Rechter houdt WOZ-waarde woning op € 606.000 in stand — RBMNE:2026:5396
WOZ-waardering van een woning
Eiser / verzoeker
eiser, eigenaar van de woning
Verweerder / gedaagde
de heffingsambtenaar van de gemeentelijke belastingsamenwerking
Beroep ongegrond verklaard: de WOZ-waarde van € 606.000 blijft in stand
- Bezwaar bleef zonder resultaat: de heffingsambtenaar handhaafde de WOZ-waarde van € 606.000 volledig
- Heffingsambtenaar mag twee-onder-één-kapwoningen als vergelijkingsobject voor een geschakelde woning gebruiken
- Heffingsambtenaar is vrij in de keuze van referentiewoningen en hoeft niet de door de eigenaar aangedragen woningen te gebruiken
- Niet-geaccepteerd compromisvoorstel uit de bezwaarfase levert geen gewekt vertrouwen op over de uiteindelijke WOZ-waarde
- Beroep op het gelijkheidsbeginsel faalt omdat geen vrijwel identieke, lager gewaardeerde woningen zijn aangewezen
Samenvatting
Een man vond dat de WOZ-waarde van zijn woning met € 59.000 omlaag moest, van € 606.000 naar € 547.000, maar de rechtbank Midden-Nederland verwierp al zijn argumenten en liet de vastgestelde waarde in stand.
De woning, een geschakelde woning uit 1989 met een garage van 14 vierkante meter, een gebruiksoppervlakte van 113 vierkante meter en een perceel van 245 vierkante meter, kreeg voor het belastingjaar 2024 een WOZ-waarde van € 606.000, naar de waardepeildatum 1 januari 2023. Anders dan in sommige vergelijkbare zaken bleef deze waarde ook na bezwaar ongewijzigd: de heffingsambtenaar verklaarde het bezwaar van de man ongegrond en handhaafde de waarde volledig. In beroep bepleitte de man dat de waarde alsnog naar € 547.000 moest.
Om de waarde te onderbouwen, gebruikte de heffingsambtenaar een taxatiematrix met vijf recent verkochte woningen in dezelfde plaats, met verkoopprijzen tussen € 580.000 en € 825.000. De rechtbank vond deze vergelijkingswoningen bruikbaar, ook al waren drie van de vijf twee-onder-één-kapwoningen in plaats van geschakelde woningen zoals de woning van de man: volgens de geldende waarderingsinstructie mogen die woningtypen met elkaar worden vergeleken, omdat beide, net als de woning van de man, aan een andere woning vastzitten. Met de taxatiematrix maakte de heffingsambtenaar volgens de rechtbank voldoende inzichtelijk hoe rekening was gehouden met verschillen in voorzieningenniveau tussen de woning en de referentiewoningen.
De man had zelf twee andere, volgens hem beter vergelijkbare woningen aangedragen die voor € 526.000 en € 527.000 waren verkocht. De heffingsambtenaar legde uit dat een van die woningen een drive-in woning betrof en de andere een kleinere gebruiks- en grondoppervlakte had, en dus minder geschikt was als vergelijkingsobject. De rechtbank stelde voorop dat de heffingsambtenaar in het belastingrecht vrij is om zelf te kiezen welke vergelijkingswoningen hij gebruikt, en niet verplicht is de door de man aangedragen woningen te gebruiken.
Ook een beroep op het vertrouwensbeginsel hielp niet. Tijdens de bezwaarprocedure had de heffingsambtenaar een compromis aangeboden op basis van een waarde van € 582.000. Omdat de man dat voorstel niet had geaccepteerd, was het vervallen, en kon hij er volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad geen vertrouwen meer aan ontlenen. Zijn beroep op het gelijkheidsbeginsel, waarbij hij naar zeven andere woningen wees, strandde eveneens: voor die vergelijking moet het gaan om vrijwel identieke woningen waarvan er minstens twee lager zijn gewaardeerd, en de man had niet onderbouwd dat de door hem genoemde woningen aan die eis voldeden. Ten slotte verwierp de rechtbank ook zijn vraag over het verschil in waardestijging tussen zijn woning en de referentiewoningen: de WOZ-waarde wordt voor elk belastingjaar opnieuw bepaald aan de hand van actuele verkoopcijfers, en eerdere waarden of gemiddelde stijgingspercentages spelen daarbij geen rol.
Omdat geen van de argumenten slaagde, verklaarde de rechtbank het beroep ongegrond. De WOZ-waarde van € 606.000 blijft daarmee in stand, en de man krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten of het betaalde griffierecht.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
UTR 25/1753
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.