Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:9660Civiel Recht; Verbintenissenrecht

Verhuurders krijgen huurders na ruim vijftien jaar niet uit vrijstaande woning: eigen gebruik niet bewezen — RBLIM:2026:9660

huuropzegging woonruimte wegens dringend eigen gebruik zonder onderbouwing

Eiser / verzoeker

de verhuurders (echtpaar)

VS

Verweerder / gedaagde

de huurders

Vorderingen van de verhuurders tot beëindiging van de huur en ontruiming afgewezen; de huurovereenkomst loopt door en de verhuurders betalen hoofdelijk € 542,50 aan proceskosten.

  • Opzegging door de verhuurder die als enige op het huurcontract staat is geldig, ook zonder handtekening van de partner
  • Een gezamenlijke opzeggingsbrief aan beide huurders bij naam bereikt het doel van de eis van afzonderlijke opzegging en kan niet worden tegengeworpen
  • Wie dringend eigen gebruik stelt en wordt weersproken, moet financiële en medische redenen met stukken onderbouwen
  • Zonder aannemelijk dringend eigen gebruik komt de kantonrechter niet toe aan belangenafweging of tegemoetkoming in verhuiskosten

Samenvatting

Een echtpaar in Limburg bezit twee panden naast elkaar. Het ene pand is gesplitst in appartementen; zelf wonen zij daar op de begane grond. Het andere is een vrijstaande woning met tuin en tuinhuis. Twee huurders huurden eerst sinds 2007 een appartement van hen en huren sinds 21 februari 2010 voor onbepaalde tijd de vrijstaande woning. Op 1 januari 2025 liet de verhuurster weten de woning te willen verkopen en bood ze de huurders aan die zelf te kopen. Op 8 augustus 2025 zegde zij de huur op per 1 maart 2026 wegens dringend eigen gebruik: de verhuurders willen al hun huurwoningen verkopen en zelf in de vrijstaande woning gaan wonen. De huurders gingen niet akkoord, waarna de verhuurders naar de kantonrechter in Roermond stapten om de huur te laten beëindigen en de woning te laten ontruimen.

De huurders voerden eerst formele bezwaren aan. De opzeggingsbrief was alleen door de verhuurster ondertekend en was niet afzonderlijk aan elk van beide huurders gestuurd. De kantonrechter wees beide bezwaren af. Alleen de verhuurster staat als verhuurder op het contract, dus haar handtekening volstond. En omdat de brief aan beide huurders bij naam was gericht, was duidelijk aan wie de opzegging gold; daarmee was het doel van de wettelijke regel bereikt.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Inhoudelijk kregen de verhuurders echter geen gelijk. Zij stelden dat verhuur door nieuwe regels en een hogere hypotheekrente niet meer rendabel is, dat zij hun lasten nu met een persoonlijke lening betalen die eind dit jaar op is, en dat de Rabobank tot een executieverkoop zal overgaan als de appartementen niet voor 1 januari 2027 zijn verkocht, met een restschuld van ongeveer € 500.000. Ook wilden zij vanwege hun leeftijd en gezondheid het rustiger aan doen. Op de zitting voegden zij toe dat zij om medische redenen apart slapen en daarom een tweede slaapkamer nodig hebben, die hun huidige woning niet heeft. De huurders betwistten dit allemaal en rekenden zelf voor dat de verhuur niet verlieslatend hoeft te zijn.

De kantonrechter wees erop dat de verhuurders geen enkel stuk hadden overgelegd: geen financiële gegevens, niets van de bank en niets over hun gezondheid of de slaapkamers. Daarmee maakten zij niet aannemelijk dat zij niet in hun eigen woning kunnen blijven en de vrijstaande woning nodig hebben. Van dringend eigen gebruik was dus geen sprake, en aan een afweging van belangen en aan de vraag naar andere woonruimte kwam de rechter niet toe. Ook de voorwaardelijke eis van de huurders om € 7.926 als tegemoetkoming hoefde daarom niet beoordeeld te worden.

De kantonrechter wees de vorderingen van de verhuurders af. De opzegging heeft geen effect en de huurovereenkomst voor onbepaalde tijd blijft gewoon doorlopen. De verhuurders moeten samen de proceskosten van de huurders betalen, begroot op € 542,50.

Betrokken advocaten

mr. R.H.M. Wagemans

eiser

Wagemans en Fernhout Advokaten Maastricht, MAASTRICHT

104 uitspraken
mr. R.W. Janssen

verweerder

Thuis Partners Advocaten, HEERLEN

91 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

12067663 \ CV EXPL 26-157

Procedure

Bodemzaak

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Kantonrechter beveelt ontruiming woning bij € 5.200 huurachterstand, gezin krijgt vier weken

Een verhuurder in Roermond kreeg van de kantonrechter gelijk in een spoedprocedure tegen zijn huurder, die vier maanden geen huur had betaald. De woning wordt ontruimd. De huurder, een vrouw die er met haar minderjarige kind woont, kreeg daarvoor vier weken de tijd. Het gaat om een woning die de verhuurder voor € 1.300 per maand verhuurt. De huur moest vóór de eerste dag van elke maand zijn betaald. Over juli tot en met oktober 2026 betaalde de huurder niets, waardoor de achterstand opliep tot € 5.200. Op 3 september 2026 hadden beide partijen al een vaststellingsovereenkomst getekend, een schriftelijke afspraak om een geschil te beëindigen. Daarin stond dat de huurovereenkomst op 30 september 2026 zou eindigen, dat de huurder dan de woning zou verlaten en dat zij de toenmalige achterstand van € 3.900 uiterlijk op 22 september in twee termijnen zou betalen. De huurder hield zich daar niet aan en bleef in de woning wonen. De verhuurder stapte daarom naar de kantonrechter in Roermond met een kortgedingvordering, een snelle procedure voor zaken waarin direct een beslissing nodig is. Hij vroeg om ontruiming, betaling van de achterstand en van de huur tot de ontruiming, en een boete van € 250 per dag. De huurder kwam niet naar de zitting en voerde geen verweer. Tegen haar is verstek verleend. De kantonrechter vond het spoedeisend belang van de verhuurder aangetoond. Hij stelde wel voorop dat een ontruiming bij voorlopige voorziening diep ingrijpt in het woonrecht van een huurder en dat daarom grote terughoudendheid past. In dit geval stond vast dat de huurder de vaststellingsovereenkomst zelf had ondertekend en dus wist dat zij op 30 september moest vertrekken. Omdat zij de vorderingen niet tegensprak en ze de rechter niet onrechtmatig of ongegrond voorkwamen, wees hij het grootste deel toe. Bij de termijn woog het kind mee. Volgens artikel 3 lid 1 van het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind vormen de belangen van het kind bij alle maatregelen de eerste overweging. De rechter verwees naar de beslissing van de Hoge Raad van 28 november 2025, waaruit volgt dat hij zo nodig ambtshalve moet onderzoeken of een ontruiming ook kinderen treft en wat in hun belang is. Daarom hanteerde hij een ontruimingstermijn van vier weken in plaats van een directe ontruiming. Twee onderdelen van de vordering wees hij af. De machtiging om de ontruiming zo nodig met de sterke arm van justitie uit te voeren is overbodig, omdat de artikelen 556 en 557 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering die mogelijkheid al bieden. De boete van € 250 per dag had de verhuurder in de dagvaarding niet onderbouwd. Dat gold ook voor de vordering tot nakoming van de overige verplichtingen uit de huurovereenkomst. De kantonrechter beval de huurder binnen vier weken na betekening van het vonnis de woning te ontruimen, met alle personen en zaken, en de sleutels af te geven. Ze moet € 5.200 aan achterstallige huur betalen, plus wettelijke rente, en daarnaast € 1.300 per maand (€ 43,33 per dag) vanaf 1 november 2026 tot de dag van daadwerkelijke ontruiming. Verder moet zij de proceskosten van € 986 vergoeden, met wettelijke rente als zij niet binnen veertien dagen betaalt. Het vonnis is voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Rechter zet huurder uit woning om € 4.050 achterstand en schrapt boete als oneerlijk beding

Een huurder uit Limburg heeft vanaf juni 2026 geen huur meer betaald voor zijn woning. De huurovereenkomst liep pas sinds 1 januari 2026. De huur bedroeg € 900 per maand, inclusief € 75 aan voorschot voor servicekosten en € 200 voor gas, water en elektra. Eind september stond de teller al op € 3.150, na de huur van oktober was dat € 4.050, ruim vier maanden huur. De verhuurder, Stichting Juridisch Eigenaar Solida Residential I, stuurde op 13 augustus 2026 via haar beheerder een brief met het verzoek binnen veertien dagen te betalen. De huurder reageerde daar niet op. Daarna meldde Solida hem op 28 augustus 2026 aan bij de gemeente Sittard-Geleen voor vroegsignalering, een hulpprogramma voor mensen met beginnende betalingsproblemen. Ook dat leidde niet tot betaling. Solida vroeg de kantonrechter in kort geding om ontruiming van de woning en betaling van de achterstand. De huurder erkende de achterstand. Hij vertelde dat hij in de problemen kwam toen hij een bedrijf wilde starten, dat hij inmiddels een bijstandsuitkering had aangevraagd en dat hij bewindvoering wilde aanvragen. Verlies van zijn woning zou het volgens hem moeilijker maken zijn leven weer op orde te krijgen. Zijn ouders waren bereid de achterstand te betalen. De kantonrechter gaf hem tot 26 oktober 2026 om 12.00 uur de tijd om te melden dat die betaling was gedaan. Dat gebeurde niet; Solida meldde dat zij niets had ontvangen. De kantonrechter vond dat Solida een spoedeisend belang had. De hypotheeklasten, gemeentelijke lasten en fiscale eigenaarslasten lopen door terwijl de huur uitblijft, en de achterstand groeit. Een ontruiming in kort geding grijpt diep in, dus de rechter is terughoudend. Toewijzing kan alleen als het belang van de verhuurder zwaarder weegt en het aannemelijk is dat een bodemrechter de huurovereenkomst zou ontbinden. Een achterstand van drie maanden is bij woonruimte in beginsel ernstig genoeg voor ontbinding. Hier ging het om ruim vier maanden, die in meerdere maanden was opgelopen. De persoonlijke omstandigheden van de huurder en de uitgebleven betaling door zijn ouders gaven geen reden om anders te beslissen. Een deel van de vordering wees de rechter af. Solida eiste € 475 aan contractuele boetes: 10 procent van het verschuldigde bedrag per maand, met een minimum van € 20 per maand, zonder maximum. Omdat de huurder een consument is, toetste de rechter ambtshalve of dit beding oneerlijk is. De boete ligt veel hoger dan de wettelijke rente die een consument normaal verschuldigd is, en zij kan onbeperkt oplopen. Solida kon op de zitting niet uitleggen waarom het beding niet oneerlijk zou zijn. De rechter oordeelde dat het evenwicht tussen de partijen aanzienlijk wordt verstoord en dat een bodemrechter het beding waarschijnlijk oneerlijk zal vinden. Solida kan er daarom geen beroep op doen. De kantonrechter veroordeelde de huurder om de woning binnen veertien dagen na betekening van het vonnis te ontruimen en schoon en leeg achter te laten, met afgifte van alle sleutels. Hij moet de achterstand van € 4.050 betalen, vermeerderd met wettelijke rente, en daarna € 900 per maand vanaf 1 november 2026 tot en met de maand van de ontruiming. Daarnaast moet hij € 337,50 aan buitengerechtelijke incassokosten en € 1.664,46 aan proceskosten betalen. De boete van € 475 en het meerdere van de incassokosten werden afgewezen.

Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Rechter dwingt weduwe tot hypotheek voor stiefkinderen na erfenisruzie

Na het overlijden van een man in 2025 kwamen zijn drie kinderen en zijn weduwe in een conflict over de afwikkeling van de erfenis. Partijen waren het eens dat de wettelijke verdeling van toepassing is. Dat betekent dat de weduwe de nalatenschap in handen kreeg, terwijl de kinderen een geldvordering op haar hebben die niet direct opeisbaar is. Samen met een geadopteerde dochter van de weduwe zijn er vijf erfgenamen. In juni 2026 sloten de kinderen en de weduwe een vaststellingsovereenkomst. Daarin legden zij vast hoe hoog de vordering van de kinderen is, hoe die wordt betaald, dat er een hypotheekrecht ten gunste van de kinderen komt op de woning van de weduwe, en hoe het zit met de erfbelasting. De notaris maakte een concept hypotheekakte op. De weduwe weigerde die te ondertekenen, omdat zij het niet eens was met de inhoud. De kinderen stapten naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg, zittingsplaats Roermond. Zij vroegen de weduwe te veroordelen om binnen zeven dagen mee te werken aan het vestigen van het hypotheekrecht. Zij wilden ook dat het vonnis haar handtekening zou vervangen als zij bleef weigeren. Een deel van die vordering, namelijk dat het vonnis haar medewerking in het geheel zou vervangen, trokken zij tijdens de zitting in. Een van de kinderen woont in België, maar de voorzieningenrechter bleef bevoegd omdat de weduwe in Nederland woont. Op de zitting bleek dat de weduwe zich liet bijstaan door haar belastingadviseur, die ook als tolk optrad omdat zij de Nederlandse taal onvoldoende beheerst. De pleitnota die de adviseur voor haar had gemaakt, wees de voorzieningenrechter als processtuk af. In deze procedure kan een partij alleen in persoon of via een advocaat optreden, niet via een gemachtigde die geen advocaat is. De inhoud van de hypotheekakte bleek uiteindelijk het enige geschilpunt. Tijdens de zitting kwamen partijen overeen dat de weduwe geen bezwaar meer had als twee passages werden aangepast. Beide gaan over het verhuren van de woning. In de akte wordt vastgelegd dat het verhuren van het onderpand is toegestaan en niet wordt gezien als het in gebruik of genot afstaan dat de akte verbiedt. De voorzieningenrechter volgde deze afspraak. Over de proceskosten oordeelde de rechter dat hij geen reden zag om af te wijken van het uitgangspunt dat in familiezaken de kosten worden gecompenseerd. De kinderen hadden gevraagd om vergoeding van de werkelijke kosten van € 5.318,55, maar dat wees hij af. De voorzieningenrechter veroordeelde de weduwe om binnen zeven dagen na betekening van het vonnis volledige medewerking te verlenen aan het vestigen van het hypotheekrecht, volgens de aangepaste concept hypotheekakte. Dat betekent dat zij bij de notaris moet verschijnen en de akte moet ondertekenen. Doet zij dat niet, dan treedt het vonnis in de plaats van haar wilsverklaring en handtekening in de akte. Iedere partij draagt de eigen proceskosten en het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBLIM:2026:11856
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBLIM:2026:11854
Rechtbank Limburg·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht