ECLI:NL:RBMNE:2016:849, Rechtbank Midden-Nederland, 16-02-2016, 16/130686-15 — RBMNE:2016:849
Samenvatting
Leerplichtwetzaak bij afzonderlijke dagvaarding ten onrechte aangebracht bij MK. Met toestemming van de verdediging en de officier van justitie is de zaak behandeld en afgedaan door een rechter uit het midden van de MK, tevens zijnde kantonrechter.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:22695, Rechtbank Den Haag, 01-12-2025, 09-140264-24 & 09-263521-25 (ttz. gev.)
Rechtbank Den Haag · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7442, Rechtbank Midden-Nederland, 30-10-2025, 16/222697-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:9638, Rechtbank Limburg, 07-10-2025, 03.325269.23
Rechtbank Limburg · Strafrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:9684, Rechtbank Limburg, 07-10-2025, 03.325269.23 ontn.
Rechtbank Limburg · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; StrafprocesrechtZaaknummer
16/130686-15
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. E.A.A. van Kalveen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Jarenlang werden twee YouTubers en hun families belaagd door een onlinegroep die opereerde via Telegram en Discord. Bij een van hen werden ramen ingegooid en graffiti op de gevel gespoten, hij werd bedreigd en er werden ongevraagd bestellingen op zijn naam gedaan. Zijn internetverbinding werd platgelegd tijdens livestreams. De ander werd jarenlang lastiggevallen met telefoontjes en nepadvertenties op Marktplaats, waardoor vreemden bij hem aan de deur kwamen. De rechtbank Midden-Nederland heeft een man uit deze groep veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 maanden. Hij was een van de leiders. De groep begon als pestgroep tegen een YouTuber die zijn dagelijks leven streamde. Vanaf april 2020 werd ook een tweede YouTuber het doelwit. De leiders verspreidden de leugen dat hij pedofiel zou zijn, waarna 'pedojagers' naar zijn woning kwamen en tegen zijn deur trapten. Ook zijn ouders, zijn nicht en haar kinderen werden bedreigd en lastiggevallen. Het graf van zijn overleden broertje werd vernield. In 2022 had een van de groepen ruim 9.000 leden. Beheerders riepen leden op tot strafbare acties en loofden geld uit voor wie ramen wilde ingooien. De verdachte gebruikte in de chatgroepen een schuilnaam. Hij verklaarde pas vanaf februari 2022 mee te doen, om te achterhalen wie problemen veroorzaakte bij zijn vriendin, de bovenbuurvrouw van een van de slachtoffers. Dat is volgens de rechtbank onjuist. Uit berichten van medeleden blijkt dat deze gebruiker al sinds 2018 actief was. Bovendien beheerde hij berichten in het openbare kanaal en gaf hij anderen instructies, onder meer om een scholier een betaalkaart te laten kopen waarmee de dader van een ruitvernieling betaald kon worden. Een medelid kreeg van hem een beheerdersrol nadat hij een autoruit had ingegooid. Volgens de rechtbank had hij daarmee voldoende macht en gezag om als leider te gelden. Ook de belaging van de eerste YouTuber is bewezen. De verdachte belde hem tussen oktober 2021 en oktober 2022 minstens 173 keer. De verdediging vroeg om vrijspraak voor het benaderen via sociale media en de Marktplaatsadvertenties, maar de rechtbank oordeelt dat de verdachte als medepleger ook voor die onderdelen verantwoordelijk is, omdat hij als leider zijn bijdrage van voldoende gewicht leverde aan de belaging als geheel. Dat de klacht van het slachtoffer niet apart in het dossier zat, verhindert de vervolging niet: uit zijn aangifte blijkt dat hij een strafproces wilde. Van de uitlokking van een vernieling op 2 maart 2022 is de verdachte vrijgesproken, omdat uit het dossier niet blijkt dat de dader door hem is aangezet. Dat de dader een fiets en een beloning kreeg, is niet aangetoond. Van uitlokking van een voltooide vernieling op 6 augustus 2022 is hij ook vrijgesproken, omdat die vernieling niet is voltooid. Wel is bewezen dat hij een poging daartoe heeft uitgelokt door 20 euro uit te loven. De rechtbank vindt 24 maanden cel passend, maar verlaagt dat met 4 maanden omdat de redelijke termijn bijna twee jaar is overschreden. Een celstraf gelijk aan het voorarrest, zoals de verdediging bepleitte, past niet bij de ernst van de feiten. De officier van justitie eiste 18 maanden, waarvan 6 voorwaardelijk. Daarnaast krijgt de verdachte een contactverbod van twee jaar met drie slachtoffers, dat direct ingaat. Een locatieverbod wijst de rechtbank af. De verdachte moet de tweede YouTuber € 10.000 smartengeld betalen, vermeerderd met wettelijke rente. Aan zijn nicht moet hij € 22.415,79 betalen: € 10.000 immateriële schade en € 12.415,79 materiële schade, bestaande uit de helft van haar gederfde inkomsten (€ 4.489,79) en verhuiskosten (€ 7.926). De vordering van de inmiddels overleden eerste YouTuber is niet-ontvankelijk, omdat zijn erfgenamen die niet wilden onderbouwen. De in beslag genomen telefoon wordt verbeurdverklaard. De verdachte krijgt dus 20 maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest en moet de beide benadeelden in totaal € 32.415,79 vergoeden.
Op 17 juli 2024 werd een man in Utrecht aangevallen terwijl hij sliep in een hoekje. Drie mannen omsingelden hem, gewapend met een stok en een onbekend voorwerp. Camerabeelden toonden hoe de verdachte het slachtoffer ongeveer achttien keer sloeg en schopte, waarna de daders wegliepen en het hevig bloedende slachtoffer achterlieten. De officier van justitie had de zwaarste tenlastelegging ingebracht: poging tot moord of doodslag. Nadat de rechtbank de beelden en medische informatie had beoordeeld, concludeerde zij echter dat het bewijs voor die kwalificatie ontbrak. Ook zware mishandeling kon niet worden bewezen, omdat niet vast te stellen was dat het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel had opgelopen. De verdachte werd vrijgesproken van beide zwaardere varianten. Wel stond vast dat de verdachte samen met zijn medeverdachten had geprobeerd het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel toe te brengen. Dat het slachtoffer dat letsel niet opliep, was niet te danken aan de verdachte zelf, aldus de rechtbank. De verdachte erkende zijn rol op de zitting en vroeg zelf niet om vrijspraak van dit feit. Bij het bepalen van de straf woog de rechtbank het planmatige karakter van de aanval zwaar. De drie mannen kwamen bewust gewapend op een slapend, weerloze persoon af. De verdachte gaf op de zitting wel aan spijt te hebben, maar was niet bereid openheid te geven over de voorbereiding en het wapen dat hij had meegenomen. De rechtbank achtte dit strafverzwarend. De verdediging bepleitte een lichtere straf, mede omdat de verdachte na het incident vrijwillig hulp had gezocht voor zijn psychische problemen, verslavingsproblematiek en traumaverwerking. Hij verblijft bij het Leger des Heils, heeft dagbesteding en staat op de wachtlijst voor behandeling. De rechtbank erkende deze positieve ontwikkelingen, maar vond dat de ernst van het feit zwaarder woog dan de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van tien maanden, waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Aan het voorwaardelijke deel zijn meerdere bijzondere voorwaarden verbonden: meldplicht bij reclassering Inforsa, een behandeltraject gericht op psychische problemen en verslaving, een contactverbod met het slachtoffer én met de twee medeverdachten, en medewerking aan controles op alcohol- en drugsgebruik. De tijd die de verdachte al in voorarrest heeft doorgebracht, wordt op de straf in mindering gebracht.
Een Syrische man die in januari 2025 in Lelystad een KPN-winkel overviel met een mes en twee dagen eerder een vrouw op straat aanrandde, is door de rechtbank Midden-Nederland niet strafbaar verklaard wegens zijn ernstige psychiatrische stoornis. In plaats van een gevangenisstraf legt de rechtbank hem tbs met dwangverpleging op. Op 30 januari 2025 liep de man de KPN-winkel in Lelystad binnen, trok telefoons van de tafels en pakte een stanleymes uit de kassalade. Daarmee maakte hij een snijbeweging langs de keel van een medewerker en sneed hij kabels los om toestellen mee te nemen. Twee dagen eerder had hij op straat een vrouw bij haar borsten en vagina betast, haar op het trottoir gegooid en geprobeerd haar broek uit te trekken. De vrouw kon ontsnappen doordat ze de man schopte en haar partner met zijn broer snel ter plaatse was. De verdachte werd geïdentificeerd mede dankzij een foto die een toevallig passerende schilder had gemaakt. Die foto toonde een man met een steen in zijn hand, die de partner en zijn broer achtervolgde na een worsteling. Zowel de aangeefster als haar partner en zijn broer herkenden de man op de foto als de dader. Een verbalisant die de camerabeelden van de KPN-overval had bekeken, herkende dezelfde persoon aan zijn haardracht, baardje, jas en schoenen. De verdediging probeerde deze herkenningen als onbetrouwbaar van het bewijs uit te sluiten, omdat het om enkelvoudige fotoconfrontaties ging. De rechtbank verwierp dit verweer. Ze oordeelde dat meerdere getuigen de man onafhankelijk van elkaar hadden herkend, kort na het incident, zonder aanwijzingen van onderlinge beïnvloeding. De foto was bovendien van voldoende kwaliteit voor een betrouwbare herkenning. Uit psychiatrisch en psychologisch onderzoek bleek dat de man lijdt aan schizofrenie en een cannabisstoornis. Hij kampt al langere tijd met een chronisch psychotische stoornis met hallucinaties, wanen en katatone kenmerken. De gedragsdeskundigen concludeerden dat hij ten tijde van de feiten vermoedelijk volledig in de greep was van zijn stoornis, met weinig tot geen keuzevrijheid. De rechtbank ging verder dan het advies van de deskundigen — die aanvankelijk spraken van 'sterk verminderde toerekenbaarheid' — en oordeelde dat de feiten helemaal niet aan hem toegerekend kunnen worden. De man wordt daarom ontslagen van alle rechtsvervolging. De vraag was vervolgens of tbs met voorwaarden volstond of dat dwangverpleging noodzakelijk was. De reclassering concludeerde dat tbs met voorwaarden niet haalbaar is: de man heeft geen ziekte-inzicht, wil bij terugkeer weer cannabis gebruiken, en er is geen forensisch-psychiatrische kliniek gevonden die hem wil opnemen. Op zitting gaf de man wisselende antwoorden over zijn behandelbehoefte. De rechtbank was er niet van overtuigd dat hij intrinsiek gemotiveerd is voor langdurige behandeling. De rechtbank legde de man tbs met dwangverpleging op, zonder tijdslimiet, omdat de bewezen feiten gericht waren tegen de lichamelijke integriteit van slachtoffers. Een medewerker van de KPN-winkel ontving €1.000 aan smartengeld; zijn vordering voor materiële schade werd niet-ontvankelijk verklaard wegens onvoldoende onderbouwing.