Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:4526Civiel Recht; Insolventierecht

Rechtbank dwingt schuldeiser akkoord te gaan met schuldsanering van arbeidsongeschikte vrouw — RBMNE:2026:4526

dwangakkoord schuldsanering

Eiser / verzoeker

Verzoekster (arbeidsongeschikte vrouw)

VS

Verweerder / gedaagde

Weigerachtige schuldeiser (bedrijf)

Rechtbank beveelt het weigerachtige bedrijf in te stemmen met de schuldregeling van 7,15 procent voor de concurrente schuldeisers.

  • Het aangeboden akkoord van 7,15 procent is het maximaal haalbare gezien de 80-100 procent arbeidsongeschiktheid van de verzoekster.
  • Bij een wettelijke schuldsaneringsregeling zouden schuldeisers waarschijnlijk niets ontvangen, terwijl er ook nog kosten voor een saneringsbewindvoerder bij komen.
  • De weigering van het bedrijf werd onevenredig geacht: het belang van de vrouw om haar schulden te saneren woog zwaarder dan het belang van het bedrijf bij volledige betaling.
  • Het bedrijf had de grootste vordering (€ 9.751,94, bijna 63 procent van de totale schuld) en was de enige schuldeiser die weigerde.

Samenvatting

Een vrouw met een WIA-uitkering en vier schuldeisers vroeg de rechtbank om een zogeheten dwangakkoord: een rechterlijk bevel aan een weigerachtige schuldeiser om toch in te stemmen met een aangeboden schuldregeling. De vrouw is door het UWV voor 80 tot 100 procent arbeidsongeschikt verklaard en heeft in totaal € 15.540,04 aan schulden.

De vrouw deed in maart 2026 een aanbod aan al haar schuldeisers: zij zou 7,15 procent van hun vordering voldoen via een saneringskrediet. Drie van de vier schuldeisers stemden daarmee in. Alleen één bedrijf weigerde. Dat bedrijf had de grootste vordering: € 9.751,94, goed voor bijna 63 procent van de totale schuldenlast. Het bedrijf stelde dat het de vrouw al voldoende had geholpen door eerder een betalingsregeling te treffen en begeleiding voor financiële hulp in te schakelen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De rechtbank beoordeelde of het bedrijf in redelijkheid kon weigeren. Daarvoor vergeleek zij het belang van het bedrijf bij volledige betaling met de belangen van de vrouw en de andere schuldeisers. Het uitgangspunt in dit soort zaken is dat iedere schuldeiser recht heeft op volledige betaling, maar de wet biedt de mogelijkheid om dat recht opzij te zetten als de weigering onevenredig is.

De rechtbank oordeelde dat het aangeboden akkoord het maximaal haalbare is. Gezien de gezondheidsklachten van de vrouw en haar volledige arbeidsongeschiktheid is er geen verwachting dat zij ooit meer zal kunnen aflossen. Als het dwangakkoord niet wordt opgelegd en de vrouw in de wettelijke schuldsanering terechtkomt, is het zelfs zeer aannemelijk dat de schuldeisers helemaal niets ontvangen. In dat traject komen bovendien de kosten van een saneringsbewindvoerder bovenop de schulden, wat de positie van schuldeisers verder verslechtert.

De rechtbank beval het bedrijf in te stemmen met de schuldregeling van 7,15 procent en verklaarde het vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

NL:TZ:2610067:R-RK

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Wrakingsverzoek in schuldsaneringszaak afgewezen: geen vooringenomenheid rechter-commissaris aangetoond

Een man die onder de schuldsaneringsregeling valt, vroeg de wrakingskamer van Rechtbank Midden-Nederland om de rechter-commissaris die zijn zaak behandelt te wraken. Een wraking is een verzoek om een rechter van een zaak te halen wegens twijfel aan zijn onpartijdigheid. Het verzoek was gericht tegen mr. K.G. van de Streek, die als rechter-commissaris een zogenoemd inlichtingenverhoor leidde. Zo'n verhoor is bedoeld om de rechter-commissaris informatie te verschaffen over hoe de schuldsanering verloopt en om geschillen tussen de betrokkene en zijn bewindvoerder te bespreken. De man stelde dat de rechter-commissaris tijdens het verhoor meer aandacht besteedde aan de bewindvoerder dan aan hem. Ook vond hij dat de rechter-commissaris niet alle stukken uit het dossier kende of had nagelopen. Later diende hij aanvullende bezwaren in, onder meer dat de rechter-commissaris zich had gemengd in een persoonlijk conflict en had meegewerkt aan een onvolledig proces-verbaal van de zitting. Eerst moest de wrakingskamer bepalen of een inlichtingenverhoor in een schuldsaneringstraject überhaupt vatbaar is voor wraking. De rechter-commissaris betoogde van niet, omdat er tijdens zo'n verhoor geen sprake is van een 'partij' in de zin van de wet. De wrakingskamer volgde dat standpunt niet. Zij oordeelde dat onder het begrip 'behandelen van een zaak' elke rechterlijke bemoeienis valt, ook een inlichtingenverhoor. Iemand in een schuldsaneringsregeling kan rechtstreeks en langdurig in zijn belangen worden geraakt door het optreden van de rechter-commissaris, zodat het wrakingsinstrument van toepassing is. De man was daarmee ontvankelijk in zijn verzoek. De aanvullende gronden die de man na zijn eerste verzoek had ingediend, werden door de wrakingskamer buiten beschouwing gelaten omdat ze te laat waren ingediend. Bovendien oordeelde de kamer dat ook als ze tijdig waren ingediend, ze geen vooringenomenheid zouden aantonen. Inhoudelijk wees de wrakingskamer het verzoek af. Uit de zittingsaantekeningen bleek niet dat de rechter-commissaris meer aandacht had gegeven aan de bewindvoerder dan aan de man. De discussiepunten waren puntsgewijs besproken en beide partijen konden reageren, waarmee het beginsel van hoor en wederhoor in acht was genomen. Dat de rechter-commissaris de man soms onderbrak, was gerechtvaardigd om de orde te bewaren. Dat een rechter meer vragen stelt aan de ene partij dan aan de andere is op zichzelf geen teken van vooringenomenheid, zolang hoor en wederhoor maar gewaarborgd is. Dat de zittingsaantekeningen niet volledig waren, vond de wrakingskamer evenmin verontrustend: zulke aantekeningen zijn bedoeld als zakelijke weergave, niet als woordelijk verslag. Ook het bezwaar dat de rechter-commissaris onvoldoende in het dossier had gekeken, leverde geen vooringenomenheid op. De rechter-commissaris had uitgelegd dat het verhoor alleen over een aantal specifieke discussiepunten ging en dat het daarvoor niet nodig was het hele dossier door te nemen. De wrakingskamer wees het verzoek af en bepaalde dat de schuldsaneringsprocedure wordt voortgezet in de stand waarin zij zich bevond op het moment dat de behandeling vanwege het wrakingsverzoek was geschorst.

Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:7022
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:7952
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:6556
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht
RBMNE:2026:6555
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht; Insolventierecht