Rechtbank dwingt UWV tot beslissing na te lange behandeltermijn — RBMNE:2026:5508
beroep tegen het niet tijdig beslissen door het UWV op een aanvraag om herbeoordeling
Eiser / verzoeker
Stichting Samen Veilig Midden-Nederland
Verweerder / gedaagde
de Raad van bestuur van het UWV
Rechtbank verklaart het beroep tegen het niet tijdig beslissen gegrond, draagt het UWV op binnen vier maanden alsnog te beslissen op straffe van een dwangsom, en veroordeelt het UWV tot betaling van de al verschuldigde bestuurlijke dwangsom, griffierecht en proceskosten.
- UWV had niet op tijd beslist op een aanvraag om herbeoordeling en bleef ook na een ingebrekestelling in gebreke
- Rechtbank stelt de nieuwe beslistermijn vast op vier maanden vanwege bekende achterstanden bij het UWV door een tekort aan verzekeringsartsen
- UWV moet een rechterlijke dwangsom van 100 euro per dag betalen bij overschrijding van deze termijn, met een maximum van 15.000 euro
- UWV moet daarnaast de al opgebouwde bestuurlijke dwangsom van 1.442 euro alsnog volledig betalen
- UWV wordt veroordeeld tot vergoeding van het griffierecht van 397 euro en 467 euro aan proceskosten
Samenvatting
De Stichting Samen Veilig Midden-Nederland, een jeugdbeschermingsinstelling uit Utrecht, wachtte al maanden tevergeefs op een besluit van het UWV over de herbeoordeling van een cliënte. Toen ook een aanmaning niets opleverde, stapte de stichting naar de rechtbank Midden-Nederland om het UWV alsnog tot een beslissing te dwingen.
De stichting had op 9 april 2026 een aanvraag om herbeoordeling ingediend, die het UWV op 13 april 2026 ontving. De wet geeft een bestuursorgaan een bepaalde termijn om op zo'n aanvraag te beslissen, en als die termijn wordt overschreden, kan de aanvrager het bestuursorgaan formeel in gebreke stellen: een brief waarin staat dat er binnen twee weken alsnog een besluit moet komen. Pas als ook die extra termijn verstrijkt zonder besluit, staat de weg naar de rechter open. Precies dat gebeurde hier: het UWV ontving de ingebrekestelling op 11 juni 2026, en ook de daaropvolgende twee weken verstreken zonder een besluit. Op 29 juni 2026 stelde de stichting beroep in. Het UWV erkende in zijn verweerschrift zelf al dat de beslissing te laat kwam.
Omdat er geen discussie bestond over de kern van de zaak, de late beslissing, zag de rechtbank geen aanleiding om partijen voor een zitting op te roepen. De wet schrijft voor dat de rechtbank het bestuursorgaan in zo'n geval een nieuwe, dwingende termijn oplegt om alsnog te beslissen, met als wettelijk uitgangspunt twee weken. In bijzondere gevallen mag de rechtbank een langere termijn geven, die niet onnodig lang, maar ook niet onrealistisch kort mag zijn.
De rechtbank wijst er ambtshalve op dat zij weet heeft van grote achterstanden bij het UWV bij de afhandeling van aanvragen en bezwaren, veroorzaakt door een tekort aan verzekeringsartsen. Onder verwijzing naar eerdere rechtspraak van de eigen rechtbank stelt zij de nieuwe beslistermijn daarom vast op vier maanden na verzending van deze uitspraak, in plaats van de wettelijke twee weken. Om ervoor te zorgen dat het UWV zich ook daadwerkelijk aan die termijn houdt, verbindt de rechtbank er een rechterlijke dwangsom aan: € 100 voor elke dag dat de nieuwe termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000.
Daarnaast speelt nog een tweede, al langer lopende dwangsom een rol. Los van de gang naar de rechter kent de wet ook een automatische, bestuurlijke dwangsom voor een bestuursorgaan dat te laat beslist: oplopend van € 23 per dag in de eerste twee weken, via € 35 per dag, tot € 45 per dag, met een maximum van 42 dagen. Op het moment van deze uitspraak was die dwangsom al volledig opgebouwd. De rechtbank bepaalt daarom dat het UWV deze bestuurlijke dwangsom, in totaal € 1.442, alsnog volledig aan de stichting moet betalen.
De rechtbank verklaart het beroep gegrond, stelt vast dat het uitblijven van een tijdig besluit gelijkstaat aan een vernietigbaar besluit, en draagt het UWV op binnen vier maanden alsnog een besluit te nemen op de herbeoordelingsaanvraag. Het UWV moet de rechterlijke dwangsom van maximaal € 15.000 en de al verschuldigde bestuurlijke dwangsom van € 1.442 betalen, en moet daarnaast het griffierecht van € 397 en € 467 aan proceskosten aan de stichting vergoeden, nu deze voor het opstellen van het beroepschrift een professionele juridische hulpverlener had ingeschakeld.
Betrokken advocaten
C.J. Loef
eiser
Gerelateerde uitspraken
Rechter houdt eerste ziektedag bij WIA-geschil met Bibliotheek Almere in stand
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6095, Rechtbank Midden-Nederland, 01-08-2025, UTR 25/4075
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2023:7037, Rechtbank Midden-Nederland, 08-11-2023, UTR 23/4864
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
UTR 26/6207
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.