Naar inhoud
Juristi.nl

Kantonrechter verklaart zich onbevoegd in geschil over toezichthouders in levenstestament — RBLIM:2026:6676

levenstestament / ontslag toezichthouders / welwillendheidsbeslissing

Eiser / verzoeker

Stichting (gevolmachtigde in levenstestament)

VS

Verweerder / gedaagde

Toezichthouders (zus en broer van de volmachtgever)

Kantonrechter verklaart zich onbevoegd om van het primaire verzoek kennis te nemen en draagt het subsidiaire verzoek over aan de afdeling Toezicht van rechtbank Limburg.

  • Ontslag van toezichthouders op grond van een levenstestament is een welwillendheidsbeslissing zonder wettelijke grondslag, waarop de regels van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering niet van toepassing zijn.
  • Een welwillendheidsbeslissing kan de rechter alleen nemen als beide partijen daarmee instemmen; zonder die consensus ontbreekt de bevoegdheidsgrondslag.
  • Omdat de toezichthouders niet hebben ingestemd met het verzoek, verklaart de kantonrechter zich onbevoegd om van het primaire verzoek kennis te nemen.
  • Het subsidiaire verzoek tot onderbewindstelling van het vermogen van de volmachtgever wordt overgedragen aan de bevoegde afdeling Toezicht van rechtbank Limburg.

Samenvatting

Een stichting die optrad als gevolmachtigde onder een levenstestament vroeg de kantonrechter om de aangestelde toezichthouders te ontslaan en een vervangende toezichthouder te benoemen. De stichting had de zorg over een man die in 2024 een levenstestament had opgesteld, waarbij zijn zus en broer als toezichthouders waren aangewezen om toezicht te houden op de handelingen van de gevolmachtigde.

In het levenstestament was bepaald dat de kantonrechter de toezichthouders kon ontslaan. Maar de kantonrechter legde uit dat zo'n beslissing op grond van een levenstestament een zogenoemde welwillendheidsbeslissing is: een beslissing waarvoor geen wettelijke basis bestaat en die dus ook niet afdwingbaar is.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Volgens de kantonrechter kan een dergelijke beslissing alleen worden genomen als beide partijen het erover eens zijn dat de rechter tussenkomt en zich bij de uitkomst neerleggen. Die overeenstemming ontbrak hier volledig. De toezichthouders, de zus en broer van de volmachtgever, hadden niet ingestemd met het verzoek. Zonder die instemming zou een rechterlijke beslissing bovendien zinloos zijn: ze is immers niet afdwingbaar en heeft daarmee geen praktisch effect.

Voor het primaire verzoek, het ontslaan van de toezichthouders en aanstellen van een nieuwe, verklaarde de kantonrechter zich dan ook onbevoegd.

Als alternatief had de stichting ook gevraagd om het vermogen van de volmachtgever onder bewind te stellen en zichzelf als bewindvoerder te laten benoemen. Dat verzoek valt onder de bevoegdheid van een andere afdeling van de rechtbank Limburg: de afdeling Toezicht. De kantonrechter droeg dit subsidiaire verzoek over aan die afdeling, zodat het daar alsnog inhoudelijk kan worden behandeld.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

12294450 \ OV VERZ 26-31

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:11699
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBLIM:2026:11696
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBLIM:2026:12060
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBLIM:2026:11136
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Rechter wijst reisverzoek moeder af: Hong Kong-reis doorkruist zorgregeling peuter

Een moeder wilde in november 2026 met haar dochtertje, nog geen twee jaar oud, mee op (zaken)reis naar Hong Kong. De vader moest daarvoor een toestemmingsformulier voor reizen met een minderjarige ondertekenen, maar weigerde. De moeder vroeg de rechtbank Limburg hem daartoe te veroordelen, onder verbeurte van een dwangsom. De vader diende op zijn beurt een eigen verzoek in: hij wilde informatie over een ziekenhuisopname van zijn dochter en over haar vaccinatieboekje. De ouders hebben samen het gezag over het meisje, dat haar hoofdverblijf bij de moeder heeft. De moeder heeft de Duitse nationaliteit, de vader de Nederlandse. Eind juli 2026 verhuisde de moeder met het kind van het Nederlandse woonplaats van het gezin naar een plaats in Duitsland. Over die verhuizing loopt een bodemprocedure. In een kort geding wees de voorzieningenrechter op 3 september 2026 de eis van de vader tot terugverhuizing af, maar stelde wel een voorlopige zorgregeling vast. Die loopt op van drie zaterdagmiddagen naar een weekend met overnachting, en daarna om de week een verblijf van vrijdag of zaterdag tot zaterdag of zondag. Daarnaast bellen vader en dochter elke woensdag per video. De rechtbank wees het verzoek van de moeder af. De reis naar Hong Kong valt ook in het weekend en doorkruist daarmee de geldende zorgregeling. Die regeling geldt pas sinds 12 september 2026 en is net uitgebreid met een overnachting. Gelet op de jonge leeftijd van het kind vond de rechtbank het niet wenselijk dat het contact met de vader zo lang wordt onderbroken. Continuïteit van de regeling gaat voor. De moeder had bovendien geen compensatie aangeboden voor de gemiste tijd. Tegelijk benadrukte de rechtbank dat de moeder niet nooit met haar dochter op (zaken)reis kan. De argumenten van de vader dat een reis het kind te veel belast en dat zij nog niet is ingeënt, overtuigden niet. Beide ouders werken internationaal en zijn tijdens hun relatie meerdere keren samen met hun dochter op reis geweest. De rechtbank geeft de moeder in overweging reizen voortaan buiten de omgangsmomenten te plannen, die vooraf met de vader af te stemmen en zo nodig zonder het kind te reizen, zodat de vader haar kan opvangen. De vader zei op de zitting zelf dat hij het werk van de moeder niet in de weg wil staan. Ook het verzoek van de vader werd afgewezen. Over de ziekenhuisopname in Mönchengladbach van 4 tot 5 oktober 2026 had de moeder de vader en de rechtbank op de zitting inmiddels geïnformeerd. Zij bood daarbij haar excuses aan voor de manier waarop dit eerder was gegaan en beloofde de vader voortaan direct en volledig op de hoogte te houden. Volgens de rechtbank had de vader daarom geen belang meer bij dit deel van zijn verzoek. Een vaccinatieboekje bestaat niet, omdat het kind nog niet is gevaccineerd. Beide ouders verklaarden op de zitting dat zij ermee instemmen dat het meisje het Rijksvaccinatieprogramma doorloopt, en de moeder is hierover al in gesprek met de kinderarts. De moeder trok haar overige verzoeken op de zitting in. Zij had onder meer gevraagd om toestemming voor de reis van 18 tot en met 25 november 2026 en voor toekomstige buitenlandse reizen voor zaken en vakanties. De rechtbank wees alle overgebleven verzoeken van beide ouders af. De proceskosten compenseerde zij, zodat elke ouder zijn eigen kosten draagt. Dat is gebruikelijk in familiezaken, en bovendien verloren beide ouders.

Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht