Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:5137Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechter houdt WOZ-waarde woning op € 601.000 in stand — RBMNE:2026:5137

WOZ-waardering van een woning

Eiser / verzoeker

eiseres, eigenaar van de woning

VS

Verweerder / gedaagde

de heffingsambtenaar van de gemeentelijke belastingsamenwerking

Beroep ongegrond verklaard: de WOZ-waarde van € 601.000 blijft in stand

  • Heffingsambtenaar mag twee-onder-één-kapwoningen als vergelijkingsobject voor een geschakelde woning gebruiken volgens de waarderingsinstructie
  • Heffingsambtenaar is vrij in de keuze van referentiewoningen en hoeft niet de door de eigenaar aangedragen woningen te gebruiken
  • Een niet-geaccepteerd compromisvoorstel uit de bezwaarfase levert geen gewekt vertrouwen op over de uiteindelijke WOZ-waarde
  • Beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt omdat geen vrijwel identieke, lager gewaardeerde woningen zijn aangewezen
  • Waardestijging ten opzichte van eerdere jaren of andere woningen is niet relevant, want de WOZ-waarde wordt jaarlijks opnieuw bepaald aan de hand van actuele verkoopcijfers

Samenvatting

Een vrouw is bij de rechtbank Midden-Nederland niet opgekomen tegen de WOZ-waarde van haar woning, die de heffingsambtenaar na bezwaar al had verlaagd naar € 601.000. Ze vond dat de waarde nog verder omlaag moest, naar € 547.000, maar de rechtbank verwierp al haar argumenten en liet de waarde ongewijzigd.

De woning, een geschakelde woning uit 1989 met een garage, een gebruiksoppervlakte van 113 vierkante meter en een perceel van 355 vierkante meter, kreeg voor het belastingjaar 2024 aanvankelijk een WOZ-waarde van € 643.000, naar de waardepeildatum 1 januari 2023. Na bezwaar verlaagde de heffingsambtenaar die waarde naar € 601.000. In beroep bepleitte de vrouw dat de waarde nog lager moest uitvallen, tot € 547.000.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Om de waarde te onderbouwen, gebruikte de heffingsambtenaar een taxatiematrix met vijf recent verkochte woningen in dezelfde plaats, met verkoopprijzen tussen € 580.000 en € 825.000. De rechtbank vond deze vergelijkingswoningen bruikbaar, ook al waren drie van de vijf twee-onder-één-kapwoningen in plaats van geschakelde woningen zoals de woning van de vrouw: volgens de geldende waarderingsinstructie mogen dat soort woningtypen met elkaar worden vergeleken, omdat beide, net als de woning van de vrouw, aan een andere woning vastzitten. De taxateur had bovendien ter zitting toegelicht dat de verlaagde waarde van € 601.000 neerkwam op een prijs van € 3.334 per vierkante meter, ruim onder de prijs per vierkante meter van de referentiewoningen, wat volgens de rechtbank liet zien dat wel degelijk rekening was gehouden met verschillen in voorzieningenniveau.

De vrouw had zelf twee andere, volgens haar beter vergelijkbare woningen aangedragen die voor rond de € 526.000 en € 527.000 waren verkocht. De heffingsambtenaar legde uit dat een van die woningen een drive-in woning betrof en de andere een kleinere gebruiks- en grondoppervlakte had, en dus minder geschikt was als vergelijkingsobject. De rechtbank stelde voorop dat de heffingsambtenaar in het belastingrecht vrij is om zelf te kiezen welke vergelijkingswoningen hij gebruikt, en dat hij niet verplicht is de door de vrouw aangedragen woningen te gebruiken.

Ook een beroep op het vertrouwensbeginsel hielp de vrouw niet verder. Tijdens de bezwaarprocedure had de heffingsambtenaar haar een compromis aangeboden op basis van een waarde van € 584.000. Omdat zij dat voorstel niet had geaccepteerd, was het voorstel vervallen en kon zij er volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad geen vertrouwen meer aan ontlenen. Ook haar beroep op het gelijkheidsbeginsel, waarbij ze wees op zeven andere woningen, strandde: voor die vergelijking moet het gaan om vrijwel identieke woningen waarvan er minstens twee lager zijn gewaardeerd, en de vrouw had niet onderbouwd dat de door haar genoemde woningen aan die eis voldeden. Ten slotte verwierp de rechtbank ook haar vraag over het verschil in waardestijging tussen haar woning en de referentiewoningen: de WOZ-waarde wordt voor elk belastingjaar opnieuw bepaald aan de hand van actuele verkoopcijfers, en eerdere waarden of gemiddelde stijgingspercentages spelen daarbij geen rol.

Omdat geen van de aangevoerde argumenten slaagde, verklaarde de rechtbank het beroep ongegrond. De WOZ-waarde van € 601.000 blijft daarmee in stand, en de vrouw krijgt geen vergoeding van haar proceskosten of het betaalde griffierecht.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

UTR 25/1765

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBMNE:2026:7379
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7491
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7492
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7511
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7489
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht