Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:5321Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank verlaagt WOZ-waarde distributiecentrum na onduidelijke taxatie — RBMNE:2026:5321

WOZ-waardering bedrijfspand

Eiser / verzoeker

de eigenaar van het distributiecentrum

VS

Verweerder / gedaagde

de heffingsambtenaar van de gemeente

Rechtbank verklaart het beroep gegrond en verlaagt de WOZ-waarde van het distributiecentrum naar € 45.000.000

  • Heffingsambtenaar maakt met de gecorrigeerde vervangingswaarde niet aannemelijk dat de WOZ-waarde niet te hoog is vastgesteld
  • Ook de huurwaardekapitalisatiemethode bevat ongemotiveerde kengetallen en wordt daarom niet gevolgd
  • Eigenaar maakt de eigen, lagere waarde evenmin aannemelijk door gebrek aan onderbouwing
  • Rechtbank stelt de WOZ-waarde schattenderwijs vast op € 45.000.000
  • Beroep gegrond, heffingsambtenaar moet proceskosten en griffierecht vergoeden

Samenvatting

De rechtbank Midden-Nederland heeft de WOZ-waarde van een distributiecentrum verlaagd van bijna € 48,7 miljoen naar € 45 miljoen, omdat de heffingsambtenaar van de betrokken gemeente niet kon uitleggen hoe hij tot zijn taxatie was gekomen. De rechtbank verklaarde het beroep van de eigenaar van het pand daarom gegrond.

Het ging om een in 2022 gebouwd distributiecentrum. De gemeente had de WOZ-waarde van het pand voor het belastingjaar 2024 vastgesteld op € 48.679.000, naar de waardepeildatum 1 januari 2023, en op basis daarvan een aanslag onroerendezaakbelasting opgelegd. De eigenaar maakte bezwaar, maar de heffingsambtenaar handhaafde de waarde en verklaarde het bezwaar ongegrond. Daarop stelde de eigenaar beroep in bij de rechtbank, en bepleitte een aanzienlijk lagere waarde van € 38.943.000.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Omdat het om een niet-woning gaat, moet de waarde in beginsel worden bepaald aan de hand van de gecorrigeerde vervangingswaarde: wat het zou kosten om het pand opnieuw te bouwen, gecorrigeerd voor de technische en functionele veroudering sinds de bouw. De bewijslast voor de juistheid van die waarde ligt in eerste instantie bij de heffingsambtenaar. In de beroepsprocedure onderbouwde de heffingsambtenaar de waarde eerst aan de hand van die methode, en kwam daarbij zelfs tot een nog hoger bedrag van ruim € 76,3 miljoen, opgebouwd uit afzonderlijke bedragen voor het opslag- en distributiegedeelte, het kantoorgedeelte en de grond.

De rechtbank vond die onderbouwing echter onvoldoende inzichtelijk. De heffingsambtenaar had voor het opslag- en distributiegedeelte restwaardes van 25, 20 en 10 procent gehanteerd, zonder uit te leggen waarop die percentages waren gebaseerd. Ook de overige kengetallen en waardes in het taxatierapport bleven ongemotiveerd. Vervolgens probeerde de heffingsambtenaar de waarde te onderbouwen met de huurwaardekapitalisatiemethode, waarbij de geschatte huurwaarde van het pand wordt vermenigvuldigd met een kapitalisatiefactor. Ook die onderbouwing schoot tekort: het taxatierapport noemde weliswaar een huurwaarde van € 70 per vierkante meter voor de opslagruimte en € 100 per vierkante meter voor het kantoor, en een kapitalisatiefactor van 12, maar maakte nergens duidelijk waarop die cijfers waren gebaseerd. De heffingsambtenaar diende hierover ook geen aanvullende stukken in.

De rechtbank concludeerde dat de heffingsambtenaar niet aannemelijk had gemaakt dat de vastgestelde waarde niet te hoog was. Maar ook de eigenaar kreeg geen gelijk op dit punt: de door haar voorgestelde waarde van € 38.943.000 was verder niet onderbouwd, dus ook die achtte de rechtbank niet aannemelijk. Omdat geen van beide partijen haar waarde aannemelijk had gemaakt, stelde de rechtbank de waarde schattenderwijs vast op € 45.000.000.

De rechtbank verklaarde het beroep gegrond, vernietigde de uitspraak op bezwaar en verminderde de WOZ-waarde en de daarop gebaseerde aanslag onroerendezaakbelasting tot € 45.000.000. Verder veroordeelde de rechtbank de heffingsambtenaar tot vergoeding van € 550,25 aan proceskosten en van het betaalde griffierecht van € 385 aan de eigenaar.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

UTR 25/1137

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBMNE:2026:7379
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7491
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7492
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7511
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7489
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht