Beschermingsbewindvoerder mag geen schuldsaneringsverzoek indienen voor betrokkene die dat zelf weigert — RBMNE:2026:3630
bevoegdheid beschermingsbewindvoerder om WSNP-verzoek in te dienen
Eiser / verzoeker
beschermingsbewindvoerder (BV)
Verweerder / gedaagde
betrokkene (onderbewindgestelde)
De beschermingsbewindvoerder is niet-ontvankelijk verklaard in het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling.
- Een beschermingsbewindvoerder is niet bevoegd namens de onderbewindgestelde een verzoek tot toepassing van de WSNP in te dienen.
- Het indienen van een schuldsaneringsverzoek is een persoonlijk recht van de betrokkene, geen daad van beheer of beschikking.
- De WSNP legt persoonlijke verplichtingen op die de beschermingsbewindvoerder niet kan vervullen namens de betrokkene.
- Dat de betrokkene mogelijk niet in staat is zijn wil te bepalen, maakt de beschermingsbewindvoerder nog niet bevoegd het verzoek in te dienen.
- De betrokkene verzette zich uitdrukkelijk tegen toelating tot de schuldsanering.
Samenvatting
Een beschermingsbewindvoerder heeft bij de rechtbank Midden-Nederland verzocht om iemand toe te laten tot de wettelijke schuldsaneringsregeling (WSNP). De betrokkene zelf, een man geboren in 1945, verzette zich daar uitdrukkelijk tegen. Hij gaf telefonisch te kennen geen schulden te erkennen en, als die er al zouden zijn, deze altijd zelf volledig terug te betalen.
De rechtbank moest beoordelen of een beschermingsbewindvoerder überhaupt bevoegd is zo'n verzoek in te dienen namens de persoon die onder bewind staat. Die vraag beantwoordde de rechtbank ontkennend, en dat is niet voor het eerst: de Hoge Raad heeft dit al meerdere keren uitgemaakt, onder meer in oktober 2024.
Het indienen van een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling is geen daad van beheer of beschikking over het vermogen van de betrokkene. Het is een persoonlijk recht dat alleen de betrokkene zelf kan uitoefenen. Dat verschil is essentieel, omdat deelname aan de WSNP vergaande persoonlijke verplichtingen met zich meebrengt, zoals sollicitatieplicht, inlichtingenplicht en het afdragen van inkomen. Die verplichtingen kan een beschermingsbewindvoerder niet namens de betrokkene nakomen.
Dat de betrokkene mogelijk niet in staat is zijn wil volledig te bepalen, maakt dat niet anders. Ook de praktische zorgen van de beschermingsbewindvoerder, die aangaf dat het bijzonder moeilijk zal zijn de financiële situatie van de betrokkene stabiel te houden vanwege de bestaande schulden, veranderen niets aan deze juridische grens.
De rechtbank verklaarde de beschermingsbewindvoerder niet-ontvankelijk in het verzoek: hij had het verzoek schlicht niet mogen indienen.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel Recht; InsolventierechtZaaknummer
NL:TZ:2606289:R-RK
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man die onder de schuldsaneringsregeling valt, vroeg de wrakingskamer van Rechtbank Midden-Nederland om de rechter-commissaris die zijn zaak behandelt te wraken. Een wraking is een verzoek om een rechter van een zaak te halen wegens twijfel aan zijn onpartijdigheid. Het verzoek was gericht tegen mr. K.G. van de Streek, die als rechter-commissaris een zogenoemd inlichtingenverhoor leidde. Zo'n verhoor is bedoeld om de rechter-commissaris informatie te verschaffen over hoe de schuldsanering verloopt en om geschillen tussen de betrokkene en zijn bewindvoerder te bespreken. De man stelde dat de rechter-commissaris tijdens het verhoor meer aandacht besteedde aan de bewindvoerder dan aan hem. Ook vond hij dat de rechter-commissaris niet alle stukken uit het dossier kende of had nagelopen. Later diende hij aanvullende bezwaren in, onder meer dat de rechter-commissaris zich had gemengd in een persoonlijk conflict en had meegewerkt aan een onvolledig proces-verbaal van de zitting. Eerst moest de wrakingskamer bepalen of een inlichtingenverhoor in een schuldsaneringstraject überhaupt vatbaar is voor wraking. De rechter-commissaris betoogde van niet, omdat er tijdens zo'n verhoor geen sprake is van een 'partij' in de zin van de wet. De wrakingskamer volgde dat standpunt niet. Zij oordeelde dat onder het begrip 'behandelen van een zaak' elke rechterlijke bemoeienis valt, ook een inlichtingenverhoor. Iemand in een schuldsaneringsregeling kan rechtstreeks en langdurig in zijn belangen worden geraakt door het optreden van de rechter-commissaris, zodat het wrakingsinstrument van toepassing is. De man was daarmee ontvankelijk in zijn verzoek. De aanvullende gronden die de man na zijn eerste verzoek had ingediend, werden door de wrakingskamer buiten beschouwing gelaten omdat ze te laat waren ingediend. Bovendien oordeelde de kamer dat ook als ze tijdig waren ingediend, ze geen vooringenomenheid zouden aantonen. Inhoudelijk wees de wrakingskamer het verzoek af. Uit de zittingsaantekeningen bleek niet dat de rechter-commissaris meer aandacht had gegeven aan de bewindvoerder dan aan de man. De discussiepunten waren puntsgewijs besproken en beide partijen konden reageren, waarmee het beginsel van hoor en wederhoor in acht was genomen. Dat de rechter-commissaris de man soms onderbrak, was gerechtvaardigd om de orde te bewaren. Dat een rechter meer vragen stelt aan de ene partij dan aan de andere is op zichzelf geen teken van vooringenomenheid, zolang hoor en wederhoor maar gewaarborgd is. Dat de zittingsaantekeningen niet volledig waren, vond de wrakingskamer evenmin verontrustend: zulke aantekeningen zijn bedoeld als zakelijke weergave, niet als woordelijk verslag. Ook het bezwaar dat de rechter-commissaris onvoldoende in het dossier had gekeken, leverde geen vooringenomenheid op. De rechter-commissaris had uitgelegd dat het verhoor alleen over een aantal specifieke discussiepunten ging en dat het daarvoor niet nodig was het hele dossier door te nemen. De wrakingskamer wees het verzoek af en bepaalde dat de schuldsaneringsprocedure wordt voortgezet in de stand waarin zij zich bevond op het moment dat de behandeling vanwege het wrakingsverzoek was geschorst.