Rechtbank veroordeelt man tot € 48.067 schadevergoeding na amputatie been van beroofde hasj-verkoper — RBMNE:2026:5095
letselschade na mishandeling met benamputatie tot gevolg, inclusief eigen schuld en smartengeld
Eiser / verzoeker
anonieme eiser
Verweerder / gedaagde
anonieme gedaagde
Gedaagde veroordeeld tot betaling van € 48.067,19 schadevergoeding aan eiser, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 januari 2023, na toepassing van 30% eigen schuld en afwijzing van de studievertraging-schadepost.
- Amputatie van het been wordt causaal toegerekend aan de mishandeling, ook zonder duidelijke medische verklaring voor de complicaties, omdat bij schending van een veiligheidsnorm schade ruim wordt toegerekend.
- Smartengeld van € 65.000 volledig toegewezen op basis van de Rotterdamse Schaal, die voor dit letsel een bandbreedte van € 72.000 tot € 94.000 aangeeft.
- Studievertraging van € 18.150 afgewezen omdat onvoldoende is aangetoond dat eiser vóór het incident daadwerkelijk lessen volgde.
- Eigen schuld vastgesteld op 30% na billijkheidscorrectie: causale bijdrage eiser (beroving) bepaald op 40%, maar verhoogd naar 70% voor gedaagde vanwege ernst en blijvend karakter van het letsel.
- Gedaagde veroordeeld tot betaling van 70% van de toewijsbare schade, neerkomend op € 48.067,19 met wettelijke rente vanaf 1 januari 2023.
Samenvatting
Een man wiens linkerbeen werd geamputeerd na een incident op Station Amersfoort eiste ruim € 86.987 schadevergoeding van zijn belager. De rechtbank Midden-Nederland wees een deel van die vordering toe, maar hield ook rekening met de eigen rol die de eiser speelde in het voorval.
Het incident vond plaats op 21 oktober 2021. De eiser had samen met een vriend afgesproken met de gedaagde op het station om van hem hasj te kopen. Kort daarvoor hadden de eiser en zijn vriend echter besloten de gedaagde te beroven, wat zij ook deden. De gedaagde zette vervolgens de achtervolging in en viel bewust op de rug van de wegvluchtende eiser terwijl die een trap afrende. Beiden vielen van de trap. De eiser liep een verbrijzelde knie op, werd geopereerd, maar ontwikkelde complicaties. Op 4 december 2020 moest zijn onderbeen worden geamputeerd.
De gedaagde was al strafrechtelijk veroordeeld voor de mishandeling, waarmee zijn aansprakelijkheid voor de schade vaststond. Hij betwistte echter of de amputatie wel het directe gevolg was van zijn handelen. Mogelijk was er een verkeerde diagnose gesteld of waren er medische fouten gemaakt, zo stelde hij. De rechtbank verwierp dit verweer. Bij schending van een veiligheidsnorm, zoals hier het geval was, worden gezondheidsgevolgen ruim toegerekend aan de dader. Aangenomen mag worden dat de eiser zonder de mishandeling geen letsel had opgelopen dat tot amputatie zou leiden. Concrete aanwijzingen voor het tegendeel ontbraken, zodat de rechtbank geen aanleiding zag voor nader medisch onderzoek.
Voor de smartengeld-vergoeding, een vergoeding voor immaterieel leed, sloot de rechtbank aan bij de Rotterdamse Schaal, een richtlijn voor rechters bij het vaststellen van de hoogte van smartengeld. Die schaal geeft voor het soort letsel dat de eiser opliep een bandbreedte van € 72.000 tot € 94.000. Omdat de gevorderde € 65.000 daar ruim onder lag, paste de rechtbank dit bedrag volledig toe. De eiser was ten tijde van het incident 17 jaar oud en zal de rest van zijn leven beperkt zijn in zijn dagelijks functioneren.
Een deel van de gevorderde materiële schade werd niet toegewezen. De eiser vroeg € 18.150 als vergoeding voor een verloren studiejaar op het mbo. De rechtbank vond die vordering onvoldoende onderbouwd. Hoewel een verklaring van zijn mentor bevestigde dat de eiser in het studiejaar 2020-2021 nauwelijks aanwezig was, bleef onduidelijk of hij vóór het incident wel daadwerkelijk naar school ging. Dat had de eiser nader moeten aantonen, maar dat deed hij niet. Overige materiële schadeposten, zoals ziekenhuis- en revalidatiedaggeldvergoedingen, reiskosten van ouders en kosten voor medicatie en hulpmiddelen, werden wel volledig toegewezen voor een totaal van € 3.667.
De totale schade bedroeg daarmee in principe € 68.667. De gedaagde deed vervolgens een beroep op eigen schuld van de eiser, wat de rechtbank gedeeltelijk honoreerde. De eiser bracht zichzelf in de situatie door samen met een vriend de gedaagde te bestelen en daarna te vluchten. Het was te verwachten dat de gedaagde de achtervolging zou inzetten. Toch nam ook de gedaagde een onverantwoord risico door zich bewust op de rug van de vluchtende eiser te laten vallen terwijl die een trap afrende. Op basis van de bijdrage aan het ontstaan van het letsel bepaalde de rechtbank dat 60% van de schade voor rekening van de gedaagde kwam. Vanwege de ernst en de blijvende gevolgen van het letsel verhoogde de rechtbank dit percentage via de billijkheidscorrectie naar 70%.
De rechtbank veroordeelde de gedaagde tot betaling van 70% van € 68.667, wat neerkomt op € 48.067,19, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 januari 2023. Daarnaast moet de gedaagde de proceskosten van € 2.859 betalen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBAMS:2025:10485, Rechtbank Amsterdam, 23-12-2025, 13/312984-24 (A) en 13/038941-25 (B)
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:10361, Rechtbank Amsterdam, 18-12-2025, 13/195396-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:9355, Rechtbank Amsterdam, 03-12-2025, 13/152780-24
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5619, Rechtbank Midden-Nederland, 29-10-2025, UTR 24/5883, 24/5930, 24/5923 en 24/5926
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/16/601528 / HA ZA 25-535
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.