Verdachte veroordeeld voor babbeltrucfraude bij zeven hoogbejaarde slachtoffers — RBMNE:2026:2076
Babbeltrucfraude / oplichting en diefstal bij bejaarde slachtoffers
Eiser / verzoeker
Officier van justitie (Openbaar Ministerie)
Verweerder / gedaagde
Verdachte (geboren 2000)
Verdachte veroordeeld tot 35 maanden gevangenisstraf, waarvan 5 maanden voorwaardelijk, plus tenuitvoerlegging van 2 maanden eerder voorwaardelijk opgelegde straf, en hoofdelijke schadevergoedingen aan slachtoffers tot in totaal ruim €138.000.
- Alle zeven ten laste gelegde oplichtingen en diefstallen bewezen verklaard op basis van DNA-bewijs, telefoononderzoek, camerabeelden en verklaringen van de verdachte zelf.
- Rechtbank hanteert per oplichting een uitgangspunt van 5 maanden gevangenisstraf wegens de zware impact op kwetsbare, bejaarde slachtoffers — zwaarder dan bij gewone woninginbraak.
- Schadevergoeding aan slachtoffer [slachtoffer 1] vastgesteld op €121.000 (€120.000 materieel + €1.000 immaterieel) na correctie taxatiewaarde voor gestegen goudprijzen.
- Nabestaande van overleden slachtoffer [slachtoffer 7] niet-ontvankelijk als benadeelde partij; rechtbank legt ambtshalve schadevergoedingsmaatregel op van €8.766.
- Eerder opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf van 2 maanden alsnog ten uitvoer gelegd wegens nieuwe strafbare feiten tijdens proeftijd.
Samenvatting
Een man, geboren in 2000, veroordeeld voor een reeks geraffineerde oplichting waarbij hij samen met medeverdachten zeven (hoog)bejaarde slachtoffers beroofde van sieraden, contant geld en bankpassen. De zaken speelden zich af in september 2024 in verschillende plaatsen in Nederland, waaronder Soest, Wassenaar, Achterveld, Hooglanderveen, Soesterberg en Werkhoven.
De criminele groep hanteerde steeds dezelfde werkwijze. Slachtoffers werden eerst telefonisch benaderd door iemand die zich voordeed als politiemedewerker. Die beweerde dat er in de buurt was ingebroken en dat het slachtoffer op een lijst stond als mogelijk doelwit. Vervolgens verscheen er daadwerkelijk iemand aan de deur — in dit geval de verdachte — die een vooraf afgesproken code noemde om vertrouwen te wekken. Eenmaal binnen nam hij sieraden, contant geld en bankpassen mee, waarna ook geld werd gepind met de gestolen passen.
Uit het bewijs bleek dat de verdachte in meerdere zaken zelf aan de deur was geweest en de woningen had betreden. Zijn DNA werd aangetroffen op voorwerpen in de woningen van slachtoffers, en camerabeelden toonden hem bij geldautomaten en een tankstation waar hij met gestolen bankpassen betalingen verrichte. Telefoononderzoek liet zien dat hij via Snapchat in contact stond met zijn medeverdachten: navigatieroutes, foto's van slachtofferadressen en beelden van gestolen sieraden werden gedeeld. In één zaak gaf de verdachte bij betrapping op heterdaad een slachtoffer een duw om te kunnen vluchten.
De rechtbank rekende de groep zwaar aan dat zij bewust kwetsbare, oudere mensen als doelwit kozen. Niet alleen werden kostbare sieraden met grote emotionele waarde — zoals trouwringen en erfstukken — meegenomen, ook het vertrouwen van de slachtoffers in hun medemens werd ernstig geschaad. Twee slachtoffers, een 95-jarige vrouw en een andere bejaarde vrouw, zijn inmiddels voor de behandeling ter terechtzitting overleden. De nabestaanden beschreven hoe de oplichtingen het laatste deel van hun leven hebben vergiftigd.
De rechtbank wees de door de verdediging bepleite beperkte straf — gelijk aan het voorarrest — resoluut van de hand. De feiten waren daarvoor te ernstig. Per oplichting hanteerde de rechtbank een uitgangspunt van vijf maanden gevangenisstraf, mede in lijn met uitspraken van Rechtbank Gelderland in vergelijkbare zaken. Dat leidde tot een totaal van 35 maanden gevangenisstraf, waarvan 5 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar. Daarnaast werd de eerder opgelegde voorwaardelijke gevangenisstraf van twee maanden alsnog ten uitvoer gelegd wegens nieuwe strafbare feiten tijdens de proeftijd.
De schadevergoedingsvorderingen van de slachtoffers werden grotendeels toegewezen. Zo ontvangt één slachtoffer ruim €121.000 aan materiële en immateriële schade, nadat de rechtbank de waarde van de gestolen sieraden — op basis van een taxatie uit 2018, gecorrigeerd voor gestegen goudprijzen — schatte op €120.000. Voor het 95-jarige slachtoffer dat is overleden, legde de rechtbank ambtshalve een schadevergoedingsmaatregel op van €8.766, omdat de nabestaande formeel niet als benadeelde partij kon optreden. De verdachte werd veroordeeld tot 35 maanden gevangenisstraf, waarvan 5 maanden voorwaardelijk, en moet tezamen met zijn mededaders de schadevergoedingen aan de slachtoffers voldoen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:8436, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 27-11-2025, 25/905
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4807, Rechtbank Noord-Nederland, 25-11-2025, 18/179827-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:9599, Rechtbank Amsterdam, 29-10-2025, 13/204044-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:21255, Rechtbank Den Haag, 16-10-2025, 09-316831-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16/145292-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.