Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:4705Civiel Recht; Arbeidsrecht

Kantonrechter ontbindt arbeidsovereenkomst en kent werknemer billijke vergoeding toe wegens ernstig verwijtbaar handelen werkgever — RBLIM:2026:4705

ontbinding arbeidsovereenkomst / ernstig verwijtbaar handelen werkgever / aanzegplicht

Eiser / verzoeker

werknemer (jonge vrouw)

VS

Verweerder / gedaagde

[werkgever] B.V. (keukenbedrijf)

Arbeidsovereenkomst ontbonden per 15 mei 2026; werkgever veroordeeld tot betaling van € 1.645,97 transitievergoeding, € 5.000,00 billijke vergoeding en € 3.651,72 achterstallig loon en wettelijke verhoging; loonvordering over periode na 5 augustus 2025 en provisievordering afgewezen; werkneemster veroordeeld in proceskosten van € 865,00.

  • Werkgever schond de aanzegplicht door het addendum pas op de laatste contractdag voor te leggen, waardoor de arbeidsovereenkomst van rechtswege voor een jaar werd verlengd op de oude voorwaarden inclusief provisie.
  • Ontslag op staande voet op 28 juni 2025 niet bewezen: uit geluidsopname bleek niet dat de directeur de werkneemster had gezegd te vertrekken en niet meer terug te komen, en de werkgever had dit standpunt ook nooit eerder schriftelijk ingenomen.
  • Werkgever handelde ernstig verwijtbaar door zwartbetalingsconstructie voor te stellen, dreigementen te uiten, de ziekmelding te weigeren en langdurig loon niet te betalen; billijke vergoeding van € 5.000,00 toegewezen.
  • Loonvordering na 5 augustus 2025 afgewezen omdat werkneemster feitelijk niet bereid was terug te keren en elders in dienst was getreden; zij had dit aanaanvankelijk verzwegen, waarvoor zij in de proceskosten werd veroordeeld.
  • Provisievordering van € 4.060,00 afgewezen omdat de opdracht nog niet was afgeleverd en de werkneemster niet had voldaan aan de voorwaarden voor provisie.

Samenvatting

Een jonge vrouw die in mei 2024 in dienst trad bij een keukenbedrijf belandde in een arbeidsconflict nadat haar werkgever haar contract niet tijdig had verlengd, loon niet wilde betalen en haar ziekmelding weigerde te accepteren. De kantonrechter in Maastricht oordeelde dat het bedrijf ernstig verwijtbaar had gehandeld en ontbond de arbeidsovereenkomst.

De arbeidsovereenkomst liep tot 17 mei 2025. De werkgever legde de werkneemster pas op die laatste dag een addendum voor waarbij zij afstand zou moeten doen van haar recht op provisie. Zij stemde daar niet mee in. Omdat de werkneemster daarna gewoon bleef doorwerken en de werkgever haar niet tijdig schriftelijk had geïnformeerd over het al dan niet voortzetten van het contract, gold de overeenkomst op grond van de wettelijke aanzegplicht automatisch als verlengd voor nog een jaar, op de oude voorwaarden.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Daarna escaleerde de situatie verder. De directeur stelde voor het loon voortaan te betalen via facturen op naam van het schoonheidssalonnetje dat de werkneemster naast haar baan had opgericht, wat neerkwam op betaling buiten de officiële boeken. De werkneemster ging daar niet op in. Tijdens een gesprek op 28 juni 2025 waarbij ook haar vader aanwezig was, liep de situatie hoog op. De werkgever stelde haar achteraf op staande voet te hebben ontslagen, maar de kantonrechter volgde dat standpunt niet. Uit een geluidsopname die de werkneemster heimelijk had gemaakt, bleek niet dat de directeur haar had gezegd haar spullen te pakken en niet meer terug te hoeven komen. Bovendien had de werkgever in zijn eigen brieven nooit gerefereerd aan een ontslag op staande voet.

Toen de werkneemster zich op 30 juni 2025 ziek meldde met spanningsklachten, weigerde de werkgever die melding te accepteren en hield hij vast aan het standpunt dat het dienstverband al op 31 mei 2025 was geëindigd. Dat standpunt bleek onjuist. De kantonrechter oordeelde dat de werkgever het loon tijdens ziekte had moeten doorbetalen, en wel voor honderd procent, omdat de toepasselijke cao dit voorschrijft. De in de arbeidsovereenkomst opgenomen bepaling van zeventig procent was in strijd met die cao.

De loonvordering werd alleen toegewezen tot 5 augustus 2025, de datum waarop de werkneemster zichzelf beter meldde en bij een andere werkgever in dienst trad. Daarna had zij weliswaar gesteld beschikbaar te zijn voor haar werk, maar zij schreef zelf aan de rechter dat zij elders ging werken, en in haar betermelding aan het keukenbedrijf stond expliciet dat terugkeer medisch werd ontraden. Dat zij na augustus 2025 geen arbeid meer verrichtte voor het keukenbedrijf, vond de kantonrechter haar eigen verantwoordelijkheid.

De werkneemster had ook gevraagd om een billijke vergoeding van ruim vijftienduizend euro, met als argument dat zij inkomensverlies leed omdat haar contract hoe dan ook nog tot mei 2026 had moeten duren. De kantonrechter wees dat af. Er waren te veel aanwijzingen dat de arbeidsrelatie toch op korte termijn zou zijn beëindigd: de werkneemster had zelf ook geprobeerd op te zeggen en had een leverancier laten weten te vertrekken. Wel vond de rechter dat het optreden van de directeur, inclusief dreigende uitlatingen, het voorstel voor zwart loon en het hardnekkig volhouden van een onjuist standpunt, een compensatie rechtvaardigde van vijfduizend euro.

Tot slot constateerde de kantonrechter dat de werkneemster zelf ook niet volledig eerlijk was geweest in de procedure: zij had verzwegen dat zij elders had gewerkt en bepaalde stukken te laat overgelegd. Als sanctie daarop werd zij veroordeeld in de proceskosten van de werkgever van € 865,00.

De arbeidsovereenkomst werd ontbonden per 15 mei 2026. De werkgever moet een transitievergoeding betalen van € 1.645,97 bruto, een billijke vergoeding van € 5.000,00 bruto en € 3.651,72 bruto aan achterstallig loon inclusief wettelijke verhoging.

Betrokken advocaten

mr. N. Soro

eiser

Luijten Advocaten, HEERLEN

31 uitspraken
mr. R.A. van den Berkmortel

verweerder

jouw advocaten, MAASTRICHT

8 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

11792041 AZ VERZ 25-76

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12074
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:11969
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:11967
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:12032
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:11491
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht