Rechtbank stelt Dienst Toeslagen nieuwe deadline met dwangsom — RBMNE:2026:5892
herhaald beroep tegen niet tijdig beslissen op bezwaar tegen compensatie kinderopvangtoeslag
Eiser / verzoeker
Aanvrager compensatie kinderopvangtoeslag
Verweerder / gedaagde
Dienst Toeslagen
Beroep tegen niet tijdig beslissen gegrond, Dienst Toeslagen moet binnen twee weken alsnog beslissen op straffe van een dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000
- Beroep gegrond ondanks een eerdere uitspraak van 6 februari 2025 die al een termijn met dwangsom had gesteld en die ook ongebruikt was verstreken
- Rechtbank sluit aan bij de lijn van de Afdeling bestuursrechtspraak van 26 maart 2025 over een realistische nadere beslistermijn van zestig weken
- Omdat die zestig weken al waren verstreken, geldt alsnog de gewone termijn van twee weken na verzending van de uitspraak
- Dwangsom vastgesteld op € 100 per dag met een maximum van € 15.000, lager dan het door de Afdeling genoemde bedrag, vanwege personeelstekort in plaats van onwil
- Dienst Toeslagen moet de proceskosten van € 467 en het griffierecht van € 54 vergoeden
Samenvatting
Een aanvrager van compensatie voor kinderopvangtoeslag moest voor de tweede keer naar de rechter omdat Dienst Toeslagen ook een eerder door de rechtbank gestelde termijn had laten verlopen. De rechtbank Midden-Nederland verklaarde het beroep tegen dit niet tijdig beslissen opnieuw gegrond en gaf de dienst een nieuwe, kortere termijn, op straffe van een dwangsom.
De vrouw had op 29 november 2022 bezwaar gemaakt tegen de definitieve beschikking compensatie kinderopvangtoeslag van 20 oktober 2022. Ook toen bleef een beslissing uit, waardoor de vrouw eerder al een beroep tegen het niet tijdig beslissen had ingesteld. Bij uitspraak van 6 februari 2025 had de rechtbank dat eerdere beroep al gegrond verklaard en Dienst Toeslagen opgedragen om uiterlijk 26 juni 2025, twintig weken na die uitspraak, alsnog een besluit op bezwaar te nemen. Ook die termijn verstreek zonder resultaat, waarna de vrouw opnieuw beroep instelde bij de rechtbank.
Omdat vaststond dat Dienst Toeslagen nog steeds geen besluit had genomen, moest de rechtbank opnieuw bepalen binnen welke termijn dat alsnog moest gebeuren. Normaal geldt daarvoor een termijn van twee weken na de uitspraak, maar de rechtbank kan in bijzondere gevallen een andere termijn bepalen. Voor dit soort zaken, waarin de wettelijke beslistermijn simpelweg te kort is om alle bezwaren tijdig af te handelen, had de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State eerder op 26 maart 2025 een lijn uitgezet: een nadere beslistermijn van zestig weken na het verstrijken van de oorspronkelijke wettelijke beslistermijn is in beginsel realistisch. Zijn die zestig weken op het moment van de uitspraak al verstreken, dan geldt alsnog de gewone termijn van twee weken na verzending van de uitspraak.
De rechtbank sloot zich bij dit oordeel van de Afdeling aan. In dit geval was de beslistermijn op het bezwaar al op 6 april 2023 verlopen, en waren er sindsdien ruim zestig weken verstreken. Daarom bepaalde de rechtbank dat Dienst Toeslagen uiterlijk twee weken na verzending van deze uitspraak alsnog een besluit op bezwaar bekend moet maken.
Om dit ook daadwerkelijk af te dwingen, verbond de rechtbank aan die termijn een dwangsom van € 100 per dag dat de nieuwe termijn wordt overschreden, met een maximum van € 15.000. Daarmee volgde de rechtbank niet het hogere bedrag van € 250 per dag met een maximum van € 37.500 dat de Afdeling in haar uitspraak van maart 2025 had genoemd. Volgens de rechtbank is er bij Dienst Toeslagen geen sprake van onwil, maar van een ernstig tekort aan personeel om alle bezwaren op tijd af te handelen. Ook het belang van de vrouw rechtvaardigde naar het oordeel van de rechtbank geen hogere dwangsom. Een sterkere financiële prikkel achtte de rechtbank in dit geval niet nodig.
Omdat het beroep gegrond is verklaard, moet Dienst Toeslagen ook de proceskosten van de vrouw vergoeden. De rechtbank stelde deze vergoeding vast op € 467, berekend volgens de vaste puntensystematiek voor door een gemachtigde gevoerde procedures. Daarnaast moet Dienst Toeslagen het door de vrouw betaalde griffierecht van € 54 terugbetalen. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond, droeg Dienst Toeslagen op binnen twee weken alsnog een besluit op bezwaar te nemen, stelde daaraan een dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000 en veroordeelde Dienst Toeslagen tot vergoeding van de proceskosten en het griffierecht.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2026:127, Rechtbank Midden-Nederland, 16-01-2026, UTR 25/6918
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:7265, Rechtbank Midden-Nederland, 13-10-2025, UTR 25/4957
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5991, Rechtbank Midden-Nederland, 13-10-2025, 25/4769
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5215, Rechtbank Midden-Nederland, 06-10-2025, UTR 25/916
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
UTR 26/3310
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. G. Schnitzler
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.