Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:5577Civiel Recht

Kantonrechter houdt installateur aansprakelijk voor lekkage door scheve manchet — RBMNE:2026:5577

aansprakelijkheid voor gebrekkige installatie van een scheepsonderdeel

Eiser / verzoeker

De eigenaar van het motorjacht

VS

Verweerder / gedaagde

Het installatiebedrijf dat de schroefasmanchet monteerde

Installatiebedrijf aansprakelijk bevonden voor gebrekkige montage van de schroefasmanchet en veroordeeld tot € 2.876,60 schadevergoeding plus rente en volledige proceskosten.

  • Bij non-conformiteit die zich binnen twaalf maanden openbaart, moet de installateur bewijzen dat het product bij aflevering wel in orde was, en dat bewijs is niet geleverd
  • Deskundigenrapport wijst een scheef gemonteerde en onvoldoende aangedraaide slangklem aan als oorzaak van de lekkage
  • Ook de gestelde kromme schroefas komt voor risico van de installateur, omdat controle van de uitlijning bij montage op haar weg lag
  • Beroep op eigen schuld van de eigenaar wordt verworpen, want hij draaide de klembanden aan op uitdrukkelijke instructie van de installateur
  • Schadevergoeding van € 2.876,60 toegewezen, deels lager dan gevorderd door een kortere toerekenbare stallingsperiode, buitengerechtelijke kosten afgewezen

Samenvatting

De eigenaar van een motorjacht liet in augustus 2024 door een installatiebedrijf de schroefasmanchet vervangen, een rubberen afdichting rond de as die het water buiten de boot moet houden. Een maand na de montage werd de eerste lekkage geconstateerd. Op instructie van het installatiebedrijf draaide de eigenaar zelf de klembanden aan, waarmee het lekken tijdelijk stopte. In mei 2025 liep het schip alsnog vol water en moest het met spoed uit het water worden gehaald. De eigenaar hield het installatiebedrijf aansprakelijk voor de schade, maar die betwistte dat de montage gebrekkig was geweest.

De kantonrechter beoordeelde de zaak als een gemengde overeenkomst van consumentenkoop en aanneming van werk. Bij zo'n overeenkomst geldt dat wanneer een gebrek zich binnen twaalf maanden na aflevering openbaart, wordt vermoed dat het product al bij aflevering niet aan de overeenkomst voldeed. Het is dan aan de verkoper of installateur om te bewijzen dat het product bij aflevering wél in orde was. Omdat de lekkage zich binnen die termijn voordeed, moest het installatiebedrijf dit bewijzen, en dat is haar niet gelukt.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Het installatiebedrijf voerde aan dat de eigenaar zelf als technisch onderlegde partij had gehandeld en dus geen beroep kon doen op consumentenbescherming, maar de kantonrechter volgde dat niet: de overeenkomst was als consument gesloten, ongeacht iemands technische kennis. Ook het verzoek om een onafhankelijke deskundige te benoemen werd afgewezen. Een door de eigenaar ingeschakelde deskundige had al een rapport opgesteld waarin hij concludeerde dat een slangklem scheef gemonteerd bleek te zijn en het rubber daaronder had beschadigd, en dat een tweede klem onvoldoende was aangedraaid. Het installatiebedrijf trok dat rapport in twijfel, maar stelde er zelf geen tegenrapport tegenover, terwijl dat wel op haar weg had gelegen nu de bewijslast bij haar lag.

Het installatiebedrijf wees ook naar een kromme schroefas als mogelijke oorzaak en stelde dat dit buiten haar risicosfeer viel. De kantonrechter oordeelde echter dat het juist aan de installateur was om bij montage te controleren of de as goed was uitgelijnd, zoals het handboek van de fabrikant voorschreef, en dat het bedrijf niet had aangetoond dat de as bij de installatie al recht was. Daarnaast beriep het bedrijf zich op eigen schuld van de eigenaar, omdat die na de eerste lekkage zelf de klembanden had aangedraaid en het schip vervolgens nog negen maanden was blijven gebruiken zonder verder ingrijpen. Ook dat verweer haalde het niet: de eigenaar had de klembanden juist op uitdrukkelijke instructie van het installatiebedrijf zelf aangedraaid en had de lekkage meteen gemeld, terwijl het bedrijf destijds geen tijd had gehad om zelf te komen kijken.

De kantonrechter verklaarde daarom voor recht dat het installatiebedrijf toerekenbaar tekort was geschoten en aansprakelijk is voor de schade. Van de gevorderde schadevergoeding van bijna € 4.890 werd een deel afgewezen of naar beneden bijgesteld, onder meer omdat de stallings- en havenkosten maar voor honderd in plaats van de gevorderde honderdvijftien dagen aan de lekkage konden worden toegerekend. Uiteindelijk moest het installatiebedrijf € 2.876,60 aan schadevergoeding betalen, te vermeerderen met wettelijke rente vanaf 14 mei 2025, de dag waarop het schip vol water liep. De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten werden afgewezen omdat de eigenaar onvoldoende had onderbouwd dat die kosten waren gemaakt. Omdat het installatiebedrijf grotendeels in het ongelijk werd gesteld, moest zij ook de volledige proceskosten van € 1.052,52 betalen.

Betrokken advocaten

mr. T.C. Warnsinck

eiser

Vittoria Law, HILVERSUM

15 uitspraken
mr. R.W. Lagerwaard

gedaagde

Lagerwaard Advocatuur, HILVERSUM

68 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

12132673 \ MC EXPL 26-1249

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • dhr. mr. R.M. Berendsen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBMNE:2026:8311
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
RBMNE:2026:8166
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
RBMNE:2026:8146
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
Rechter beveelt columnist columns over Huttopia aan te passen en rectificatie te plaatsen

Camping [naam] in de Achterhoek werd in 2025 overgenomen door Huttopia, een exploitant van natuurcampings. Het bedrijf zegde daarna de huurovereenkomsten van de jaarplaatshouders op. Eén van hen, een columnist die zijn eigen website beheert, schreef vanaf mei 2026 vier columns over Huttopia en stuurde daarnaast e-mails naar media, overheidsinstanties, toezichthouders en campinggasten. Huttopia stapte naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) om die uitlatingen te laten stoppen. In de columns noemt hij Huttopia onder meer een mogelijke sekte en een 'kampeerrover', en beschuldigt hij het concern van overtreding van de Recron-voorwaarden, vriendjespolitiek met Staatsbosbeheer en machtsmisbruik. In de e-mails stelt hij dat Huttopia speelt met de gezondheid van gasten (gevaarlijk zwemwater, open riolering, legionella), dat kinderen van klanten worden gepest en dat medewerkers op naam beschuldigd worden van misstanden. Hij liet ook weten dat ANWB-juristen een wetsovertreding zouden hebben bevestigd. Op een eerdere zitting in Zutphen over de beëindiging van zijn jaarplaats hadden partijen een schikking getroffen. De columnist stelde dat Huttopia daarom geen aanpassing van de columns meer kon eisen, maar de rechter wees dat af: Huttopia betwistte dat zo'n afspraak was gemaakt en uit het proces-verbaal bleek er niets van. Bij de inhoudelijke beoordeling woog de rechter twee gelijkwaardige rechten tegen elkaar af: de bescherming van eer en goede naam van Huttopia en de vrijheid van meningsuiting van de columnist. Een columnist mag scherp en kritisch over zijn persoonlijke ervaringen schrijven, maar geen lichtvaardige beschuldigingen doen die onvoldoende steun vinden in de feiten. Hier presenteerde hij gezondheidsrisico's, wetsovertredingen en persoonlijk verwijtbare gedragingen als vaststaande feiten. Hij kon ook op de zitting niet aangeven waarop hij dat baseerde en verwees vooral naar zijn eigen beleving en wat hij van anderen had gehoord. Dat zijn website maar vijf keer per dag wordt bekeken, nam de reputatieschade niet weg, zeker gezien het grote aantal verstuurde e-mails en de aanwezige pers. De afweging viel daarom in het voordeel van Huttopia uit. De vordering tot schadevergoeding van € 1.000 wees de rechter af. Een geldvordering is niet vanzelf spoedeisend, en Huttopia had niet gesteld of aannemelijk gemaakt dat zij een bodemprocedure niet kon afwachten. Ook de gevraagde algemene verboden voor de toekomst werden afgewezen. Die waren te ruim geformuleerd om te kunnen worden nageleefd en gehandhaafd, en Huttopia kon ze op de zitting niet concreter maken. Wel benadrukte de rechter dat de columnist de oorspronkelijke inhoud niet opnieuw in een andere vorm mag publiceren, ook niet in het boek dat hij wil uitbrengen. De voorzieningenrechter veroordeelt de columnist om binnen zeven dagen na betekening van het vonnis de vier columns op de aangegeven punten aan te passen of te verwijderen, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag met een maximum van € 25.000. Daarnaast moet hij binnen dezelfde termijn drie maanden lang een rectificatie op zijn website plaatsen waarin staat dat de beschuldigingen onjuist waren en geen steun vonden in de feiten, ook onder een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 25.000. Omdat hij grotendeels in het ongelijk is gesteld, betaalt hij de proceskosten van € 2.227,46, vermeerderd met wettelijke rente als hij niet binnen veertien dagen betaalt.

Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
RBMNE:2026:8119
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht