Rechtbank schorst woningontruiming gezin met vijf kinderen voor zes maanden — RBMNE:2026:3033
voorlopige voorziening schorsing woningontruiming WSNP
Eiser / verzoeker
Twee verzoekers, een samenwonend stel met vijf minderjarige kinderen
Verweerder / gedaagde
Goois Wonen B.V.
De rechtbank wijst het verzoek toe en schorst de woningontruiming voor maximaal zes maanden, onder de voorwaarde dat de lopende huurtermijnen tijdig worden voldaan.
- De rechtbank schorst het ontruimingsvonnis van 10 juli 2024 voor maximaal zes maanden op grond van artikel 287b lid 1 Faillissementswet.
- De schorsing geldt uitsluitend onder de voorwaarde dat de lopende huurtermijnen tijdig worden voldaan.
- De rechtbank weegt de belangen van de vijf minderjarige kinderen mee op grond van artikel 3 lid 1 IVRK, in lijn met de prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 28 november 2025.
- Omdat het verstekvonnis van de kantonrechter niets over de kinderbelangen vermeldt, beoordeelt de rechtbank die belangen zelf alsnog.
- Het verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling wordt op een later moment inhoudelijk behandeld; uiterlijk vier weken voor afloop van de maatregel moet over de voortgang worden gerapporteerd.
Samenvatting
Een gezin met vijf minderjarige kinderen dreigde op 21 mei 2026 uit hun woning te worden gezet door verhuurder Goois Wonen B.V. uit Hilversum. De twee ouders hadden een huurachterstand opgebouwd van ruim € 8.000 en betaalden vanaf maart 2026 opnieuw geen huur meer, ondanks eerder gemaakte betalingsafspraken. Goois Wonen besloot daarop alsnog de ontruiming door te zetten op basis van een ontruimingsvonnis uit 2024.
De ouders vroegen de rechtbank om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel die de tenuitvoerlegging van het ontruimingsvonnis tijdelijk stilzet. Zij legden uit dat zij bezig zijn een minnelijke schuldregeling met al hun schuldeisers te bereiken en dat zij inmiddels hulp hebben gezocht. Op de dag van de zitting was beschermingsbewind ingesteld over hun vermogen. Een beschermingsbewindvoerder, een schuldhulpverlener van Kredietbank Nederland en een medewerker van de gemeente Gooise Meren waren aanwezig bij de zitting.
De rechtbank erkende dat het belang van Goois Wonen als verhuurder zwaarwegend is. De huurprijs past ook niet goed bij het budget van het gezin, en een achterstand van meer dan € 8.000 is niet gering. Toch vond de rechtbank dat het belang van de kinderen zwaarder weegt. Twee van de vijf kinderen wonen volledig bij de ouders; voor hen is bij een ontruiming geen alternatief onderdak beschikbaar. Bovendien is het hele gezin gebaat bij rust en structuur, en een gedwongen verhuizing zou ook de andere drie kinderen treffen.
De rechtbank verwees naar een recente prejudiciële beslissing van de Hoge Raad van 28 november 2025, waarin is bepaald dat een rechter die over een ontruiming oordeelt, ook ambtshalve moet onderzoeken of kinderen worden getroffen en wat in hun belang is. In het verstekvonnis van de kantonrechter uit 2024 was over de belangen van de kinderen niets opgenomen, zodat de rechtbank dit nu zelf moest meewegen.
Daarnaast speelde mee dat de ouders hun situatie inzien en medewerking verlenen aan het bewind. Volgens de beschermingsbewindvoerder is het huidige inkomen van het gezin voldoende om de lopende huur te betalen. De rechtbank zag daarin voldoende aanknopingspunten om het schuldsaneringstraject een kans te geven.
De rechtbank schorste de ontruiming voor maximaal zes maanden, tot uiterlijk 20 november 2026. De schorsing geldt alleen zolang de lopende huurtermijnen tijdig worden betaald. Als het gezin een minnelijke schuldregeling bereikt, moeten zij dat uiterlijk vier weken voor het aflopen van de maatregel melden en hun verzoek tot toelating tot de schuldsaneringsregeling intrekken. Over dat verzoek tot schuldsanering wordt op een later moment een aparte zitting gehouden.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel Recht; InsolventierechtZaaknummer
NL:TZ:2612566:R-RK
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die onder de schuldsaneringsregeling valt, vroeg de wrakingskamer van Rechtbank Midden-Nederland om de rechter-commissaris die zijn zaak behandelt te wraken. Een wraking is een verzoek om een rechter van een zaak te halen wegens twijfel aan zijn onpartijdigheid. Het verzoek was gericht tegen mr. K.G. van de Streek, die als rechter-commissaris een zogenoemd inlichtingenverhoor leidde. Zo'n verhoor is bedoeld om de rechter-commissaris informatie te verschaffen over hoe de schuldsanering verloopt en om geschillen tussen de betrokkene en zijn bewindvoerder te bespreken. De man stelde dat de rechter-commissaris tijdens het verhoor meer aandacht besteedde aan de bewindvoerder dan aan hem. Ook vond hij dat de rechter-commissaris niet alle stukken uit het dossier kende of had nagelopen. Later diende hij aanvullende bezwaren in, onder meer dat de rechter-commissaris zich had gemengd in een persoonlijk conflict en had meegewerkt aan een onvolledig proces-verbaal van de zitting. Eerst moest de wrakingskamer bepalen of een inlichtingenverhoor in een schuldsaneringstraject überhaupt vatbaar is voor wraking. De rechter-commissaris betoogde van niet, omdat er tijdens zo'n verhoor geen sprake is van een 'partij' in de zin van de wet. De wrakingskamer volgde dat standpunt niet. Zij oordeelde dat onder het begrip 'behandelen van een zaak' elke rechterlijke bemoeienis valt, ook een inlichtingenverhoor. Iemand in een schuldsaneringsregeling kan rechtstreeks en langdurig in zijn belangen worden geraakt door het optreden van de rechter-commissaris, zodat het wrakingsinstrument van toepassing is. De man was daarmee ontvankelijk in zijn verzoek. De aanvullende gronden die de man na zijn eerste verzoek had ingediend, werden door de wrakingskamer buiten beschouwing gelaten omdat ze te laat waren ingediend. Bovendien oordeelde de kamer dat ook als ze tijdig waren ingediend, ze geen vooringenomenheid zouden aantonen. Inhoudelijk wees de wrakingskamer het verzoek af. Uit de zittingsaantekeningen bleek niet dat de rechter-commissaris meer aandacht had gegeven aan de bewindvoerder dan aan de man. De discussiepunten waren puntsgewijs besproken en beide partijen konden reageren, waarmee het beginsel van hoor en wederhoor in acht was genomen. Dat de rechter-commissaris de man soms onderbrak, was gerechtvaardigd om de orde te bewaren. Dat een rechter meer vragen stelt aan de ene partij dan aan de andere is op zichzelf geen teken van vooringenomenheid, zolang hoor en wederhoor maar gewaarborgd is. Dat de zittingsaantekeningen niet volledig waren, vond de wrakingskamer evenmin verontrustend: zulke aantekeningen zijn bedoeld als zakelijke weergave, niet als woordelijk verslag. Ook het bezwaar dat de rechter-commissaris onvoldoende in het dossier had gekeken, leverde geen vooringenomenheid op. De rechter-commissaris had uitgelegd dat het verhoor alleen over een aantal specifieke discussiepunten ging en dat het daarvoor niet nodig was het hele dossier door te nemen. De wrakingskamer wees het verzoek af en bepaalde dat de schuldsaneringsprocedure wordt voortgezet in de stand waarin zij zich bevond op het moment dat de behandeling vanwege het wrakingsverzoek was geschorst.