Rechter heft beslag op bankrekening deels op in echtscheidingsgeschil — RBMNE:2026:5590
opheffing van conservatoir beslag in een geschil over verrekening na echtscheiding
Eiser / verzoeker
de vrouw
Verweerder / gedaagde
de man
Voorzieningenrechter heft het conservatoir beslag op de bankrekening op voor het bedrag boven € 88.062,62, maar laat het beslag op de woning in stand en wijst de overige vorderingen van de vrouw af.
- Vordering van de man tot terugbetaling van € 300.000,00 is niet summierlijk ondeugdelijk gebleken, omdat de verrekening op grond van de huwelijkse voorwaarden nog niet is uitgevoerd
- Beoordeling van de gegrondheid van de vordering hoort thuis in de bodemprocedure, niet in dit kort geding
- Belang van de vrouw om in haar levensonderhoud te voorzien weegt zwaarder dan het belang van de man bij volledige handhaving van het beslag op de bankrekening
- Beslag op de bankrekening wordt beperkt tot € 88.062,62, na aftrek van de overwaarde van de woning van de vordering van € 390.000,00
- Verbod op hernieuwde beslaglegging en voorschot op schadevergoeding worden afgewezen; proceskosten worden gecompenseerd
Samenvatting
Een vrouw stapte naar de voorzieningenrechter in Lelystad om conservatoir beslag opgeheven te krijgen dat haar ex-man had laten leggen op haar woning en haar bankrekeningen. Het beslag hing samen met een langlopend financieel geschil na hun echtscheiding.
De partners waren in 2018 getrouwd op huwelijkse voorwaarden, met een verrekenbeding dat de vordering van de vrouw op maximaal € 1.000.000,00 stelde. Tijdens het huwelijk maakte de man € 300.000,00 over aan de vrouw. Na de echtscheiding in 2023 volgde een reeks procedures over dit bedrag. De rechtbank veroordeelde de man in 2025 aanvankelijk om € 1.000.000,00 aan de vrouw te betalen, maar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vernietigde die beslissing in april 2026 en oordeelde dat de € 300.000,00 die de man al had betaald, moet worden verrekend met wat hij eventueel nog verschuldigd is op grond van het verrekenbeding. Blijkt na die verrekening dat de man niets meer verschuldigd is, dan moet de vrouw de volledige € 300.000,00 terugbetalen. Die verrekening had op het moment van deze zaak nog niet plaatsgevonden.
De man startte daarop een nieuwe bodemprocedure waarin hij terugbetaling van de € 300.000,00 vordert, en liet ter meerdere zekerheid conservatoir beslag leggen op de woning en de bankrekeningen van de vrouw, voor een begrote vordering van € 390.000,00. De vrouw vond dit beslag onterecht. Zij betoogde dat de vordering van de man niet aannemelijk was omdat de verrekening nog niet is gemaakt en de uitspraak van het hof nog niet onherroepelijk is, en vroeg de rechter het beslag op te heffen.
De voorzieningenrechter oordeelde dat niet op voorhand duidelijk is dat de vordering van de man ongegrond is: uit de uitspraak van het hof blijkt een mogelijke vordering, en de vraag of en tot welk bedrag de man recht heeft op terugbetaling moet in de bodemprocedure worden uitgezocht. Deze kortgedingprocedure leent zich daar niet voor. Het beslag hoefde om die reden dus niet te worden opgeheven wegens ondeugdelijkheid van de vordering.
Toch woog de rechter ook de belangen van beide partijen tegen elkaar af. De vrouw voerde aan dat vrijwel al haar financiële middelen door het beslag waren bevroren, dat haar loon recent was stopgezet en dat zij alleen nog een WIA-uitkering ontving, waardoor zij haar vaste lasten niet meer kon betalen. De rechter vond dit belang van de vrouw om over haar geld te kunnen beschikken zwaarwegend genoeg om het beslag gedeeltelijk op te heffen, mits de man voldoende zekerheid voor zijn vordering behield. Uit de overwaarde van de woning, berekend op basis van de marktwaarde van € 900.000,00 minus de hypotheekschuld van € 598.062,62, bleek al een bedrag van ruim € 301.937,38 aan zekerheid. Na aftrek daarvan van de begrote vordering van € 390.000,00 bleef nog € 88.062,62 over: dat bedrag blijft bevroren op de bankrekening, terwijl het beslag op de woning volledig in stand blijft.
De rechter wees twee andere vorderingen van de vrouw af: een verbod op hernieuwde beslaglegging in de toekomst en een voorschot van € 5.000,00 op schadevergoeding wegens beweerdelijk onrechtmatig beslag. Voor dat laatste kon in dit kort geding niet worden vastgesteld dat en tot welk bedrag de vrouw daadwerkelijk schade had geleden. Wel moet de man, mocht hij in de toekomst opnieuw beslag willen leggen, de rechtbank dan op de hoogte stellen van de inhoud van dit vonnis en van het eerdere beslagverzoek.
De voorzieningenrechter hief het beslag op de bankrekening op voor het bedrag boven € 88.062,62, liet het beslag op de woning in stand, wees de overige vorderingen van de vrouw af en compenseerde de proceskosten tussen partijen, zodat ieder de eigen kosten draagt.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHSHE:2024:2023, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 20-06-2024, 200.319.325_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:RBLIM:2024:2192, Rechtbank Limburg, 29-04-2024, C03.314396/HA ZA 23-68
Rechtbank Limburg · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHSHE:2023:635, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 23-02-2023, 200.212.545_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBGEL:2023:570, Rechtbank Gelderland, 25-01-2023, C/05/389893 / HZ ZA 21-234
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/16/614286 / KL ZA 26-198
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Camping [naam] in de Achterhoek werd in 2025 overgenomen door Huttopia, een exploitant van natuurcampings. Het bedrijf zegde daarna de huurovereenkomsten van de jaarplaatshouders op. Eén van hen, een columnist die zijn eigen website beheert, schreef vanaf mei 2026 vier columns over Huttopia en stuurde daarnaast e-mails naar media, overheidsinstanties, toezichthouders en campinggasten. Huttopia stapte naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Midden-Nederland (zittingsplaats Lelystad) om die uitlatingen te laten stoppen. In de columns noemt hij Huttopia onder meer een mogelijke sekte en een 'kampeerrover', en beschuldigt hij het concern van overtreding van de Recron-voorwaarden, vriendjespolitiek met Staatsbosbeheer en machtsmisbruik. In de e-mails stelt hij dat Huttopia speelt met de gezondheid van gasten (gevaarlijk zwemwater, open riolering, legionella), dat kinderen van klanten worden gepest en dat medewerkers op naam beschuldigd worden van misstanden. Hij liet ook weten dat ANWB-juristen een wetsovertreding zouden hebben bevestigd. Op een eerdere zitting in Zutphen over de beëindiging van zijn jaarplaats hadden partijen een schikking getroffen. De columnist stelde dat Huttopia daarom geen aanpassing van de columns meer kon eisen, maar de rechter wees dat af: Huttopia betwistte dat zo'n afspraak was gemaakt en uit het proces-verbaal bleek er niets van. Bij de inhoudelijke beoordeling woog de rechter twee gelijkwaardige rechten tegen elkaar af: de bescherming van eer en goede naam van Huttopia en de vrijheid van meningsuiting van de columnist. Een columnist mag scherp en kritisch over zijn persoonlijke ervaringen schrijven, maar geen lichtvaardige beschuldigingen doen die onvoldoende steun vinden in de feiten. Hier presenteerde hij gezondheidsrisico's, wetsovertredingen en persoonlijk verwijtbare gedragingen als vaststaande feiten. Hij kon ook op de zitting niet aangeven waarop hij dat baseerde en verwees vooral naar zijn eigen beleving en wat hij van anderen had gehoord. Dat zijn website maar vijf keer per dag wordt bekeken, nam de reputatieschade niet weg, zeker gezien het grote aantal verstuurde e-mails en de aanwezige pers. De afweging viel daarom in het voordeel van Huttopia uit. De vordering tot schadevergoeding van € 1.000 wees de rechter af. Een geldvordering is niet vanzelf spoedeisend, en Huttopia had niet gesteld of aannemelijk gemaakt dat zij een bodemprocedure niet kon afwachten. Ook de gevraagde algemene verboden voor de toekomst werden afgewezen. Die waren te ruim geformuleerd om te kunnen worden nageleefd en gehandhaafd, en Huttopia kon ze op de zitting niet concreter maken. Wel benadrukte de rechter dat de columnist de oorspronkelijke inhoud niet opnieuw in een andere vorm mag publiceren, ook niet in het boek dat hij wil uitbrengen. De voorzieningenrechter veroordeelt de columnist om binnen zeven dagen na betekening van het vonnis de vier columns op de aangegeven punten aan te passen of te verwijderen, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag met een maximum van € 25.000. Daarnaast moet hij binnen dezelfde termijn drie maanden lang een rectificatie op zijn website plaatsen waarin staat dat de beschuldigingen onjuist waren en geen steun vonden in de feiten, ook onder een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 25.000. Omdat hij grotendeels in het ongelijk is gesteld, betaalt hij de proceskosten van € 2.227,46, vermeerderd met wettelijke rente als hij niet binnen veertien dagen betaalt.