Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:8045Strafrecht

Rechtbank spreekt opa vrij van ontucht met kleindochter door onduidelijke pleegperiode — RBLIM:2026:8045

Ontucht met minderjarige / zedenmisdrijf kleinkind

Eiser / verzoeker

Officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte vrijgesproken van ontucht met zijn kleindochter omdat niet kon worden vastgesteld dat de handelingen plaatsvonden binnen de tenlastegelegde periode.

  • Rechtbank acht de verklaring van het vijfjarige meisje betrouwbaar op basis van spontaniteit, weerstand tegen suggestieve vragen en leeftijdsvreemde kennis over strafbaarheid.
  • E-mail van verdachte aan zijn dochter, verstuurd na confrontatie met het misbruik, geldt als steunbewijs; alternatieve uitleg van verdachte acht de rechtbank onaannemelijk.
  • Vrijspraak volgt omdat niet kan worden vastgesteld dat het misbruik plaatsvond binnen de tenlastegelegde periode van 1 mei 2023 tot en met 31 januari 2024.
  • Benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard in vordering van € 7.500 immateriële schadevergoeding wegens de vrijspraak.

Samenvatting

Een man uit de regio Heerlen stond terecht voor het plegen van ontuchtige handelingen met zijn kleindochter, die tijdens de vermeende misbruikperiode vijf jaar oud was. De rechtbank sprak hem vrij, ondanks het oordeel dat de verklaring van het meisje betrouwbaar was en dat er steunbewijs aanwezig was.

Het meisje vertelde haar vader in maart 2024, naar aanleiding van een televisiebeelden van een zwembad, dat haar opa aan haar vagina had gelikt. Haar vader filmde twee gesprekjes met haar, waaruit bleek dat zij spontaan over het misbruik sprak. De rechtbank merkte op dat het meisje weerstand bood aan suggestieve vragen van haar vader, eerlijk aangaf wat ze niet meer wist, en haar verklaring onderbouwde met een gevoel: ze zei dat het 'wel heel fijn voelde'. Ook vertelde zij dat haar opa had gezegd dat het niet mocht, dat het verboden was en dat hij anders de gevangenis in zou gaan. Kennis over strafbaarheid en leeftijdsgrenzen past niet bij een kind van vijf jaar, wat de rechtbank deed concluderen dat het meisje informatie van haar opa reproduceerde.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Als steunbewijs woog de rechtbank een e-mail mee die de verdachte had gestuurd aan zijn dochter, de moeder van het meisje, nadat zij hem had geconfronteerd met het misbruik. In die mail schreef hij dat hij het aan zichzelf te wijten had dat hij hen miste, dat hij er 'vreselijk veel spijt van had wat er allemaal is gebeurd' en dat hij hoopte ooit de kans te krijgen het goed te maken. De verdachte verklaarde dat de mail betrekking had op overspel waarbij zijn dochter betrokken was geweest, maar de rechtbank vond die uitleg onaannemelijk: als zijn dochter hem had geholpen bij het vreemdgaan en vervolgens zijn partner had ingelicht, zou hij haar juist iets te verwijten hebben, niet andersom.

Toch leidde dit alles niet tot een veroordeling. De tenlastelegging omschreef een periode van 1 mei 2023 tot en met 31 januari 2024. De verdachte had al vanaf mei 2021 contact met zijn kleindochter en zij bezocht hem thuis. De moeder van het meisje schatte dat het misbruik rond de kerstvakantie van 2023 of begin januari 2024 had plaatsgevonden, maar gaf toe dat te gissen. Er waren in het dossier geen andere aanknopingspunten om het tijdstip van het misbruik vast te stellen. De rechtbank kon daardoor niet uitsluiten dat het misbruik al vóór 1 mei 2023 had plaatsgevonden, en dus buiten de tenlastegelegde periode viel.

Omdat niet kon worden vastgesteld dat de handelingen binnen de beschreven periode hadden plaatsgevonden, sprak de rechtbank de man vrij. Het minderjarige slachtoffer had via haar wettelijk vertegenwoordiger een schadevergoeding van € 7.500 gevorderd. Nu de verdachte werd vrijgesproken, verklaarde de rechtbank de benadeelde partij niet-ontvankelijk in die vordering.

Betrokken advocaten

mr. K.D. Regter

verdachte

mr Regter Strafadvocaat, HEERLEN

100 uitspraken
mr. A.F.G. Pennino

benadeelde partij

Pennino Advocaten, KERKRADE

76 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03.167449.24

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12626
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12629
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 9 maanden cel op voor betasten zevenjarig meisje, 9 maanden minder dan geëist

Een man uit Landgraaf paste regelmatig op zijn buurmeisje, dat destijds zeven jaar oud was. In 2025 trof de politie op zijn telefoon vijf filmpjes aan, opgenomen in juni en juli 2022 met een webcam in zijn woonkamer. Daarop is te zien hoe hij het meisje op de bank betast aan haar benen, haar schaamstreek en haar blote buik. Op een van de beelden zegt het kind duidelijk 'nee'. De man bekende dat hij op de beelden te zien is en dat ze in zijn woonkamer zijn gemaakt. De rechtbank Limburg, zittingsplaats Maastricht, achtte ontucht met een minderjarige wettig en overtuigend bewezen. Het subsidiair ten laste gelegde feit, ontucht met een kind dat aan zijn zorg was toevertrouwd, hoefde de rechtbank niet meer te beoordelen. Wel woog de rechtbank bij de strafmaat mee dat het meisje wel aan zijn zorg en waakzaamheid was toevertrouwd. De verdachte schond daarmee het vertrouwen van het kind en van haar moeder, die haar dochter veilig achterliet als zij werkte. De officier van justitie eiste 18 maanden gevangenisstraf, waarvan 3 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 5 jaar. Ze wees op de vertrouwensrelatie, de dwang richting het meisje en het filmen van de handelingen. De verdediging wees op de kwetsbaarheid en psychische problematiek van de man, die in behandeling is bij een psycholoog. Hij moest zijn woning verlaten, werd mishandeld en heeft geen sociaal netwerk meer. De raadsvrouw vroeg om een straf waarvan het onvoorwaardelijke deel gelijk is aan het voorarrest, plus een taakstraf van 60 uur. De rechtbank vond een andere straf dan gevangenisstraf niet passend. Zij hield rekening met de ernst van de feiten en de gevolgen voor het meisje, dat geslotener en angstig is geworden en niet alleen naar buiten durft. Ook woog mee dat de man zich naar eigen zeggen niets herinnert, geen verantwoordelijkheid neemt en geen inlevingsvermogen toont. Daarnaast stuurde hij het meisje manipulatieve berichten waarin hij haar verantwoordelijk maakte voor zijn gemoedstoestand, nadat zij afstand van hem had genomen. Vanwege zijn persoonlijke omstandigheden maakte de rechtbank een deel van de straf voorwaardelijk. De rechtbank veroordeelde de man tot 9 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 3 jaar en aftrek van het voorarrest. De bijzondere voorwaarden uit het reclasseringsadvies gelden: meldplicht, ambulante behandeling, een contactverbod met het meisje en een ander kind, een locatieverbod voor de gemeente Landgraaf, het vermijden van contact met minderjarigen en van bepaalde digitale omgevingen. De rechtbank adviseert de reclassering om deelname aan het COSA-traject te realiseren, een vrijwillig traject met een netwerk van vrijwilligers rond de verdachte. Van de gevorderde € 3.029,07 aan schadevergoeding wees de rechtbank € 2.500 immateriële schade toe, met wettelijke rente vanaf 1 juli 2022. De gevorderde materiële schade bestond uit proceskosten en werd daarom afgewezen. Een eventuele uitkering van het Schadefonds Geweldsmisdrijven komt niet in mindering op de vordering. De man moet ook € 506 proceskosten betalen en krijgt de schadevergoedingsmaatregel van € 2.500 opgelegd, met 25 dagen gijzeling als verhaal niet lukt. Zijn telefoon is onttrokken aan het verkeer.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 maanden cel op voor kinderporno en aanranding van achterneefje, helft voorwaardelijk

Een man uit Venlo filmde twee achterneefjes heimelijk in zijn badkamer. De jongens logeerden regelmatig bij hem en hij paste vaak op hen. Hij verborg een oude mobiele telefoon in een doos en nam op wanneer ze gingen douchen. De beelden van hun onderlichaam bewerkte hij en sloeg hij op meerdere gegevensdragers op. Toen hij de telefoon aan een van de jongens gaf, werd die op dertienjarige leeftijd geconfronteerd met de filmpjes, die in een verborgen map stonden. De rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond, veroordeelde de man op 10 november 2026. Hij werd schuldig bevonden aan drie feiten. Het eerste is het vervaardigen en bezitten van kinderporno van de twee jongens in de periode van 5 februari 2023 tot en met 17 juni 2025. Het tweede is het bezit van kinderpornografisch materiaal over een periode van ongeveer acht jaar, vanaf 4 maart 2017. Het gaat om 74 afbeeldingen, ook de beelden die hij zelf van zijn achterneefjes had gemaakt. Het derde feit is de aanranding van een van de jongens, die destijds 13 jaar oud was. Omdat de Wet seksuele misdrijven op 1 juli 2024 inging, splitste de rechtbank de eerste twee feiten in een periode voor en een periode na die datum. Over de aanranding was de verdediging het niet eens met bewezenverklaring. De man had de handeling bekend en ook in zijn dagboek beschreven, maar de raadsman bepleitte vrijspraak, omdat er geen bewijs uit een onafhankelijke bron was dat zijn verklaring ondersteunde. De wet staat niet toe dat het bewijs alleen op de verklaring van de verdachte rust. De rechtbank vond voldoende steunbewijs. De moeder van de jongens verklaarde dat haar zoon al jaren meerdere keren per week bij de man sliep, ook in 2025. De man had zelf verklaard dat hij seksueel is aangetrokken tot jongens in de beginnende puberteit. De aanranding viel in dezelfde periode als het heimelijk filmen van de jongens, en de rechtbank beoordeelde beide feiten in onderling verband. Bij de straf woog de rechtbank de ernst van de feiten zwaar. De man heeft misbruik gemaakt van zijn positie als oppas en logeeroom en het vertrouwen van de jongens en hun moeder ernstig geschaad. Een taakstraf, zoals de verdediging bepleitte, vond de rechtbank niet passend. Wel hield de rechtbank rekening met de proceshouding van de man. Hij bekende van meet af aan en zocht zelf behandeling. Een psycholoog stelde bij hem een persoonlijkheidsstoornis met borderline en narcistische trekken vast, maar rekende hem de feiten volledig toe. De reclassering schat in dat er een zeker recidiverisico is en adviseert behandeling binnen een forensisch kader. Die behandeling loopt al bij De Rooyse Wissel. De rechtbank legde een gevangenisstraf van 12 maanden op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 5 jaar. De tijd in voorarrest gaat eraf. De officier van justitie had 30 maanden geëist, waarvan 6 voorwaardelijk. Aan het voorwaardelijke deel zijn bijzondere voorwaarden verbonden: een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, een contactverbod met beide jongens en het vermijden van digitale omgevingen waar seksueel kindermisbruik voorkomt, met controle van digitale apparaten door de reclassering. De schorsing van de voorlopige hechtenis blijft doorlopen. Beide jongens hadden zich als benadeelde partij gevoegd. Een van hen vroeg € 6.500 aan immateriële schade en kreeg € 2.500 toegewezen. De ander vroeg € 4.000 en kreeg € 1.500. Voor het overige zijn ze niet-ontvankelijk en kunnen ze zich tot de burgerlijke rechter wenden. De man moet de bedragen betalen met wettelijke rente vanaf 17 juni 2025. De rechtbank legde daarnaast schadevergoedingsmaatregelen op, waarbij het CJIB int en bij niet-betaling gijzeling van 25 en 15 dagen kan volgen.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12704
Rechtbank Limburg·
Strafrecht