Rechter houdt WOZ-waarde van monumentale villa met groot perceel in stand — RBMNE:2026:5120
WOZ-waarde monumentale woning met extra grond
Eiser / verzoeker
eiser
Verweerder / gedaagde
de heffingsambtenaar
Beroep tegen de WOZ-waarde van € 918.000 wordt ongegrond verklaard; wel moeten de heffingsambtenaar € 400 en de Staat € 1.100 schadevergoeding betalen wegens overschrijding van de redelijke termijn.
- Heffingsambtenaar had de WOZ-waarde in bezwaar al verlaagd van € 1.207.000 naar € 918.000
- Eiser bepleit een waarde van € 475.143, maar rechtbank volgt de taxatiematrix van de heffingsambtenaar met drie vergelijkbare verkopen
- Rechtbank verwerpt bezwaren over verkeershinder, bedrijfsmatig gebruik van referentiewoningen en het ontbreken van een inpandige taxatie
- Grondwaarde van € 5 per vierkante meter voor natuur- en agrarische grond wordt aanvaard, ook al is het perceel geen erkend landgoed
- Wegens overschrijding van de redelijke termijn krijgt eiser € 400 van de heffingsambtenaar en € 1.100 van de Staat aan schadevergoeding
Samenvatting
De eigenaar van een monumentale villa met een fors perceel krijgt bij de rechtbank Midden-Nederland geen gelijk in zijn verzet tegen de vastgestelde WOZ-waarde van zijn woning, maar krijgt wel een schadevergoeding omdat de procedure te lang heeft geduurd. De heffingsambtenaar had de waarde van de in 1886 gebouwde vrijstaande woning voor het belastingjaar 2023 aanvankelijk vastgesteld op € 1.207.000, naar de waardepeildatum 1 januari 2022. Na bezwaar van de eigenaar werd dat bedrag al verlaagd naar € 918.000. De eigenaar bleef het daar niet mee eens en bepleitte in beroep een waarde van slechts € 475.143.
De woning heeft een gebruiksoppervlakte van 193 vierkante meter, twee aanbouwen en een vrijstaande garage, en staat op een perceel van 2.580 vierkante meter met daarnaast nog eens 10.590 vierkante meter extra grond. Om de waarde te onderbouwen, legde de heffingsambtenaar een taxatiematrix over met drie vergelijkbare woningen die rond de waardepeildatum waren verkocht voor bedragen tussen € 1.100.000 en € 1.325.000. De rechtbank oordeelde dat deze referentiewoningen goed bruikbaar waren, omdat het gelijksoortige woningen in dezelfde plaats betrof die niet te ver van de waardepeildatum waren verkocht, en dat de heffingsambtenaar de verschillen tussen de woningen voldoende inzichtelijk had gemaakt door met de waardering onder de gemiddelde prijs per vierkante meter van de referentiewoningen te blijven.
De eigenaar voerde uitgebreid verweer. Hij vond de motivering van de uitspraak op bezwaar onvoldoende, maar de rechtbank oordeelde dat daarin wel degelijk was ingegaan op zijn bezwaargronden. Hij stelde ook dat de referentiewoningen niet vergelijkbaar waren omdat zijn woning, anders dan de referentiewoningen, veel hinder ondervindt van af en aan rijdende vrachtwagens die de fundering zouden hebben beschadigd, en omdat de referentiewoningen voormalige bedrijfspanden zouden zijn die aan handelsondernemingen waren verkocht. De rechtbank volgde dit niet: uit de verkoopcijfers bleek niet dat verkeersdruk de waarde negatief beïnvloedde, en de eigenaar had niet onderbouwd dat het om bedrijfspanden ging. Ook zijn bezwaar dat de heffingsambtenaar de woning nooit van binnen had bekeken, hielp hem niet: de heffingsambtenaar is niet verplicht om een inpandige taxatie uit te voeren, en er was wel een taxateur langs geweest.
Een apart twistpunt was de waarde van de grond. De eigenaar vond dat zijn grond, die hij gebruikt voor natuurontwikkeling met verschillende diersoorten, gewaardeerd moest worden tegen het lage tarief van € 2,50 per vierkante meter dat geldt voor natuurgrond van Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. De heffingsambtenaar had echter al een verlaagd tarief van € 5 per vierkante meter gehanteerd, terwijl agrarische grond normaal niet lager wordt gewaardeerd dan € 7,50. De rechtbank vond dat aannemelijk, mede omdat het perceel niet is aangewezen als landgoed onder de Natuurschoonwet en dus niet voor de daarbij horende belastingvoordelen in aanmerking komt. Ook het argument dat de WOZ-waarden in de gemeente tussen 2022 en 2023 met 100 procent waren gestegen, hielp de eigenaar niet: eerdere WOZ-waarden spelen volgens de wet geen rol bij de waardebepaling op de waardepeildatum.
Omdat geen van de beroepsgronden slaagde, verklaarde de rechtbank het beroep ongegrond en kreeg de eigenaar zijn griffierecht niet terug. Wel kreeg hij een schadevergoeding, omdat de procedure onredelijk lang had geduurd: tussen de ontvangst van het bezwaarschrift en deze uitspraak zat ruim drie jaar en drie maanden, terwijl twee jaar voor bezwaar en beroep samen redelijk wordt geacht. De overschrijding van een jaar en drie maanden werd verdeeld tussen de heffingsambtenaar, van wie de bezwaarfase vier maanden te lang duurde, en de Staat, van wie de beroepsfase elf maanden te lang duurde. De rechtbank veroordeelde de heffingsambtenaar tot het betalen van € 400 en de Staat tot het betalen van € 1.100 aan schadevergoeding aan de eigenaar.
Betrokken advocaten
mr. D.J. Koopmans
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:7070, Rechtbank Midden-Nederland, 29-12-2025, UTR 24/7743, 24/7744, 24/7746 t/m 24/7790
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7327, Rechtbank Midden-Nederland, 22-12-2025, UTR 24/6940, UTR 24/6943 t/m UTR 24/6945, UTR 24/7061, UTR 24/7063 t/m UTR 24/7067
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7328, Rechtbank Midden-Nederland, 22-12-2025, UTR 25/1413 t/m 25/1415
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7330, Rechtbank Midden-Nederland, 22-12-2025, UTR 21/1371
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
UTR 24/2615
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.