Naar inhoud
Juristi.nl

ECLI:NL:RBMNE:2024:2201, Rechtbank Midden-Nederland, 19-03-2024, utr 23/4959 — RBMNE:2024:2201

Samenvatting

Wmo, omdat de verhuizing naar de nieuwe woning de beperkingen van eiseres niet opheft of vermindert, heeft het college de aanvraag om een traplift terecht afgewezen. Beroep ongegrond.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. I.E. Mussche

eiser

mr. N. van Rhijn

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

utr 23/4959

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. P. Lenstra
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBMNE:2026:7509
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBMNE:2026:7380
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBMNE:2026:8037
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
RBMNE:2026:7574
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Rechter: AOW'er met inwonende huurster voert gezamenlijke huishouding, pensioen terecht verlaagd

Een vrouw uit Lelystad verhuurt al sinds 2019 een kamer in haar woning aan een andere vrouw. Die huurster staat op hetzelfde adres ingeschreven, krijgt daar haar post en betaalt het hele jaar huur. In de zomer slaapt zij vaak in een tuinhuisje op een camping, in de wintermaanden woont zij volledig in het huis. Voor de Sociale Verzekeringsbank (Svb) was dat reden om aan te nemen dat de twee een gezamenlijke huishouding voeren. De gevolgen zijn financieel. Bij een gezamenlijke huishouding krijgt een AOW'er geen pensioen voor een alleenstaande, maar het lagere gehuwdenpensioen. De Svb wijzigde het pensioen daarom per november 2025. De vrouw maakte bezwaar en stelde dat het gewoon om een zakelijke huurrelatie gaat. De Svb verklaarde het bezwaar ongegrond, waarna zij beroep instelde bij de rechtbank Midden-Nederland. De rechtbank keek eerst naar het hoofdverblijf. Dat ligt waar het zwaartepunt van het persoonlijk leven zit, en niet de beleving van betrokkenen maar concrete feiten wegen mee. De huurster heeft persoonlijke spullen en administratie in het huis, ontvangt er het hele jaar haar post (bij haar tuinhuisje is geen brievenbus), betaalt het hele jaar huur en kan altijd over haar kamer beschikken. Ook doet zij in de zomer haar was in het huis, omdat in het tuinhuisje geen wasmachine staat. Haar verblijf is bovendien niet tijdelijk bedoeld: de situatie bestaat sinds 2019 en zij zoekt niet naar een andere woning. Dat zij in bepaalde maanden in het tuinhuisje verblijft, weegt volgens de rechtbank te licht. Dat de tuinhuisjes van de twee ver uit elkaar liggen, is niet relevant voor de vraag of zij een gezamenlijk hoofdverblijf hebben in het huis. Daarna beoordeelde de rechtbank of de twee voor elkaar zorgen. Bij een huisbezoek in september 2025 verklaarden zij dat ze een gezamenlijke bankrekening hebben waarop ze elk € 50 per maand storten, voor boodschappen, uitstapjes en korte vakanties. Ze eten ongeveer twee keer per week samen, halen boodschappen voor elkaar, gaan samen op langere vakantie, de huurster laat soms de hond uit en mag de auto gebruiken, en bij ziekte zullen ze elkaar verzorgen. Dat de vaste lasten van de woning niet worden gedeeld, verandert daar volgens de rechtbank niets aan. De vrouw voerde aan dat het om een commerciële huurrelatie gaat. Bij een strikt zakelijke relatie is geen sprake van wederzijdse zorg, maar dan moeten de afspraken in een contract zijn vastgelegd en moet een commerciële prijs zijn betaald. Dat is hier niet het geval: veel van wat de twee voor elkaar doen staat niet in het huurcontract en daar staat ook geen betaling tegenover. De rechtbank volgt de stelling van een zakelijke huurrelatie daarom niet. Ook het argument dat de Svb in 2020 na een eerder onderzoek nog niet van een gezamenlijke huishouding uitging, slaagt niet. Volgens de Svb is er toen onvoldoende uitgevraagd en bestond de gezamenlijke bankrekening nog niet. Een nieuw oordeel na nieuw onderzoek is dan niet in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel. De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. Het AOW-pensioen is dus terecht herzien naar de gehuwdennorm. De vrouw krijgt haar griffierecht niet terug en ontvangt geen vergoeding van haar proceskosten.

Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht