Rechtbank spreekt tiener vrij van poging doodslag, veroordeelt hem voor mishandeling na vechtpartij Breukelen — RBMNE:2023:1096
poging zware mishandeling en openlijke geweldpleging
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte vrijgesproken van poging doodslag maar veroordeeld voor poging zware mishandeling en openlijke geweldpleging tot 4 maanden jeugddetentie waarvan 2 voorwaardelijk en 100 uur taakstraf.
- Vrijspraak van poging doodslag omdat niet vast te stellen was hoe hard en lang de schoppen richting het hoofd en de nekklem waren, waardoor geen aanmerkelijke kans op overlijden bewezen kon worden
- Wel bewezen: medeplegen van poging zware mishandeling door meermalen te schoppen en slaan richting hoofd en lichaam van het slachtoffer, en openlijke geweldpleging
- Nekklem afzonderlijk aan verdachte toegerekend omdat dit een nieuw geweldsmoment betrof waar de medeverdachte geen wezenlijke bijdrage aan leverde
- Toepassing van het jeugdstrafrecht op basis van een psychologisch onderzoek dat wijst op een gedragsstoornis en beperkte keuzevrijheid
- Overschrijding van de redelijke termijn met 3 maanden leidt tot een lagere straf dan de eis van het OM
- Schadevergoeding van € 1.385 hoofdelijk toegewezen aan het slachtoffer, met afwijzing van het overige deel van de vordering
Samenvatting
Een destijds minderjarige jongen stond terecht voor een gewelddadige vechtpartij in Breukelen op 12 juli 2021, waarbij hij samen met een medeverdachte een slachtoffer op straat aanviel. Het openbaar ministerie verweet hem een poging tot doodslag, subsidiair een poging tot zware mishandeling, en daarnaast openlijke geweldpleging.
Uit camerabeelden en verklaringen bleek dat de jongen en zijn medeverdachte het slachtoffer meermalen sloegen en schopten, ook in de richting van zijn hoofd en terwijl hij op de grond lag. Op enig moment pakte de jongen het slachtoffer van achteren bij zijn nek en klemde deze in een wurggreep vast, waardoor het slachtoffer naar eigen zeggen niet meer kon ademhalen en voelde dat zijn bloed niet meer naar zijn hoofd stroomde. Het slachtoffer liep onder meer een blauwe plek op zijn kaak en een schouder uit de kom op.
De rechtbank sprak de jongen vrij van de poging tot doodslag. Voor dat zwaardere feit was vereist dat hij bewust de aanmerkelijke kans had aanvaard dat het slachtoffer zou kunnen overlijden, bijvoorbeeld door de kracht en duur van de nekklem of de schoppen richting het hoofd. De rechtbank kon niet vaststellen hoe hard er werd geschopt, met welk schoeisel, of hoe lang en met welke kracht de nekklem werd toegepast, en achtte daarom niet bewezen dat er een aanmerkelijke kans op overlijden was. Wel achtte de rechtbank bewezen dat de jongen zich, samen met zijn medeverdachte, schuldig had gemaakt aan een poging tot zware mishandeling: het hoofd en bovenlichaam zijn kwetsbare lichaamsdelen, en juist omdat het slachtoffer in beweging was, konden de verdachten niet inschatten waar hun klappen en trappen precies terecht zouden komen. Voor de nekklem gold aparte aansprakelijkheid van de jongen zelf, omdat de rechtbank dit als een nieuw geweldsmoment beschouwde waaraan de medeverdachte geen wezenlijke bijdrage had geleverd. Ook de openlijke geweldpleging tegen het slachtoffer werd bewezen verklaard.
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank rekening met een psychologisch onderzoek waaruit bleek dat de jongen kampt met een normoverschrijdende gedragsstoornis, een cannabisstoornis en een achterblijvende identiteitsontwikkeling, en dat zijn keuzevrijheid daardoor beperkt was. De rechtbank paste daarom het jeugdstrafrecht toe, ondanks het advies van de reclassering om het volwassenenstrafrecht te gebruiken. Ook speelde mee dat de jongen eerder voor een soortgelijk feit was veroordeeld, wat de rechtbank strafverzwarend meewoog, en dat de redelijke termijn van berechting met drie maanden was overschreden: in jeugdzaken geldt een termijn van 16 maanden, terwijl de rechtbank hier ruim 19 maanden na het eerste verdachtenverhoor uitspraak deed, zonder dat daarvoor een goede reden bestond.
De rechtbank legde daarom een lichtere straf op dan de eis van de officier van justitie van 120 dagen jeugddetentie waarvan 59 dagen voorwaardelijk plus 80 uur taakstraf. Zij achtte geen onvoorwaardelijke jeugddetentie boven het al ondergane voorarrest passend, maar wel een stevige voorwaardelijke straf om behandeling af te dwingen. De jongen is veroordeeld tot een jeugddetentie van 4 maanden waarvan 2 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en bijzondere voorwaarden zoals een meldplicht, ambulante behandeling en begeleid wonen, en daarnaast tot een taakstraf van 100 uur. Ook moet hij, hoofdelijk met zijn mededader, € 1.385 schadevergoeding aan het slachtoffer betalen en de proceskosten van € 396 dragen.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:853, Rechtbank Den Haag, 21-01-2026, 09.189979-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10794, Rechtbank Amsterdam, 30-12-2025, 13/225527-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Europees Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6575, Rechtbank Midden-Nederland, 10-12-2025, 16.285163.23
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:7647, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 01-12-2025, 21-002625-21
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16/187868-21
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. H.A. Gerritse
- dhr. mr. O. Böhmer
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.