage vroeg de verdachte naar seksuele ervaringen van het slachtoffer en stelde hij vragen over orale seks. Daarna zei hij dat dit 'ons geheimpje' was en kondigde aan de volgende dag opnieuw te zullen masseren. Een dag later wreef de verdachte op de bank in de woonkamer opnieuw over het geslachtsdeel van de jongen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het slachtoffer stuurde vlak na het incident op 2 augustus via Snapchat een hulpbericht aan zijn vriendin, waarin hij gedetailleerd beschreef wat er was gebeurd. Zijn vriendin overtuigde hem uiteindelijk, na lang aandringen, het huis te verlaten. De jongen ontvluchtte de woning via de achterpoort en werd opgehaald. Direct daarna werd de politie gebeld. De vriendin verklaarde later ook dat het slachtoffer na de gebeurtenissen gedragsveranderingen vertoonde: hij verdroeg het wrijven over zijn rug of armen niet meer, omdat de verdachte hem op die manier had aangeraakt voordat hij naar zijn geslachtsdeel was gegaan. Ook verbrandde het slachtoffer alle spullen die hij van zijn peetoom had gekregen.

De verdachte erkende de massage op de zolderkamer, maar ontkende dat hij het geslachtsdeel of de billen van het slachtoffer had aangeraakt. Hij suggereerde dat het slachtoffer alles had verzonnen om bij zijn vriendinnetje te kunnen zijn. De rechtbank achtte dit scenario onaannemelijk, mede gelet op de berichten die het slachtoffer vlak na het incident verstuurde en de verklaring van zijn vriendin. De rechtbank oordeelde dat de aangifte consistent, gedetailleerd en authentiek was, en dat de Snapchatberichten en de getuigenverklaring voldoende steunbewijs opleverden.

De rechtbank veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 180 dagen, waarvan 178 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar, en een taakstraf van 240 uur. Daarnaast moet hij het slachtoffer een schadevergoeding betalen van € 2.081,55, bestaande uit € 81,55 aan reiskosten en € 2.000 aan immateriële schade.

Betrokken advocaten

mr. K.D. Regter

verdachte

mr Regter Strafadvocaat, HEERLEN

100 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03.308342.25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht