Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:6973Strafrecht

Tilburgse man regisseerde vuurwerkbom bij restaurant in Roermond — RBLIM:2026:6973

opzettelijk teweegbrengen van een ontploffing / medeplegen vuurwerkbom

Eiser / verzoeker

Officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte (geboren 2006, Tilburg)

Verdachte veroordeeld tot 600 dagen gevangenisstraf (302 voorwaardelijk), vrijgesproken van levensgevaar-onderdeel, en verplicht tot hoofdelijke betaling van €1.000 aan het restaurant en €2.000 aan de eigenaresse.

  • Verdachte veroordeeld als medepleger ('regisseur') van de explosie ondanks afwezigheid op de plaats delict, op basis van vingerafdrukken, berichtenverkeer en verklaringen medeverdachten
  • Verweer op grond van Vidgen-jurisprudentie (schending ondervragingsrecht artikel 6 EVRM) verworpen omdat bewijs niet uitsluitend op verklaringen medeverdachten berust
  • Partiële vrijspraak voor onderdeel 'levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel' wegens onvoldoende bewijs dat omstanders in de nabijheid waren
  • Volwassenenstrafrecht toegepast ondanks jeugdige leeftijd (18 jaar ten tijde feiten); adolescentenstrafrecht afgewezen
  • Hoofdelijke schadevergoeding toegewezen: €1.000 aan restaurant en €2.000 (immaterieel) aan eigenaresse, met wettelijke rente vanaf 21 februari 2025

Samenvatting

In de nacht van 20 op 21 februari 2025 explodeerde een vuurwerk-brandstofcombinatie bij Restaurant in de Roermondse binnenstad. Een kozijn werd compleet vernield, brokstukken vlogen ruim dertig meter weg en de eigenares werd midden in de nacht wakker gebeld. De explosie veroorzaakte aanzienlijke materiële schade en liet de eigenaresse van het restaurant in angst achter.

De Tilburgse verdachte, geboren in 2006 en ten tijde van de feiten achttien jaar oud, was niet zelf aanwezig in Roermond, maar stuurde de operatie volledig aan vanuit de achtergrond. Hij haalde in Amsterdam het vuurwerk op, tapete meerdere Cobra 6-vuurwerkstukken aan een fles benzine, stopte alles in een vuilniszak en gaf die aan een medeverdachte. Diezelfde avond benaderde hij drie anderen: één om het explosief naar binnen te gooien, één om te filmen en één om als chauffeur te dienen. Hij betaalde benzinegeld en beloofde vijfduizend euro als de actie zou slagen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Tijdens de uitvoering belde hij veelvuldig met de uitvoerders en vroeg om een foto van het restaurant. Vlak voor de ontploffing gooide een medeverdachte een steen door de ruit, stak het vuurwerkpakket aan en gooide het naar binnen. De enorme knal volgde seconden later. Op de vuilniszak die kort daarna op een nabijgelegen brug werd aangetroffen, werden acht vingerafdrukken van de verdachte gevonden. In de uren en dagen na de explosie zocht hij via zijn telefoon op termen als 'Roermond vuurwerkbom' en maakte hij screenshots van nieuwsartikelen, die hij vervolgens verwijderde.

De verdediging betoogde dat verklaringen van medeverdachten van het bewijs moesten worden uitgesloten omdat de verdachte hen wegens hun beroep op het verschoningsrecht niet had kunnen ondervragen. De rechtbank verwierp dit verweer. De verklaring van de medeverdachte die het explosief naar binnen gooide was weliswaar van aanzienlijk gewicht, maar werd op essentiële punten ondersteund door het berichtenverkeer, de telefooncontacten, de foto's van het restaurant en de vingerafdrukken. Van een schending van artikel 6 EVRM was dan ook geen sprake.

De rechtbank zag de verdachte als de 'regisseur' van de explosie: hij leverde het materiaal, rekruteerde en betaalde de uitvoerders, gaf instructies en hield de vinger aan de pols. Dat hij zelf niet ter plekke was, deed aan zijn medeplegen niets af. De rechtbank sprak hem wel vrij van het onderdeel 'levensgevaar en/of gevaar voor zwaar lichamelijk letsel', omdat uit het dossier niet bleek dat er op het moment van de ontploffing anderen in de directe nabijheid waren.

De eigenaresse van het restaurant vertelde in een slachtofferverklaring dat angst sindsdien haar leven beheerst. Frustrerend voor haar is dat tot op de dag van vandaag onduidelijk is gebleven waarom haar restaurant het doelwit was en wie de werkelijke opdrachtgever achter de verdachte was.

De rechtbank veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 600 dagen, waarvan 302 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Aan het voorwaardelijke deel zijn bijzondere voorwaarden verbonden: een meldplicht bij de reclassering, een contactverbod met de medeverdachten, de verplichting zich in te spannen voor dagbesteding en het verstrekken van inzage in zijn financiën. Daarnaast moet hij hoofdelijk €1.000 schadevergoeding betalen aan het restaurant en €2.000 aan de eigenaresse voor immateriële schade.

Betrokken advocaten

mr. K.R. Verkaart

verdachte

Drenth Verkaart Advocaten, BREDA

129 uitspraken
mr. L.P.H. Hameleers

benadeelde partijen

Hameleers Antonides Advocaten, ROERMOND

142 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03.093415.25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht