ECLI:NL:RBMNE:2025:5465, Rechtbank Midden-Nederland, 21-10-2025, 16.402711.24 — RBMNE:2025:5465
Samenvatting
Bewezenverklaring van poging tot doodslag en medeplegen van poging tot afpersing. Veroordeling tot een gevangenisstraf van 40 maanden, waarvan 8 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar en bijzondere voorwaarden. Verder wijst de rechtbank de vordering van de benadeelde partij gedeeltelijk toe, inclusief de wettelijke rente, en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Betrokken advocaten
mr. M.S. Martherus-Meijers
verdachte
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2026:1038, Rechtbank Amsterdam, 03-02-2026, 13-275535-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Internationaal Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2026:1035, Rechtbank Amsterdam, 03-02-2026, 13-275593-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht; Internationaal Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2026:273, Rechtbank Midden-Nederland, 30-01-2026, 16-016902-25
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2026:354, Rechtbank Midden-Nederland, 16-01-2026, 16-101578-25
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16.402711.24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. S.M.E. Hirdes
- mw. mr. B.F. Hammerle
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 1 maart 2026 stond een man bij een parkeergarage in Utrecht in discussie met een ander. Na een woordenwisseling pakte hij een bijl uit zijn tas. Hij rende op de man af en sloeg met kracht met de scherpe kant van de bijl in de richting van zijn hoofd. Hij raakte hem achter het linkeroor. Het slachtoffer kreeg een scheurwond van ongeveer vier centimeter, die bij de huisartsenpost werd gelijmd, en een hersenkneuzing. Een deel van de aanval is vastgelegd door een camera met zicht op het incident. De verdachte, een man uit de Dominicaanse Republiek die nu gedetineerd is, zei op de zitting dat hij de ander alleen had willen afschrikken. Zijn advocaat betoogde dat niet vaststond dat de wond door de bijl was ontstaan: dat was volgens haar niet goed te zien op de beelden en het letsel kon ook van een eerdere val komen. Ook zou één zwaaiende beweging en een oppervlakkige wond geen aanmerkelijke kans op de dood opleveren. De meervoudige kamer van de rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Utrecht) volgde die verweren niet. De rechters zagen op de beelden dat de verdachte met de scherpe kant van de bijl op het hoofd van het slachtoffer sloeg. De bijl woog bijna een kilo en had een scherpe snijkant. Het hoofd is volgens de rechtbank een kwetsbaar lichaamsdeel met vitale organen. Dat het slachtoffer op beeld niet buiten bewustzijn raakte en maar een wond van vier centimeter had, veranderde daar niets aan. Door op korte afstand met kracht met zo'n bijl te slaan, heeft de verdachte volgens de rechtbank bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat het slachtoffer zou overlijden. Dat heet voorwaardelijk opzet. Daarmee is poging tot doodslag bewezen. Bij de straf woog de rechtbank mee dat het geweld op klaarlichte dag op de openbare weg plaatsvond en dat de verdachte eerder voor geweldsdelicten is veroordeeld. Hij liep bovendien in meerdere proeftijden. Een psycholoog stelde bij hem een ongespecificeerde persoonlijkheidsstoornis en een stoornis in cannabisgebruik vast en adviseerde het feit in verminderde mate aan hem toe te rekenen. De rechtbank nam dat over. De reclassering schatte het recidiverisico als gemiddeld in en adviseerde een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden. De officier van justitie eiste 32 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk. De rechtbank legt 26 maanden op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. Het onvoorwaardelijke deel is daarmee even lang als in de eis. De voorwaarden zijn een meldplicht bij de reclassering, ambulante behandeling, verblijf in begeleid wonen of maatschappelijke opvang, dagbesteding en controle op het gebruik van alcohol en drugs. De gevorderde dadelijke uitvoerbaarheid van die voorwaarden wijst de rechtbank af, omdat er geen duidelijk patroon van gewelddadig gedrag is. Een contactverbod met het slachtoffer legt zij niet op: de rechtbank ziet geen aanwijzingen dat de verdachte hem opnieuw zal opzoeken en spreekt van een eenmalig conflict. De bijl wordt verbeurdverklaard. Het mes dat bij de verdachte in beslag was genomen krijgt hij terug. Het slachtoffer krijgt € 2.175 aan smartengeld, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 maart 2026. De rechtbank legde daarnaast de schadevergoedingsmaatregel op: de verdachte moet het bedrag aan de Staat betalen, die het aan het slachtoffer overmaakt. Bij niet-betaling volgen 21 dagen gijzeling. Tot slot beveelt de rechtbank de tenuitvoerlegging van twee eerder voorwaardelijk opgelegde gevangenisstraffen van 2 weken en 23 dagen, omdat de verdachte tijdens de proeftijden opnieuw een strafbaar feit pleegde.
Op 31 januari 2025 liep een groep jongens een McDonald's in Amersfoort binnen om te eten. Twee jongens kwamen naar hun tafeltje toe, gingen zitten en begonnen een van de jongens te slaan. Beveiligingsbeelden laten zien dat de ene verdachte het slachtoffer eerst met zijn vlakke hand in het gezicht sloeg en daarna met zijn vuist meermalen uithaalde. De tweede verdachte sloeg ook mee. Het slachtoffer hield zwellingen aan zijn kaak en linkerwang over en zijn bril ging kapot. Op 29 juli 2025 plakte dezelfde jongen, inmiddels een Syrische tiener uit de regio Utrecht, een Cobra 6 op het keukenraam van een woning en stak die aan. Het zwaar illegale vuurwerk ontplofte. In de keuken stonden op dat moment een bewoonster en haar baby van 10 maanden. Zij bleven ongedeerd, maar in de keuken lagen scherven en delen van het explosief. De verdachte verklaarde dat hij snel geld wilde verdienen en dacht dat het om een klein klusje ging. Toen hij merkte wat de opdracht inhield, durfde hij zich niet meer terug te trekken. Het vonnis dat de meervoudige kamer van de rechtbank Midden-Nederland op 13 november 2026 wees, ging over beide zaken, die gevoegd werden behandeld. De rechtbank achtte bewezen dat de jongen openlijk en in vereniging geweld pleegde. Hij betwistte dat het gezamenlijk was gebeurd en hield vol dat hij door de groep van het slachtoffer was uitgedaagd. De rechtbank verwierp beide verweren: de verdachte en zijn vriend benaderden zelf de groep die rustig zat te eten, en beiden sloegen. Dat de verdachte vaker sloeg dan zijn vriend, doet daar niet aan af. Ook de ontploffing is bewezen, inclusief gemeen gevaar voor goederen en levensgevaar voor de bewoners. Van opzettelijke brandstichting sprak de rechtbank hem vrij, omdat er geen brand ontstond. De officier van justitie vroeg dat ook. Uit een psychologisch rapport blijkt dat de verdachte een lichte verstandelijke ontwikkelingsstoornis heeft. Daardoor kan hij zich moeilijk in een ander verplaatsen, overziet hij de gevolgen van zijn gedrag slecht en laat hij zich makkelijk beïnvloeden. De psychologen adviseerden het geweld in verminderde mate toe te rekenen en de ontploffing in licht verminderde mate. De rechtbank rekende beide feiten in verminderde mate toe. De verdachte had geen strafblad. Voor een ontploffing met gevaar voor personen is onvoorwaardelijke jeugddetentie in beginsel passend, en langer dan het voorarrest. De rechtbank week daarvan af. De jongen hield zich tijdens de schorsing van zijn voorlopige hechtenis goed aan de voorwaarden, inclusief een periode met enkelband en begeleiding door ITB Harde Kern, en heeft zijn leven weer op de rails. De Raad voor de Kinderbescherming zag geen meerwaarde in een langere detentie. De rechtbank legde jeugddetentie van 120 dagen op, waarvan 101 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden, zoals begeleiding door de jeugdreclassering en contactverboden. Daarnaast kreeg hij de leerstraf 'So Cool' van 50 uur en een werkstraf van 50 uur, elk te vervangen door 25 dagen jeugddetentie. De officier eiste 150 dagen jeugddetentie, waarvan 131 voorwaardelijk, plus de leerstraf. De jongen moet ook de slachtoffers schadevergoeding betalen. De mishandelde jongen krijgt € 1.246 (€ 646 voor de beschadigde brilglazen, € 600 smartengeld). De bewoonster krijgt € 3.200 (€ 200 voor een camera en € 3.000 smartengeld) en een tweede bewoner € 2.500 smartengeld. De Staat int de bedragen via de schadevergoedingsmaatregel. Gijzeling bij niet-betaling is vanwege zijn leeftijd uitgesloten.
Een 20-jarige pakketbezorger uit Almere benaderde in 2025 via Snapchat jonge meisjes en nam hen mee in zijn witte bestelbus. Op 5 augustus 2025 liet hij de toen vijftienjarige eerste aangeefster in die bus hem pijpen en aftrekken. Zij wilde eerst niet instappen en durfde pas toen hij haar de sleutel van de bus gaf. Achterin de bus, waar geen ramen zijn, zei hij dat ze pas weg mocht als hij was klaargekomen. Ze moest op haar knieën zitten en hij duwde haar hoofd naar zich toe, ook toen ze zei dat ze niet meer wilde. De dagen daarna stuurde hij haar via WhatsApp dwingende berichten. Ze moest naaktfoto's en naaktvideo's van zichzelf maken en opsturen, ook toen ze bij een vriendin logeerde. Weigerde ze, dan zou hij de beelden die hij al had online zetten. Over het pijpen schreef hij onder meer: 'Morge ga je me gewoon normaal pijpen is dat begrepen.' Hij stuurde ook een dertienjarig meisje seksueel getinte berichten. Op 25 augustus 2025 sprak hij af met een ander meisje, dat een vriendin meenam. De vriendin stapte in de bus van een vriend van de verdachte, waarna hij met het meisje alleen naar een afgelegen bedrijventerrein reed. Hij zoende haar, legde haar hand op zijn geslachtsdeel, betastte haar kleding bij de vagina en maakte droogneukbewegingen. Ze zei meermaals 'stop'. Toen ze boos uit de bus stapte, reed hij achter haar aan, terwijl omstanders haar 'dit wil ik niet' hoorden roepen. Zij wees voorbijgangers om hulp. Het derde slachtoffer was dertien. Met haar had hij twee keer seks. De rechtbank vond niet bewezen dat daarbij sprake was van dwang, geweld of bedreiging. Zij zag hem als haar vriend en reageerde positief op zijn berichten. Daarom volgt vrijspraak voor dat onderdeel, maar het seksueel binnendringen van een kind van twaalf tot zestien jaar blijft bewezen. De rechtbank verwierp het beroep van de verdediging op de strafuitsluitingsgrond voor gelijkwaardig seksueel contact tussen leeftijdsgenoten. Bij de eerste twee meisjes was er dwang, en dat sluit gelijkwaardigheid uit. Daarbij kwamen het leeftijdsverschil, het ontbreken van een relatie en de kwetsbaarheid van de meisjes. Voor het verzenden van seksuele berichten aan het dertienjarige meisje kent de wet zo'n strafuitsluitingsgrond niet. Dat zij zei vijftien of zestien te zijn, doet niet ter zake. Op advies van een psycholoog en de reclassering paste de rechtbank het jeugdstrafrecht toe. De psycholoog stelde een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling met antisociale kenmerken vast. Daarom rekende de rechtbank alle feiten in verminderde mate aan de verdachte toe. De officier van justitie eiste 20 maanden jeugddetentie, waarvan 10 voorwaardelijk. De rechtbank legde 15 maanden op, waarvan 10 voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Daarbovenop komt een werkstraf van 200 uur. De bijzondere voorwaarden zijn een meldplicht bij de reclassering, behandeling bij De Waag en een contactverbod met de drie slachtoffers. Die voorwaarden en het toezicht zijn dadelijk uitvoerbaar. De verdachte moet de benadeelde partijen via de Staat schadevergoeding betalen. Aan het eerste meisje € 11.000, aan het tweede € 3.224 (waarvan € 224 materiële schade) en aan het derde € 10.000. Haar eigen vordering was niet-ontvankelijk omdat die niet was ondertekend, maar de rechtbank legde de schadevergoedingsmaatregel toch op. Gijzeling is aan geen van de bedragen verbonden.