Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2026:9982Strafrecht

Rechtbank legt vader zes jaar cel op voor jarenlang misbruik dochter, meer dan geëist — RBLIM:2026:9982

jarenlang seksueel misbruik en verkrachting van eigen dochter

Eiser / verzoeker

de officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte wordt vrijgesproken van één verkrachtingsfeit maar veroordeeld tot 6 jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor jarenlang seksueel misbruik, verkrachting en mishandeling van zijn dochter, en moet haar € 40.000 schadevergoeding betalen.

  • De verklaringen van de dochter worden geloofwaardig en voldoende gedetailleerd geacht, mede omdat zij een duidelijk begin- en eindmoment van het misbruik kan noemen
  • Belangrijke onderdelen van haar verklaringen worden bevestigd door haar moeder, wat het wettelijk vereiste steunbewijs oplevert
  • Vrijspraak voor de verkrachting op 11 maart 2025 wegens gebrek aan steunbewijs naast de verklaring van de dochter
  • De mishandeling op 12 april 2025 wordt bewezen geacht op basis van de aangifte en een foto van het letsel
  • De rechtbank legt een hogere straf op dan de geëiste 4 jaar, vanwege de duur van het misbruik, de vader-dochterrelatie en het ontbreken van verantwoordelijkheidsbesef bij de verdachte

Samenvatting

Een man wordt ervan verdacht dat hij zijn dochter twaalf jaar lang seksueel heeft misbruikt, vanaf haar vierde levensjaar tot haar zestiende, en dat hij haar als volwassen vrouw nogmaals heeft verkracht en mishandeld. De rechtbank Limburg beoordeelde in Maastricht de zaak tegen deze vader, die alle beschuldigingen ontkende.

De dochter deed in maart 2025 aangifte en verklaarde gedetailleerd over het misbruik: het begon rond het overlijden van haar grootvader in 2009 en stopte pas toen in 2021 een slot op haar slaapkamerdeur werd geplaatst. Zij beschreef dat haar vader haar wekelijks, soms meerdere keren per week, betastte, penetreerde met vingers, tong en penis, en dat zij hem ook seksuele handelingen bij hem moest verrichten. De verdediging betwistte de betrouwbaarheid van deze verklaringen en wees onder meer op de jonge leeftijd waarop het misbruik zou zijn begonnen en op onderlinge inconsistenties.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank oordeelt dat de verklaringen van de dochter voldoende consistent, gedetailleerd en geloofwaardig zijn om als uitgangspunt te dienen. Zij kan een duidelijk beginmoment (het overlijden van haar opa) en eindmoment (het slot op haar deur) van het misbruik noemen en beschrijft de gebeurtenissen in haar slaapkamer telkens op vergelijkbare wijze. Haar moeder bevestigt bovendien belangrijke onderdelen van haar verhaal, zoals dat de dochter al op jonge leeftijd had gemeld dat haar vader haar verkeerd aanraakte, dat er een slot op de deur kwam, en dat de vader tijdens een confrontatie in 2021 huilend zei dat hij zich niets kon herinneren maar er wel spijt van had als hij het had gedaan. Op basis van deze verklaringen en het steunbewijs acht de rechtbank het misbruik in de periodes 2009-2016 en 2016-2020 en de verkrachting in de periode 2020-2021 wettig en overtuigend bewezen.

Van een afzonderlijke verkrachting op 11 maart 2025 spreekt de rechtbank de man vrij, omdat het dossier voor die specifieke beschuldiging onvoldoende steunbewijs bevat naast de verklaring van de dochter zelf. Wel acht de rechtbank bewezen dat de man zijn dochter op 12 april 2025 heeft mishandeld door haar met gebalde vuist in haar buik en ribben te stompen; deze aangifte wordt onder meer bevestigd door een foto van het letsel die een verbalisant ter plekke maakte.

Bij de strafoplegging houdt de rechtbank rekening met de duur van het misbruik, het feit dat het zijn eigen kind betrof en dat de man op geen enkel moment verantwoordelijkheid heeft genomen. De rechtbank noemt zijn handelen weerzinwekkend en wijst erop dat de dochter, ondanks alles, in haar slachtofferverklaring liet weten nog steeds van haar vader te houden. De officier van justitie eiste een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van vier jaar, uitgaand van het richtsnoer van 24 maanden voor verkrachting met beperkte dwang als vertrekpunt. De rechtbank telt echter zwaarder mee dat het misbruik jarenlang duurde, tegen zijn eigen dochter was gericht en dat de man geen enkele verantwoordelijkheid heeft genomen, en komt daarom tot een fors hogere straf dan gevorderd.

De dochter vorderde als benadeelde partij € 40.000 aan immateriële schadevergoeding wegens de PTSS die zij aan het misbruik heeft overgehouden. De rechtbank wijst deze vordering volledig toe, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 21 april 2021, en legt de schadevergoedingsmaatregel op zodat de Staat het bedrag namens haar kan innen.

De rechtbank spreekt de man vrij van de verkrachting op 11 maart 2025, maar veroordeelt hem voor de overige feiten tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van zes jaar en tot betaling van € 40.000 schadevergoeding aan zijn dochter.

Betrokken advocaten

mr. S.P.C. Broekmans

verdachte

Hameleers Antonides Advocaten, ROERMOND

3 uitspraken
mr. P.G.J.M. Boonen

de benadeelde partij

Phil Boonen Advocatuur h.o.d.n. Staan Advocaten, SITTARD

79 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03.044303.26

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht