ECLI:NL:RBMNE:2023:1944, Rechtbank Midden-Nederland, 26-04-2023, 16.188731.22 (P) — RBMNE:2023:1944
Samenvatting
Verdachte heeft zich gedurende een periode van ruim een maand schuldig gemaakt aan stalking van zijn ex-partner in Lelystad. Bovendien heeft verdachte de auto van zijn ex-partner in brand gestoken. Gelet op hetgeen gerapporteerd is omtrent de persoon van verdachte, zijn de bewezenverklaarde feiten in verminderde mate aan verdachte toe te rekenen. Verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 15 maanden met aftrek van voorarrest, waarvan 5 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Daarbij zijn de volgende bijzondere voorwaarden aan verdachte opgelegd; meldplicht bij de reclassering, het volgen van ambulante behandeling bij De Waag, een contactverbod met zijn ex-partner en een locatieverbod voor Lelystad. De rechtbank heeft de dadelijk uitvoerbaarheid van de bijzondere voorwaarden bevolen. De vordering van de benadeelde partij is geheel toegewezen.
Betrokken advocaten
mr. L.H. van der Veldt
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNNE:2026:167, Rechtbank Noord-Nederland, 27-01-2026, 18/388023-24
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6447, Rechtbank Midden-Nederland, 03-11-2025, 16.179255.24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5188, Rechtbank Midden-Nederland, 03-10-2025, 16-279902-24; 96-162707-22 (vordering tul) (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:2858, Rechtbank Midden-Nederland, 13-06-2025, 16/297141-22 (P)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Strafrecht; Materieel StrafrechtZaaknummer
16.188731.22 (P)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. W. Foppen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
De rechtbank Midden-Nederland heeft de klacht van een man tegen de inbeslagname van zijn Mercedes afgewezen. In de auto was een verborgen ruimte ingebouwd, en volgens de rechtbank was de man daarvan op de hoogte. De politie controleerde de auto in oktober 2025 naar aanleiding van een kentekenmelding in verband met ondermijningsonderzoek. Achter de bestuurdersstoel werd een tas met gebundelde biljetten aangetroffen, in totaal € 86.000. Bij nader onderzoek vond een verbalisant aanwijzingen voor een verborgen ruimte in de auto. Toen de man daarnaar werd gevraagd, zei hij eerst dat er wel een knop in het middenconsole zat, maar dat de verborgen ruimte niet werkte. De verbalisant vond echter een schroef in het middenconsole waarmee een slot werd geactiveerd, waarna de ruimte openging. Deze bleek op dat moment leeg te zijn. Later onderzoek door de douane bevestigde dat de kofferbak van de auto was aangepast: onder de vloerbekleding zat een metalen klepconstructie met een elektrisch slot, bediend via een niet-originele 12 volt aansluiting met een USB-poort. De auto werd eerst door de politie in beslag genomen en later, op grond van de Algemene douanewet, overgedragen aan de douane als voertuig dat kennelijk is ingericht om goederen aan ambtelijk toezicht te onttrekken. De man diende op tijd een klaagschrift in en vroeg om teruggave van de auto, eventueel nadat de verborgen ruimte zou zijn verwijderd of onklaar gemaakt, zodat hij de auto kon verkopen. Zijn advocaat voerde aan dat de opbrengst nodig was voor zijn uitvaart, omdat de man terminaal ziek is en zijn familie weinig geld heeft. De officier van justitie verzette zich tegen teruggave, omdat uit onderzoek bleek dat de auto wel degelijk een verborgen ruimte had. De rechtbank oordeelde dat de auto terecht in beslag was genomen: uit het dossier bleek dat de verborgen ruimte daadwerkelijk was aangebracht en dat de man wist van het bestaan en de werking ervan. Het verzoek om de auto onder voorwaarden terug te geven, bijvoorbeeld na verwijdering van de ruimte, kon de rechtbank niet inwilligen, omdat niet de rechter maar de minister van Financiën bevoegd is om daarover te beslissen. Omdat de ongegrondverklaring van het klaagschrift ertoe leidt dat de auto definitief aan de Staat vervalt, beoordeelde de rechtbank ook ambtshalve of er reden was voor een geldelijke tegemoetkoming om te voorkomen dat de man onevenredig zou worden getroffen. Daarvoor was volgens de rechtbank geen aanleiding: er was niets concreets gesteld over de waarde van de auto of de financiële situatie van de man, terwijl vaststond dat hij zelf in de auto reed en van de verborgen ruimte afwist. De rechtbank verklaart het beklag ongegrond. De Mercedes vervalt daarmee aan de Staat, zonder dat de man daarvoor een vergoeding krijgt.