Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:5394Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank houdt WOZ-waarde woning van € 666.000 in stand — RBMNE:2026:5394

WOZ-waardering woning

Eiser / verzoeker

de eigenaar van de woning

VS

Verweerder / gedaagde

de heffingsambtenaar

Rechtbank verklaart het beroep ongegrond, waardoor de WOZ-waarde van € 666.000 in stand blijft

  • Heffingsambtenaar maakt met een taxatiematrix van vijf vergelijkbare verkopen de WOZ-waarde van € 666.000 aannemelijk
  • Geschakelde woningen en twee-onder-één-kapwoningen mogen volgens de waarderingsinstructie onderling worden vergeleken
  • Beroep op het vertrouwensbeginsel faalt: een niet-geaccepteerd compromisvoorstel bindt de heffingsambtenaar niet
  • Beroep op het gelijkheidsbeginsel en de meerderheidsregel faalt bij gebrek aan identieke, lager gewaardeerde woningen
  • Beroep ongegrond, geen teruggave griffierecht en geen proceskostenvergoeding

Samenvatting

Een huiseigenaar heeft bij de rechtbank Midden-Nederland geen gelijk gekregen in zijn poging de WOZ-waarde van zijn woning verlaagd te krijgen. De rechtbank oordeelde dat de heffingsambtenaar de vastgestelde waarde van € 666.000 voldoende had onderbouwd.

Het ging om een in 1989 gebouwde geschakelde woning met een garage en een tuinhuis, met een gebruiksoppervlakte van 113 vierkante meter op een perceel van 450 vierkante meter. De heffingsambtenaar had de WOZ-waarde voor het belastingjaar 2024 aanvankelijk vastgesteld en, na bezwaar, in de beroepsprocedure verlaagd naar € 666.000, naar de waardepeildatum 1 januari 2023. De eigenaar bepleitte een nog lagere waarde van € 606.000.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De WOZ-waarde moet de prijs weerspiegelen die bij verkoop op de meest geschikte manier door de meest biedende koper zou zijn betaald, vastgesteld door vergelijking met verkopen van vergelijkbare woningen rond de waardepeildatum. De heffingsambtenaar onderbouwde de waarde met een taxatiematrix waarin de woning werd vergeleken met vijf verkochte woningen in dezelfde plaats, met verkoopprijzen tussen € 580.000 en € 825.000. De rechtbank vond deze referentiewoningen goed bruikbaar: het waren eveneens geschakelde woningen of goed vergelijkbare twee-onder-één-kapwoningen in dezelfde plaats, niet te ver verwijderd van de waardepeildatum, en de heffingsambtenaar had voor de woning van de eigenaar een lagere prijs per vierkante meter gehanteerd dan voor de referentiewoningen, om rekening te houden met verschillen in voorzieningenniveau.

De eigenaar voerde aan dat drie van de vijf referentiewoningen twee-onder-één-kapwoningen waren in plaats van geschakelde woningen zoals de zijne, en droeg zelf andere, volgens hem beter vergelijkbare woningen aan. De rechtbank volgde de heffingsambtenaar in diens standpunt dat geschakelde woningen en twee-onder-één-kapwoningen volgens de geldende waarderingsinstructie goed vergelijkbaar zijn, omdat beide typen aan een andere woning vastzitten. Ook de door de eigenaar aangedragen woningen bleken bij nadere toelichting minder geschikt: de ene was een drive-in woning en de andere had een aanzienlijk kleiner gebruiks- en grondoppervlak. Omdat het belastingrecht een vrije bewijsleer kent, mag de heffingsambtenaar zelf kiezen welke referentiewoningen hij het meest geschikt acht, en hoeft hij niet aan te sluiten bij de voorkeur van de belanghebbende.

Ook een beroep op het vertrouwensbeginsel hielp de eigenaar niet verder. Hij wees op een eerder door de heffingsambtenaar gedaan voorstel van € 642.000 tijdens de bezwaarfase, maar dat bleek een voorwaardelijk compromisvoorstel te zijn geweest dat was komen te vervallen doordat de eigenaar het niet had geaccepteerd. Een beroep op het gelijkheidsbeginsel en de zogenoemde meerderheidsregel strandde eveneens, omdat de eigenaar niet aannemelijk had gemaakt dat er minstens twee woningen bestonden die nagenoeg identiek waren aan zijn woning en lager waren gewaardeerd. Ook het argument dat zijn woning sterker in waarde was gestegen dan de referentiewoningen kon niet slagen, omdat de WOZ-waarde voor elk belastingjaar opnieuw wordt bepaald aan de hand van actuele verkoopcijfers, en niet aan de hand van waardestijgingspercentages uit het verleden.

De rechtbank zag ten slotte geen aanleiding om te oordelen dat de heffingsambtenaar in strijd had gehandeld met de richtlijnen van de Waarderingskamer. De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond, zodat de WOZ-waarde van € 666.000 in stand blijft. De eigenaar krijgt daardoor geen teruggave van het griffierecht en ook geen vergoeding van proceskosten.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

UTR 25/1763

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBMNE:2026:7379
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7491
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7492
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7511
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBMNE:2026:7489
Rechtbank Midden-Nederland·
Bestuursrecht; Belastingrecht