Smurfit Westrock mag ongeschikte werknemer na 33 jaar ontslaan, wel € 60.052 transitievergoeding — RBLIM:2026:9904
ontbinding arbeidsovereenkomst wegens ongeschiktheid voor de functie
Eiser / verzoeker
Smurfit Westrock Roermond Paper B.V.
Verweerder / gedaagde
werknemer die sinds 1993 in dienst is
Arbeidsovereenkomst ontbonden per 1 december 2026 wegens ongeschiktheid; Smurfit betaalt € 60.052,45 bruto transitievergoeding, geen billijke vergoeding; ieder draagt de eigen proceskosten.
- Ontbinding op de d-grond: de werknemer is ongeschikt voor de functie waar hij zelf om vroeg, en die ongeschiktheid is niet het gevolg van ziekte.
- Een spreekuur over hielspoor waarbij de werknemer zelf zei niet arbeidsongeschikt te zijn, onderbouwt niet dat de ongeschiktheid medisch was.
- Een verbetertraject van meer dan twee jaar met gesprekken, coaching, aangepaste taken en een laatste opleidingskans voldoet aan de eisen, ook gezien het lange dienstverband.
- Transitievergoeding van € 60.052,45 bruto; geen billijke vergoeding omdat de werkgever niet ernstig verwijtbaar handelde.
- Proceskosten gecompenseerd omdat geen van partijen iets te verwijten valt.
Samenvatting
Een werknemer van papierfabriek Smurfit Westrock in Roermond werkte sinds 1993 als monteur. Daarnaast hielp hij jarenlang elke vrijdagmiddag mee op een andere afdeling en draaide hij daar maandelijks een week wachtdienst, naar ieders tevredenheid. Omdat hij zijn eigen werk fysiek steeds zwaarder vond, solliciteerde hij na herhaald aandringen in 2023 op een vacature op die afdeling. Per september 2023 kreeg hij de nieuwe functie.
Dat liep niet goed. Hij bleek minder zelfstandig en vaardig dan verwacht. Vanaf juni 2024 paste de werkgever zijn taken telkens aan, voerde de leidinggevende tot maart 2025 wekelijks gesprekken met hem en schakelde het bedrijf in april 2025 een coach in. Bij alle gesprekken was een collega aanwezig die hij waardeerde en die lid was van de ondernemingsraad. Een arbeidsdeskundige concludeerde dat de nieuwe functie niet bij hem paste, maar dat terugkeer naar zijn oude functie door de fysieke en mentale belasting waarschijnlijk ook niet haalbaar was. Op zijn eigen verzoek kreeg hij nog een laatste kans in een intensief opleidingstraject van zes weken, maar ook dat haalde het vereiste niveau niet. In januari 2026 maakten partijen afspraken over outplacement. In maart 2026 meldde de man zich ziek. De bedrijfsarts oordeelde dat hij niet arbeidsongeschikt was, en een werkervaringsplek die in mei werd gevonden, begon hij niet omdat hij zich daartoe medisch niet in staat voelde.
Smurfit vroeg de kantonrechter in Roermond de arbeidsovereenkomst te ontbinden, in de eerste plaats omdat de werknemer ongeschikt is voor zijn werk. Volgens de werknemer lag het probleem niet bij hem maar bij een verkeerde match tussen functie en persoon, en speelden persoonlijke en medische omstandigheden een rol. Hij verwees naar een spreekuur bij de bedrijfsarts in juli 2025, waaruit bleek dat hij behoefte had aan structuur en één leidinggevende.
De kantonrechter ging daar niet in mee. Beide partijen waren het eens dat hij de functie niet aankon. Het spreekuur van juli 2025 ging over hielspoor, en de man had toen zelf nadrukkelijk gezegd dat hij niet arbeidsongeschikt was. De ongeschiktheid kwam dus niet door ziekte. Dat hij vroeger goed functioneerde op de afdeling, kwam mogelijk door de samenwerking met een collega, iets wat alleen hij kon weten. Smurfit kan niet worden verweten dat het hem in de functie plaatste waar hij zelf om had gevraagd. Het bedrijf had volgens de rechter meer dan voldoende gedaan om hem te laten slagen, het verbetertraject paste bij de lengte van het dienstverband, en herplaatsing in een andere functie was niet mogelijk.
De kantonrechter ontbond de arbeidsovereenkomst per 1 december 2026. Over de transitievergoeding, de wettelijke ontslagvergoeding, waren partijen het eens: Smurfit moet € 60.052,45 bruto betalen, met wettelijke rente vanaf 2 januari 2027. Een extra billijke vergoeding kreeg de werknemer niet, omdat de werkgever niets ernstig te verwijten viel. Omdat geen van beiden iets te verwijten viel, draagt elke partij de eigen proceskosten.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2025:11718, Rechtbank Limburg, 20-11-2025, 11845739 AZ VERZ 25-96
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:19, Rechtbank Overijssel, 07-01-2025, 11201837 \ CV EXPL 24-1461
Rechtbank Overijssel · Civiel Recht
ECLI:NL:RBZWB:2024:9250, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-11-2024, 11215648 AZ VERZ 24-52 (E)
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:RBLIM:2024:1029, Rechtbank Limburg, 06-03-2024, 10791610 \ AZ VERZ 23-149
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Arbeidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
Civiel Recht; ArbeidsrechtZaaknummer
12316267 AZ 26-131
Procedure
Beschikking
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.