Kantonrechter wijst incassokosten CAK af, gedaagde betaalt wel proceskosten — RBMNE:2026:5299
incasso van CAK-eigen bijdrage en buitengerechtelijke kosten
Eiser / verzoeker
Het Centraal Administratiekantoor (CAK)
Verweerder / gedaagde
Een vrouw aan wie het CAK facturen voor de eigen bijdrage had gestuurd, die zij na de rolzitting alsnog betaalde
Gedaagde moet € 856,14 aan proceskosten betalen aan het CAK; de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen.
- De hoofdsom hoeft niet meer te worden toegewezen omdat de gedaagde de facturen na de rolzitting alsnog heeft betaald
- De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden afgewezen omdat de onderliggende vordering niet uit een overeenkomst maar uit een publiekrechtelijke bevoegdheid van het CAK voortvloeit
- De verrichte werkzaamheden van het CAK gaan niet verder dan een gebruikelijke aanmaning en dossiervorming, waarvoor de proceskostenveroordeling al een vergoeding insluit
- Omdat de gedaagde driemaal tevergeefs is aangemaand, was het starten van de procedure redelijk en moet zij de proceskosten van het CAK vergoeden
- De proceskostenveroordeling bedraagt € 856,14, inclusief nakosten en eventuele kosten van betekening
Samenvatting
Het Centraal Administratiekantoor (CAK) had een vrouw voor de kantonrechter in Utrecht gedaagd omdat zij enkele facturen onbetaald liet. Het CAK int onder meer de wettelijke eigen bijdrage die mensen verschuldigd zijn voor zorg, en trad in dit geval op vanuit die publiekrechtelijke bevoegdheid.
Na de rolzitting betaalde de vrouw alsnog de openstaande facturen. Daardoor verminderde het CAK zijn eis: de hoofdsom hoefde niet meer te worden toegewezen, en het CAK vroeg de kantonrechter alleen nog om een vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten en voor de kosten van de procedure zelf.
De kantonrechter wijst de gevorderde buitengerechtelijke kosten van € 121,68 af. Het wettelijke besluit dat een vaste vergoeding voor incassokosten regelt, geldt namelijk alleen als de onderliggende vordering uit een overeenkomst tussen partijen voortvloeit. Omdat de vordering van het CAK is gebaseerd op een publiekrechtelijke bevoegdheid en niet op een overeenkomst, moet de kantonrechter de gevorderde kosten in plaats daarvan toetsen aan de algemene maatstaven voor zulke vorderingen, met de wettelijke tarieven als uitgangspunt voor wat redelijk is. Uit de omschrijving van de werkzaamheden die het CAK opgaf, blijkt niet dat er meer is gedaan dan het versturen van aanmaningen, het doen van een niet aanvaard schikkingsvoorstel en het op de gebruikelijke manier samenstellen van het dossier. Dat soort werk wordt volgens de kantonrechter al vergoed via de proceskostenveroordeling, zodat een aparte vergoeding voor buitengerechtelijke kosten niet op zijn plaats is.
Over de proceskosten oordeelt de kantonrechter wel in het voordeel van het CAK. De vrouw was voorafgaand aan de procedure driemaal aangemaand om te betalen en reageerde daar niet op. Onder die omstandigheden was het volgens de kantonrechter redelijk dat het CAK een procedure startte, en moet de vrouw de kosten daarvan dragen. De kantonrechter begroot die kosten op een bedrag van € 146,14 voor de dagvaarding, € 350,00 aan griffierecht, € 288,00 aan salaris voor de gemachtigde en € 72,00 aan nakosten, plus eventuele kosten van betekening als de vrouw niet op tijd betaalt.
De kantonrechter veroordeelt de vrouw tot betaling van in totaal € 856,14 aan proceskosten en wijst het meer of anders gevorderde, waaronder de buitengerechtelijke incassokosten, af.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
12066167 \ UC EXPL 26-575
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.