Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:7774Civiel Recht; Arbeidsrecht

Werkneemster moet € 536 aan te veel betaald loon terugbetalen — RBLIM:2026:7774

terugvordering van onverschuldigd betaald loon

Eiser / verzoeker

werkgever van de werkneemster

VS

Verweerder / gedaagde

voormalige werkneemster

Kantonrechter veroordeelt de werkneemster tot terugbetaling van € 536,41 aan te veel ontvangen loon, wijst de gevorderde rente en incassokosten af en compenseert de proceskosten.

  • Werkgever betaalde in oktober 2023 per abuis nog loon uit na het einde van het dienstverband, wat na verrekening met de eindafrekening resulteerde in € 536,41 te veel betaald
  • Kantonrechter is kritisch op de onduidelijke communicatie van de werkgever, waaronder een verkeerd vermeld 'patiëntennummer' in plaats van 'debiteurennummer'
  • Niet vast is komen te staan dat de werkneemster de aanmaning van de deurwaarder daadwerkelijk heeft ontvangen
  • Hoofdsom van € 536,41 wordt toegewezen omdat de werkneemster het bedrag niet betwist en bereid was te betalen
  • Vervallen rente en buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen en de proceskosten worden gecompenseerd vanwege de gebrekkige communicatie van de werkgever

Samenvatting

Een werkneemster zegde in augustus 2023 haar arbeidsovereenkomst op tegen 1 oktober 2023. Haar voormalige werkgever gaf het ontslag echter te laat door aan de salarisadministratie, waardoor in oktober 2023 alsnog een bedrag van € 2.685,30 aan loon werd uitbetaald. Bij de eindafrekening in november 2023 bleek dat de werkneemster nog € 2.148,89 tegoed had aan vakantietoeslag en een deel van de eindejaarsuitkering. De werkgever verrekende dit bedrag met het te veel betaalde loon van oktober, zodat per saldo € 536,41 teveel aan de werkneemster was uitbetaald. Dat bedrag heeft zij niet terugbetaald.

De werkgever stapte naar de kantonrechter in Maastricht en vorderde terugbetaling van € 709,96, opgebouwd uit de hoofdsom van € 536,41, vervallen wettelijke rente van € 76,19 en € 97,36 aan buitengerechtelijke incassokosten, plus verdere rente en de proceskosten. De werkneemster voerde verweer: zij zei dat zij nergens uit had kunnen opmaken dat zij een bedrag moest terugbetalen en dat de werkgever dit nooit duidelijk had gemaakt. Wel gaf zij aan bereid te zijn het bedrag alsnog te voldoen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kantonrechter is kritisch over de manier waarop de werkgever heeft gecommuniceerd. Uit de salariscorrecties en een factuur bleek weliswaar een bedrag van € 536,41, maar zonder enige toelichting waarop dat betrekking had. In e-mails van september 2025 werd bovendien per vergissing gesproken over een 'nota en patiëntennummer' in plaats van een 'nota en debiteurennummer', wat begrijpelijk verwarring opleverde. Daardoor is het volgens de rechter niet vreemd dat de werkneemster vermoedelijk bij de patiëntenadministratie in plaats van bij de salarisadministratie navraag deed. Ook werden twee betalingsherinneringen naar het verkeerde adres gestuurd, en werd in de correspondentie op een gegeven moment gesproken over een betalingsregeling die de werkneemster naar eigen zeggen nooit had getroffen.

Pas in de aanmaning die bij de dagvaarding is gevoegd, wordt voor het eerst duidelijk uitgelegd dat het gaat om een onverschuldigde betaling: geld dat de werkneemster ontving maar niet toekwam, en dat zij daarom moet terugbetalen. Maar omdat de werkneemster betwist deze aanmaning ooit te hebben ontvangen, en de bewijslast daarvoor bij de verzendende deurwaarder ligt, staat niet vast dat zij dit bericht daadwerkelijk heeft gekregen.

Omdat vaststaat dat de werkneemster € 536,41 te veel heeft ontvangen, zij dit bedrag zelf niet betwist en bovendien heeft aangegeven het te willen terugbetalen, wijst de kantonrechter dit deel van de vordering toe. De gevorderde vervallen rente en de buitengerechtelijke incassokosten wijst de rechter echter af, juist vanwege de onduidelijke communicatie van de werkgever. De lopende wettelijke rente wordt wel toegewezen, maar pas vanaf veertien dagen na de datum van het vonnis, zodat de werkneemster een redelijke betaaltermijn krijgt.

De kantonrechter overweegt dat de werkneemster het bedrag waarschijnlijk al eerder had terugbetaald als de werkgever buiten de rechtszaak om duidelijker had gecommuniceerd. Om die reden compenseert de rechter de proceskosten: beide partijen dragen hun eigen kosten. De werkneemster moet € 536,41 aan haar voormalige werkgever betalen, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf veertien dagen na het vonnis, en het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad verklaard.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

12144122 CV EXPL 26-1342

Procedure

Bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12074
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:11969
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:11967
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:12032
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht
RBLIM:2026:11491
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Arbeidsrecht