Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:7954Strafrecht

Rechtbank spreekt verdachte vrij van verkrachting na festival in Roermond — RBLIM:2026:7954

verkrachting / zedendelict / bewijswaardering

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte vrijgesproken van alle varianten van verkrachting; vordering benadeelde partij van € 12.351,35 niet-ontvankelijk verklaard.

  • Rechtbank oordeelt dat verklaringen van het slachtoffer over essentiële onderdelen inconsistent zijn en tegenstrijdig met de verklaring van haar vriend, waardoor ze onvoldoende betrouwbaar zijn als bewijs.
  • Zonder betrouwbare verklaringen van het slachtoffer bevat het dossier geen andere bewijsmiddelen voor de verkrachting; de verdachte had ook geen getuigen tegen zich.
  • Vaststelling dat seks heeft plaatsgevonden is onvoldoende voor een bewezenverklaring van verkrachting als niet bewezen kan worden dat de verdachte wist of moest vermoeden dat de wil ontbrak.
  • Verdachte wordt vrijgesproken van alle drie tenlastegelegde varianten: gekwalificeerde opzetverkrachting, opzetverkrachting en schuldverkrachting.
  • Vordering benadeelde partij van € 12.351,35 wordt niet-ontvankelijk verklaard als gevolg van de vrijspraak.

Samenvatting

Na afloop van het festival Splash in Roermond in de nacht van 22 op 23 juni 2025 vond op een afterparty bij een vrouw thuis seks plaats tussen de vrouw en een mannelijke gast. Dat er seks heeft plaatsgevonden staat vast: sperma van de verdachte werd bij de vrouw aangetroffen. Over de omstandigheden lopen de verklaringen echter volledig uiteen.

De vrouw verklaarde dat zij twee keer werd gepenetreerd terwijl zij op haar buik in bed lag: de eerste keer terwijl zij sliep en in de veronderstelling was dat het haar vriend betrof, de tweede keer half slapend en met het besef dat het een ander was. De verdachte verklaarde dat de vrouw hem tegemoet was gekomen op de overloop, dat zij samen naar haar slaapkamer zijn gelopen en dat de seks met haar instemming plaatsvond.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank beoordeelde eerst of de verklaringen van de vrouw betrouwbaar genoeg zijn om als bewijs te dienen. Daarvoor keek zij of die verklaringen voldoende concreet, gedetailleerd en consistent zijn. Dat bleek niet het geval. Zo verklaarde de vrouw wisselend over het moment waarop haar vriend die nacht naar haar slaapkamer was gekomen: in haar tweede verklaring was dat vóór de eerste penetratie, in haar derde verklaring erna. Ook verklaarde zij pas in haar derde verklaring dat zij na de eerste keer in paniek was en haar vriend via een kennis had laten roepen, terwijl haar vriend zelf verklaarde dat hij samen met diezelfde kennis uit eigen beweging naar boven was gegaan en haar slapend had aangetroffen. Van een gesprek of teken van paniek had hij niets gemerkt. Verder kon de vrouw niet verklaren hoe beide penetraties waren begonnen of gestopt, hoe lang ze duurden en wat er daarna precies gebeurde.

De rechtbank benadrukte uitdrukkelijk dat zij hiermee niet zegt dat de vrouw bewust onjuist heeft verklaard. Het gebruik van alcohol en drugs, waaronder cocaïne en de stof 3-MMC die in haar bloed werd aangetroffen, kan een rol hebben gespeeld bij haar herinneringen. De vrijspraak vloeit voort uit de vaststelling dat haar verklaringen als bewijsmiddel onvoldoende betrouwbaar zijn, niet uit een oordeel over haar geloofwaardigheid als persoon.

Omdat de verklaringen van de vrouw niet als bewijs konden worden gebruikt, keek de rechtbank of het dossier andere bewijsmiddelen bevatte. Dat was niet het geval. Er waren geen getuigen van het seksuele contact en ook de verklaring van de verdachte leverde geen bewijs op dat hij de verkrachting had gepleegd. De rechtbank kon daardoor alleen vaststellen dát er seks heeft plaatsgevonden, maar niet onder welke omstandigheden. Dat is onvoldoende voor een veroordeling voor verkrachting in welke vorm dan ook.

De verdachte werd vrijgesproken van alle drie de varianten in de tenlastelegging: de gekwalificeerde opzetverkrachting, de opzetverkrachting en de schuldverkrachting. De schadevergoedingsvordering van ruim € 12.351 die de vrouw had ingediend, werd niet-ontvankelijk verklaard omdat de vrijspraak aan toewijzing in de weg staat.

Betrokken advocaten

mr. G.W.L.A.M. Koppen

verdachte

Koppen & Lut advocaten, EINDHOVEN

94 uitspraken
mr. E. Alija

benadeelde partij

Advocatenkantoor Edi Alija, HERTEN

16 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03/203543-25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht