Voorzieningenrechter houdt intrekking beveiligingstoestemming na alcoholongeval in stand — RBMNE:2026:5348
intrekking beveiligingstoestemming
Eiser / verzoeker
verzoeker
Verweerder / gedaagde
de korpschef van Politie
Voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af, waardoor de intrekking van de beveiligingstoestemming in stand blijft
- Intrekking en onthouding van de beveiligingstoestemming na een alcoholongeval blijven in stand ondanks vijftien maanden vertraging bij de korpschef
- Wpbr verplicht de korpschef dwingend om toestemming te onthouden bij onvoldoende betrouwbaarheid, zonder ruimte voor een bredere belangenafweging
- Zestien jaar incidentvrij functioneren in het verleden is niet relevant voor de beoordeling van toekomstige betrouwbaarheid
- Baanverlies is een door de wetgever beoogd gevolg van het onthouden of intrekken van de toestemming en telt niet mee als bijzondere omstandigheid
- Verzoek om voorlopige voorziening afgewezen, geen vergoeding van griffierecht of proceskosten
Samenvatting
Een beveiliger die zijn werkvergunning kwijtraakte nadat hij dronken achter het stuur een aanrijding had veroorzaakt, heeft bij de rechtbank Midden-Nederland geen spoedmaatregel gekregen om zijn werk alvast te mogen hervatten. De voorzieningenrechter wees zijn verzoek af, ook al vond hij zelf dat de politie onnodig lang had gewacht met de beslissing.
De man werkte al zestien jaar zonder incidenten in de beveiligingssector. Op 20 december 2024 veroorzaakte hij onder invloed van te veel alcohol een verkeersongeval: hij reed in op een ander voertuig dat voor een rood verkeerslicht stond te wachten. De korpschef van politie ontving daarvan op 24 februari 2025 een signalering, maar liet het vervolgens tot 6 augustus 2025 duren voordat hij het voornemen uitbracht om de al verleende toestemming voor beveiligingswerkzaamheden in te trekken. Nadat de man had gevraagd zijn zienswijze mondeling te mogen toelichten, bleef een reactie van de korpschef acht maanden uit. Pas op 14 april 2026 kwam er een aanvullend voornemen, ook gericht op het onthouden van een inmiddels opnieuw aangevraagde toestemming. Na een schriftelijke zienswijze van de man volgde op 4 mei 2026 het definitieve besluit: de toestemming werd ingetrokken en de nieuwe aanvraag afgewezen.
De man maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter om het besluit te schorsen zodat hij tijdens de bezwaarprocedure kon blijven werken. Zonder die toestemming zou hij worden ontslagen en niet meer in zijn levensonderhoud kunnen voorzien, wat de rechter voldoende spoedeisend belang vond om het verzoek inhoudelijk te beoordelen. De man voerde aan dat zijn recht om gehoord te worden was geschonden omdat de politie niet had gereageerd op zijn verzoek om een mondelinge toelichting, en dat het lange stilzwijgen na het eerste voornemen bij hem het gerechtvaardigde vertrouwen had gewekt dat de zaak niet meer werd doorgezet. Ook vond hij het onevenredig dat zijn toestemming werd ingetrokken: hij had nooit eerder een incident gehad, verantwoordelijkheid genomen voor het ongeval, stappen gezet om herhaling te voorkomen, en zijn werkgever stond klaar om hem weer aan te nemen zodra hij de vereiste toestemming terug zou krijgen.
De voorzieningenrechter erkende dat de politie, ondanks het door haarzelf benadrukte belang van een betrouwbare veiligheidszorg, vijftien maanden had laten verstrijken voordat zij een besluit nam, en dat een lichter middel dan intrekking wellicht had volstaan. Toch leidde dat niet tot de conclusie dat het bezwaar een redelijke kans van slagen had. Voor het onthouden of intrekken van de toestemming is namelijk beslissend of iemand betrouwbaar en bekwaam is, en de wet verplicht de korpschef om de toestemming te onthouden zodra dat niet het geval is, zonder ruimte voor een bredere belangenafweging. Volgens de voorzieningenrechter had de korpschef voldoende gemotiveerd dat het veroorzaken van een verkeersongeval onder invloed van alcohol een tamelijk ernstige aantasting van de rechtsorde vormt die haaks staat op de kern van beveiligingswerk, en dat van beveiligers een onberispelijke betrouwbaarheid mag worden verwacht.
Dat de man zestien jaar lang zonder incidenten had gewerkt en ook na het ongeval geen nieuwe overtredingen had begaan, achtte de rechter niet relevant, omdat de beoordeling van betrouwbaarheid is gericht op de toekomst en niet op eerder goed functioneren. Ook het verlies van zijn baan kon niet tot een ander oordeel leiden, omdat dat nu juist het door de wetgever beoogde gevolg is van het onthouden of intrekken van de toestemming. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af, waardoor de man niet mag werken totdat op zijn bezwaar is beslist, en kreeg geen griffierecht of proceskosten vergoed.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
UTR 26/5758
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.