Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBMNE:2026:5585Civiel Recht

Kantonrechter draagt verhuurder op energielabel bij aanvang huur te bewijzen — RBMNE:2026:5585

geschil over de redelijke aanvangshuurprijs en het energielabel van een huurwoning

Eiser / verzoeker

De verhuurder van de woning

VS

Verweerder / gedaagde

De huurders van de woning

Tussenvonnis: de kantonrechter draagt de verhuurder op te bewijzen welk energielabel de woning bij aanvang van de huur had, voordat de redelijke huurprijs definitief kan worden vastgesteld.

  • Huurcommissie verlaagde de aanvangshuur van € 1.600 naar € 668,17 op basis van 108 punten in het woningwaarderingsstelsel
  • Enige geschilpunt is het energielabel van de woning, dat bij aanvang van de huur nog ontbrak maar twee maanden later als label C werd vastgesteld
  • Een later toegekend energielabel telt volgens vaste rechtspraak mee, mits de energieprestatie sindsdien niet is veranderd
  • Verhuurder kon niet voldoende aantonen dat verbouwingen na aanvang van de huur geen invloed hadden op het energielabel
  • Verhuurder krijgt een bewijsopdracht om aan te tonen welk energielabel de woning bij aanvang van de huur had, definitieve huurprijs volgt later

Samenvatting

Twee huurders sloten een huurovereenkomst voor een woning, waarbij zij € 1.600 per maand aan huur zouden betalen. Twee maanden na het begin van de huur vroegen zij de Huurcommissie om die aanvangshuurprijs te toetsen. De Huurcommissie stelde vast dat een huurprijs van € 1.600 veel te hoog was en verlaagde deze naar € 668,17, gebaseerd op 108 punten volgens het woningwaarderingsstelsel. De verhuurder was het daar niet mee eens en startte, binnen de wettelijke termijn van acht weken, een procedure bij de kantonrechter, waardoor de uitspraak van de Huurcommissie kwam te vervallen.

Tijdens de mondelinge behandeling, waarbij de huurders werden bijgestaan door een tolk Grieks, maakten partijen al afspraken over de servicekosten, zodat alleen het geschil over de aanvangshuurprijs nog aan de kantonrechter werd voorgelegd. Over vrijwel de hele puntentelling van de Huurcommissie waren partijen het ook eens. Het enige twistpunt betrof het energielabel van de woning, dat meetelt voor de kwaliteit en dus voor de maximale huurprijs volgens het woningwaarderingsstelsel.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Bij aanvang van de huurovereenkomst op 1 mei 2025 had de woning nog geen energielabel. Voor zulke gevallen kijkt de Huurcommissie naar het bouwjaar: voor een woning uit 1960, zoals deze, worden vijftien punten afgetrokken als er geen beter energielabel is aangetoond. Twee maanden later, op 25 juli 2025, kreeg de woning alsnog energielabel C toegekend. Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad moet zo'n later toegekend energielabel wél worden meegenomen in de puntentelling, mits de energieprestatie van de woning tussen de start van de huur en de opname van het label niet is veranderd.

De kantonrechter kon dat echter nog niet vaststellen. De verhuurder had namelijk tussen 1 mei en 22 juli 2025 verschillende werkzaamheden aan de woning laten uitvoeren, waaronder nieuwe kozijnen, een nieuwe radiator en een afzuigventilator. Hij stelde dat deze aanpassingen geen invloed hadden gehad op het energielabel en verwees daarbij naar andere appartementen in hetzelfde complex die al jaren eerder energielabel C hadden gekregen zonder vergelijkbare ingrepen. De kantonrechter vond die onderbouwing echter onvoldoende: van de aangehaalde vergelijkingsappartementen was niet duidelijk of ze dezelfde eigenschappen hadden als de gehuurde woning, die zich bovendien op de bovenste verdieping bevindt, en het was ook niet duidelijk of in die andere appartementen misschien andere aanpassingen waren gedaan die wel invloed hadden op het label.

Omdat de verhuurder zich beriep op een gunstiger energieprestatie dan het uitgangspunt voor een woning uit 1960, moet hij volgens de hoofdregel van bewijslastverdeling bewijzen dat de woning bij aanvang van de huur al het niveau van energielabel C had. De kantonrechter droeg hem daarom op dit te bewijzen, bijvoorbeeld met stukken, getuigen of een deskundige. Partijen zijn het er wel over eens dat welk energielabel er ook uit dit bewijs volgt, de kantonrechter dat zal meenemen bij het bepalen van de uiteindelijke redelijke huurprijs. De zaak wordt in september 2026 voortgezet zodra de verhuurder heeft laten weten hoe hij dit bewijs wil leveren; over de hoogte van de huurprijs en de proceskosten is dus nog geen eindoordeel geveld.

Betrokken advocaten

mr. C.P. Visser

eiseres

Honoré Advocaten, UTRECHT

43 uitspraken
mr. M.J. de Jongh

gedaagden

Claves Advocaten, LEIDEN

74 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

12049125 \ UC EXPL 26-259

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBMNE:2026:8166
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
RBMNE:2026:8146
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
Rechter beveelt columnist columns over Huttopia aan te passen en rectificatie te plaatsen

Camping [naam] in de Achterhoek werd in 2025 overgenomen door Huttopia, een exploitant van natuurcampings. Het bedrijf zegde daarna de huurovereenkomsten van de jaarplaatshouders op. Eén van hen, een columnist die zijn eigen website beheert, schreef vanaf mei 2026 vier columns over Huttopia en stuurde daarnaast e-mails naar media, overheidsinstanties, toezichthouders en campinggasten. Huttopia stapte naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) om die uitlatingen te laten stoppen. In de columns noemt hij Huttopia onder meer een mogelijke sekte en een 'kampeerrover', en beschuldigt hij het concern van overtreding van de Recron-voorwaarden, vriendjespolitiek met Staatsbosbeheer en machtsmisbruik. In de e-mails stelt hij dat Huttopia speelt met de gezondheid van gasten (gevaarlijk zwemwater, open riolering, legionella), dat kinderen van klanten worden gepest en dat medewerkers op naam beschuldigd worden van misstanden. Hij liet ook weten dat ANWB-juristen een wetsovertreding zouden hebben bevestigd. Op een eerdere zitting in Zutphen over de beëindiging van zijn jaarplaats hadden partijen een schikking getroffen. De columnist stelde dat Huttopia daarom geen aanpassing van de columns meer kon eisen, maar de rechter wees dat af: Huttopia betwistte dat zo'n afspraak was gemaakt en uit het proces-verbaal bleek er niets van. Bij de inhoudelijke beoordeling woog de rechter twee gelijkwaardige rechten tegen elkaar af: de bescherming van eer en goede naam van Huttopia en de vrijheid van meningsuiting van de columnist. Een columnist mag scherp en kritisch over zijn persoonlijke ervaringen schrijven, maar geen lichtvaardige beschuldigingen doen die onvoldoende steun vinden in de feiten. Hier presenteerde hij gezondheidsrisico's, wetsovertredingen en persoonlijk verwijtbare gedragingen als vaststaande feiten. Hij kon ook op de zitting niet aangeven waarop hij dat baseerde en verwees vooral naar zijn eigen beleving en wat hij van anderen had gehoord. Dat zijn website maar vijf keer per dag wordt bekeken, nam de reputatieschade niet weg, zeker gezien het grote aantal verstuurde e-mails en de aanwezige pers. De afweging viel daarom in het voordeel van Huttopia uit. De vordering tot schadevergoeding van € 1.000 wees de rechter af. Een geldvordering is niet vanzelf spoedeisend, en Huttopia had niet gesteld of aannemelijk gemaakt dat zij een bodemprocedure niet kon afwachten. Ook de gevraagde algemene verboden voor de toekomst werden afgewezen. Die waren te ruim geformuleerd om te kunnen worden nageleefd en gehandhaafd, en Huttopia kon ze op de zitting niet concreter maken. Wel benadrukte de rechter dat de columnist de oorspronkelijke inhoud niet opnieuw in een andere vorm mag publiceren, ook niet in het boek dat hij wil uitbrengen. De voorzieningenrechter veroordeelt de columnist om binnen zeven dagen na betekening van het vonnis de vier columns op de aangegeven punten aan te passen of te verwijderen, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag met een maximum van € 25.000. Daarnaast moet hij binnen dezelfde termijn drie maanden lang een rectificatie op zijn website plaatsen waarin staat dat de beschuldigingen onjuist waren en geen steun vonden in de feiten, ook onder een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 25.000. Omdat hij grotendeels in het ongelijk is gesteld, betaalt hij de proceskosten van € 2.227,46, vermeerderd met wettelijke rente als hij niet binnen veertien dagen betaalt.

Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
RBMNE:2026:8119
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht
RBMNE:2026:8102
Rechtbank Midden-Nederland·
Civiel Recht