Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:356Civiel Recht; Verbintenissenrecht

ECLI:NL:RBMNE:2026:356, Rechtbank Midden-Nederland, 11-02-2026, C/16/555152 / HA ZA 23-289 — RBMNE:2026:356

Samenvatting

Bayer heeft een permanente sterilisatiemethode voor vrouwen ontwikkeld. Bij deze methode plaatste een gynaecoloog een spiraalachtig implantaat, Essure, in de eileiders van de vrouw. De Stichting komt op voor alle vrouwen die in Nederland Essure geïmplanteerd hebben gekregen. Volgens de Stichting c.s. is Essure onveilig en heeft Bayer daar onvoldoende onderzoek naar gedaan. Essure veroorzaakt gezondheidsklachten bij de vrouwen en daar zijn de vrouwen onvoldoende voor gewaarschuwd. Een substantieel aantal vrouwen heeft de keuze gemaakt om Essure operatief te laten verwijderen en ondervindt sindsdien geen klachten meer of een afname daarvan. Om te bereiken dat deze vrouwen een schadevergoeding krijgen, en de Zorgverzekeraars worden gecompenseerd voor de medische kosten, is de Stichting c.s. deze massaschadeprocedure tegen Bayer gestart. Bayer bestrijdt dat zij aansprakelijk is tegenover de vrouwen. Zij is van mening dat Essure een veilig product is en dat de klachten die de vrouwen hebben niet door Essure komen. Zowel de Stichting c.s. als Bayer beroepen zich op medisch-wetenschappelijke onderzoeken ter onderbouwing van hun stellingen. Over de zeggingskracht en relevantie van deze onderzoeken hebben partijen uitvoerig debat gevoerd. Bij deze stand van zaken komt de rechtbank in dit vonnis tot de conclusie dat zij eerst meer informatie nodig heeft, voordat zij kan beslissen of de klachten van de vrouwen veroorzaakt worden door Essure en of Essure gebrekkig is. Om daarover meer duidelijkheid te krijgen, moet Bayer nadere informatie aanleveren en zal de rechtbank een commissie van deskundigen benoemen. (ZIE OOK: ECLI:NL:RBMNE:2025:1209)

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. L.E.J. Korsten

gedaagde

DLA Piper Nederland, AMSTERDAM

53 uitspraken
mr. D.A.E. Rietveld

gedaagde

Kennedy Van der Laan, AMSTERDAM

6 uitspraken
mr. M. Holtzer

gedaagde

bureau Brandeis, AMSTERDAM

44 uitspraken
mr. T.S.F. Hautvast

gedaagde

DLA Piper Nederland, AMSTERDAM

17 uitspraken
mr. M.N. van Dam

Lemstra Van der Korst, AMSTERDAM

67 uitspraken
mr. E.J.E. Fetter

Lemstra Van der Korst, AMSTERDAM

3 uitspraken
mr. T.H.W. Korvinus

Lemstra Van der Korst, AMSTERDAM

7 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/16/555152 / HA ZA 23-289

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. H.J. ter Meulen
  • dhr. mr. J.R. Hurenkamp
  • mw. mr. S. Ju
  • mw. mr. M.H. Erich
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechter wijst non-concurrentiebeding TAF af: knowhow niet onderbouwd

Een winkel in sportschoenen en sportkleding in Rotterdam veranderde per 1 augustus 2026 van franchiseformule. Tot die datum baatten twee vennootschappen de winkel uit als franchisenemer van TAF Global Operations. Sinds de beëindiging van die relatie wordt vanuit hetzelfde winkelpand een winkel van de formule FootKorner gerund, door twee andere vennootschappen. Dezelfde persoon is direct of indirect bestuurder van alle vier de bedrijven. TAF vond dat dit botste met het non-concurrentiebeding uit de franchiseovereenkomst en ging naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland. De franchiserelatie tussen TAF en de eerste twee gedaagden, SSF Rotterdam en SSF Nederland, liep van eind 2024 tot 1 augustus 2026. TAF zegde de overeenkomst op 24 april 2026 op, volgens de opzeggingsbrief vanwege betalingsachterstanden vanaf maart 2025. Op 5 augustus 2026 sloten partijen een vaststellingsovereenkomst over de afwikkeling. De vraag of het non-concurrentiebeding geldig en afdwingbaar is, noemden ze daarin wel, maar lieten ze liggen. Het beding verbiedt de franchisenemers om gedurende één jaar na het vertrek vanuit het winkelpand een gelijksoortige onderneming te drijven. TAF eiste dat gedaagden de exploitatie van de FootKorner-winkel staken en gestaakt houden. Daarnaast wilde zij € 100.000 als voorschot op verbeurde contractuele boetes. Het spoedeisend belang erkende de voorzieningenrechter wel: het beding duurt maar een jaar en een bodemprocedure is zelden binnen een jaar afgerond, dus TAF hoefde die niet af te wachten. Inhoudelijk strandde de vordering op de Wet franchise, die sinds 1 januari 2021 geldt. Volgens artikel 7:920 lid 2 onder c van het Burgerlijk Wetboek is een non-concurrentiebeding na afloop van een franchise alleen geldig als het onmisbaar is om de overgedragen knowhow te beschermen. De wetgever wilde de positie van franchisenemers verbeteren en concurrentiebeperkingen alleen toestaan in bijzondere gevallen. Andere belangen van de franchisegever, zoals zo weinig mogelijk concurrenten in de buurt of het gemakkelijk kunnen plaatsen van een nieuwe franchisenemer op dezelfde locatie, rechtvaardigen zo'n beding dus niet. Volgens de voorzieningenrechter moet TAF als franchisegever onderbouwen om welke knowhow het gaat en waarom het beding onmisbaar is om die te beschermen. Dat deed zij onvoldoende. TAF noemde onder meer formulegebonden bedrijfsvoering, assortiment- en productstrategie, leveranciersinformatie, prijsstrategieën en marketingkennis. De rechter vond die omschrijvingen zo algemeen en weinig specifiek dat niet te toetsen is of er knowhow is overgedragen en of het beding onmisbaar is. Het franchisehandboek, waaruit de onderbouwing wellicht had kunnen blijken, bracht TAF niet in het geding. Haar argument dat zij de inhoud daarvan niet opnieuw bekend wilde maken, veranderde dat oordeel niet. SSF Rotterdam c.s. betwistte bovendien dat de informatie in deze vorm en met deze intensiteit is verstrekt, en stelde dat veel ervan in de branche algemeen bekend is. Ook verklaarde zij op de zitting dat de SSF-vennootschappen geen zicht hadden op factuurprocessen en contacten met toeleveranciers. TAF heeft dat laatste onvoldoende weersproken. De geaggregeerde omzet- en voorraadtotalen van franchisenemers beschreef TAF wel enigszins concreet. Dat soort informatie veroudert volgens de rechter echter snel, en het is niet aannemelijk dat het nog meerwaarde heeft ten opzichte van wat in de branche algemeen bekend is. Ook dat maakt het beding niet onmisbaar. Daarmee vielen de vorderingen tegen de SSF-vennootschappen en hun bestuurder, die op wanprestatie berustten, om. De vorderingen tegen de FootKorner-vennootschappen, gebaseerd op onrechtmatig voordeel trekken uit die wanprestatie, vielen daarmee eveneens: zonder vaststaande wanprestatie is er niets om uit voordeel te trekken. Het overige verweer van de gedaagden bleef onbesproken. De voorzieningenrechter wees alle gevraagde voorzieningen af. TAF moet de proceskosten van SSF Rotterdam c.s. betalen, begroot op € 2.101, binnen veertien dagen na aanschrijving, met wettelijke rente als zij niet tijdig betaalt. Dit onderdeel van het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad.

Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBMNE:2026:1349
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBMNE:2026:85
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBMNE:2025:6572
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht
RBMNE:2025:6415
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Verbintenissenrecht