Boekhouder verduistert €72.500 en drie auto's van opdrachtgever — RBMNE:2026:2013
Verduistering in dienstbetrekking door boekhouder
Eiser / verzoeker
Officier van justitie (namens de Staat)
Verweerder / gedaagde
Verdachte, geboren 1964 in Suriname
Verdachte veroordeeld tot 4 maanden voorwaardelijke gevangenisstraf, 120 uur taakstraf en betaling van €80.510,22 schadevergoeding aan de benadeelde partij.
- Verdachte bewezen verklaard schuldig aan verduistering in dienstbetrekking van €72.500 en drie bedrijfsauto's, door gebruik te maken van internetbankieren nadat bankpassen waren geblokkeerd.
- Verweer dat opdrachtgeefster toestemming had gegeven voor overboekingen en overschrijving auto's verworpen wegens gebrek aan enige onderbouwing.
- Forse overschrijding redelijke termijn (deels veroorzaakt door artikel 12-procedure en onvindbaarheid verdachte) leidde tot voorwaardelijke gevangenisstraf in plaats van onvoorwaardelijk.
- Schadevergoeding van €80.510,22 toegewezen aan benadeelde partij; vordering smartengeld niet-ontvankelijk wegens onvoldoende onderbouwing.
- Advocaatkosten artikel 12-procedure aangemerkt als rechtstreekse schade en toegewezen; overige advocaatkosten niet-ontvankelijk wegens ontbrekende urenspecificatie.
Samenvatting
Een man uit Almere die als boekhouder werkte voor een eenmanszaak, heeft in april 2016 meer dan €72.000 weggesluisd van de bankrekening van zijn opdrachtgeefster en daarnaast drie bedrijfsauto's op naam van derden laten zetten. De rechtbank Midden-Nederland veroordeelde hem op 29 april 2026 voor verduistering in dienstbetrekking.
De opdrachtgeefster had de man gevraagd de boekhouding te verzorgen voor haar eenmanszaak, een zorgbedrijf in Almere. Hij had daarvoor toegang tot de bankrekening van het bedrijf. Toen er begin april 2016 onenigheid ontstond, blokkeerde de opdrachtgeefster de bankpassen van de rekening omdat ze de man niet meer vertrouwde. Ze dacht daarmee de toegang tot haar geld te hebben afgesloten. Maar de man maakte vervolgens via internetbankieren op 13 en 14 april 2016 in totaal €72.500 over naar een rekening van zijn ex-partner, met omschrijvingen als 'betaling aannemers bouw resort Suriname'.
Tijdens de rechtszaak verklaarde de man dat hij het geld had overgemaakt om het 'veilig te stellen' en om schuldeisers in Suriname te betalen. Hij stelde ook dat de opdrachtgeefster hiervan op de hoogte was. De rechtbank verwierp dit verweer. Uit het eigen gebruik van het woord 'veiligstellen' bleek al dat hij het geld naar zich toe had getrokken. Er was geen enkel bewijs voor toestemming van de opdrachtgeefster, en zij ontkende dit uitdrukkelijk.
Naast het wegsluizen van het geld liet de verdachte ook drie bedrijfsauto's — twee Volkswagen Polo's en een Volkswagen Transporter — overschrijven op naam van twee kennissen. Die kennissen verklaarden dat hij hen had gevraagd de auto's tijdelijk op hun naam te zetten. Ook hier ontbrak iedere toestemming van de eigenaar, die pas door een brief van de Belastingdienst ontdekte dat de auto's niet meer op naam van haar bedrijf stonden.
De rechtbank oordeelde dat de verdachte werkte in een persoonlijke dienstbetrekking: hij voerde specifieke werkzaamheden uit in opdracht van de opdrachtgeefster, in ondergeschiktheid. Daarmee viel zijn handelen onder de strafverzwaring voor verduistering in dienstbetrekking. Zijn bewering dat hij directeur van de eenmanszaak was, werd nergens door bevestigd.
Bij het bepalen van de straf hield de rechtbank er rekening mee dat de zaak bijna tien jaar heeft geduurd — een forse overschrijding van de redelijke termijn. Die vertraging was deels te wijten aan een artikel 12-procedure (een klacht over het niet-vervolgen door het openbaar ministerie) en aan het feit dat de verdachte een tijd onvindbaar was voor de politie. Omdat in vergelijkbare zaken normaal gesproken onvoorwaardelijke gevangenisstraffen worden opgelegd, maar de termijnoverschrijding compensatie vereiste, legde de rechtbank een voorwaardelijke gevangenisstraf op van vier maanden met een proeftijd van twee jaar. Daarnaast werd een taakstraf van 120 uur opgelegd.
De opdrachtgeefster had zich als benadeelde partij gevoegd en vorderde ruim €85.000. De rechtbank wees €80.510,22 aan materiële schade toe: dit betreft het verduisterde geldbedrag, de waarde van de auto's en een deel van de advocaatkosten die samenhingen met de artikel 12-procedure. De vordering tot smartengeld van €2.500 werd niet-ontvankelijk verklaard wegens onvoldoende onderbouwing. Voor dat deel kan de opdrachtgeefster nog naar de civiele rechter. De verdachte moet het toegewezen bedrag betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 18 april 2016.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
Psychotische kleinzoon die opa doodstak in Den Haag krijgt 6 jaar cel en tbs, 2 jaar minder dan geëist
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Minderjarige regisseur van reeks woningexplosies in Almere schuldig
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2026:522, Rechtbank Midden-Nederland, 18-02-2026, 16/140112-23
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:994, Rechtbank Den Haag, 22-01-2026, 09-211136-25
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16.079291.20
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.