Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:2765Civiel Recht; Insolventierecht

Rechtbank laat Utrechtse man toe tot schuldsanering met terugwerkende kracht — RBMNE:2026:2765

toelating schuldsaneringsregeling (Wsnp) met terugwerkende kracht

Eiser / verzoeker

verzoeker (Utrechtse man, geboren 1974)

VS

Verweerder / gedaagde

n.v.t.

Verzoeker toegelaten tot de Wsnp voor een periode van achttien maanden, met terugwerkende kracht vanaf 29 maart 2025.

  • Verzoeker voldoet aan alle eisen voor toelating tot de Wsnp: problematische schuldsituatie, goede trouw en verwachting dat hij de verplichtingen zal nakomen.
  • De rechtbank stelt de ingangsdatum met terugwerkende kracht vast op 29 maart 2025, de datum waarop maximaal beslag op het salaris lag.
  • De rechtbank past het arrest van de Hoge Raad van 20 december 2024 toe: een betaling via loonbeslag telt als eerste aflossing in de zin van artikel 349a lid 1 Faillissementswet.
  • De totale looptijd van de schuldsaneringsregeling is vastgesteld op achttien maanden, gerekend vanaf 29 maart 2025.
  • Alle beslagen op het vermogen van de verzoeker vervallen door de uitspraak.

Samenvatting

Een man uit de regio Utrecht heeft de rechtbank Midden-Nederland verzocht hem toe te laten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (Wsnp). De rechtbank heeft dat verzoek ingewilligd en hem toegelaten tot de regeling.

Om toegelaten te worden tot de Wsnp moet iemand in een problematische schuldsituatie verkeren en te goeder trouw zijn geweest bij het ontstaan en onbetaald laten van de schulden. De rechtbank beoordeelt daarbij de periode van de afgelopen drie jaar. Daarnaast moet aannemelijk zijn dat de verzoeker de verplichtingen van de regeling zal nakomen. De rechtbank oordeelde dat de man aan al deze eisen voldeed.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Een bijzonder punt in deze zaak is de ingangsdatum van de regeling. Normaal gesproken gaat de looptijd van de schuldsanering in op de dag van de uitspraak. De rechtbank kan de ingangsdatum echter eerder vaststellen als daarvoor aanleiding bestaat. In dit geval lag er al sinds 29 maart 2025 maximaal beslag op het salaris van de man. De rechtbank verwees daarbij naar een arrest van de Hoge Raad van 20 december 2024, waarin is bepaald dat een betaling aan een schuldeiser via loonbeslag ook geldt als een eerste aflossing in de zin van de wet. De buitengerechtelijke schuldenregeling, waarbij schuldeisers buiten de rechter om proberen tot afspraken te komen, was bovendien al medio 2024 begonnen. De man werkte fulltime en deed daarmee het maximale om zijn schuldeisers te betalen.

Op grond van al deze omstandigheden stelde de rechtbank de ingangsdatum van de schuldsanering met terugwerkende kracht vast op 29 maart 2025. De totale duur van de regeling is vastgesteld op achttien maanden, eveneens te rekenen vanaf die datum. Door de terugwerkende kracht heeft de man de regeling dus al een groot deel doorlopen. Alle beslagen op zijn vermogen vervallen door de uitspraak. Een bewindvoerder is aangesteld om de regeling te begeleiden en mag gedurende maximaal dertien maanden de post van de man inzien.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

NL:TZ:2602851:R-RK

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Wrakingsverzoek in schuldsaneringszaak afgewezen: geen vooringenomenheid rechter-commissaris aangetoond

Een man die onder de schuldsaneringsregeling valt, vroeg de wrakingskamer van Rechtbank Midden-Nederland om de rechter-commissaris die zijn zaak behandelt te wraken. Een wraking is een verzoek om een rechter van een zaak te halen wegens twijfel aan zijn onpartijdigheid. Het verzoek was gericht tegen mr. K.G. van de Streek, die als rechter-commissaris een zogenoemd inlichtingenverhoor leidde. Zo'n verhoor is bedoeld om de rechter-commissaris informatie te verschaffen over hoe de schuldsanering verloopt en om geschillen tussen de betrokkene en zijn bewindvoerder te bespreken. De man stelde dat de rechter-commissaris tijdens het verhoor meer aandacht besteedde aan de bewindvoerder dan aan hem. Ook vond hij dat de rechter-commissaris niet alle stukken uit het dossier kende of had nagelopen. Later diende hij aanvullende bezwaren in, onder meer dat de rechter-commissaris zich had gemengd in een persoonlijk conflict en had meegewerkt aan een onvolledig proces-verbaal van de zitting. Eerst moest de wrakingskamer bepalen of een inlichtingenverhoor in een schuldsaneringstraject überhaupt vatbaar is voor wraking. De rechter-commissaris betoogde van niet, omdat er tijdens zo'n verhoor geen sprake is van een 'partij' in de zin van de wet. De wrakingskamer volgde dat standpunt niet. Zij oordeelde dat onder het begrip 'behandelen van een zaak' elke rechterlijke bemoeienis valt, ook een inlichtingenverhoor. Iemand in een schuldsaneringsregeling kan rechtstreeks en langdurig in zijn belangen worden geraakt door het optreden van de rechter-commissaris, zodat het wrakingsinstrument van toepassing is. De man was daarmee ontvankelijk in zijn verzoek. De aanvullende gronden die de man na zijn eerste verzoek had ingediend, werden door de wrakingskamer buiten beschouwing gelaten omdat ze te laat waren ingediend. Bovendien oordeelde de kamer dat ook als ze tijdig waren ingediend, ze geen vooringenomenheid zouden aantonen. Inhoudelijk wees de wrakingskamer het verzoek af. Uit de zittingsaantekeningen bleek niet dat de rechter-commissaris meer aandacht had gegeven aan de bewindvoerder dan aan de man. De discussiepunten waren puntsgewijs besproken en beide partijen konden reageren, waarmee het beginsel van hoor en wederhoor in acht was genomen. Dat de rechter-commissaris de man soms onderbrak, was gerechtvaardigd om de orde te bewaren. Dat een rechter meer vragen stelt aan de ene partij dan aan de andere is op zichzelf geen teken van vooringenomenheid, zolang hoor en wederhoor maar gewaarborgd is. Dat de zittingsaantekeningen niet volledig waren, vond de wrakingskamer evenmin verontrustend: zulke aantekeningen zijn bedoeld als zakelijke weergave, niet als woordelijk verslag. Ook het bezwaar dat de rechter-commissaris onvoldoende in het dossier had gekeken, leverde geen vooringenomenheid op. De rechter-commissaris had uitgelegd dat het verhoor alleen over een aantal specifieke discussiepunten ging en dat het daarvoor niet nodig was het hele dossier door te nemen. De wrakingskamer wees het verzoek af en bepaalde dat de schuldsaneringsprocedure wordt voortgezet in de stand waarin zij zich bevond op het moment dat de behandeling vanwege het wrakingsverzoek was geschorst.

Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:7022
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:7952
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:6556
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:6555
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht