Voorzieningenrechter draagt dochter over aan moeder na frustratie contact door vader — RBMNE:2026:5992
kort geding over overdracht van een kind en een begeleide zorgregeling
Eiser / verzoeker
de moeder
Verweerder / gedaagde
de vader
Dochter moet binnen tweeenzeventig uur aan de moeder worden overgedragen en de vader krijgt alleen nog begeleide omgang; de overige vorderingen zijn afgewezen.
- Vader frustreerde eenzijdig een herstelde zorgregeling en hield zich onbereikbaar voor moeder en jeugdbeschermer
- Vader hield dochter zonder medische noodzaak van school; huisarts en school herkenden zijn beschreven klachten niet
- Dochter werd betrokken bij het ouderconflict via e-mailcorrespondentie en nam de opvattingen van de vader over
- Vader erkende zijn gedrag ter zitting en toonde bereidheid tot hulp, maar dat weegt niet op tegen de langdurige, ernstige zorgen
- Dochter wordt binnen 72 uur overgedragen aan de moeder; vader krijgt voorlopig alleen begeleide omgang onder regie van de jeugdbeschermingsinstelling
Samenvatting
Een moeder heeft in een kort geding bij de rechtbank Midden-Nederland bereikt dat haar dochter van dertien vrijwel meteen bij haar komt wonen, nadat de vader het contact tussen moeder en dochter langdurig had gefrustreerd. De voorzieningenrechter droeg de vader op het meisje binnen tweeënzeventig uur aan de moeder over te dragen, en bepaalde dat de vader haar voorlopig alleen begeleid mag zien.
De ouders hadden een affectieve relatie gehad en samen het gezag over hun dochter, met een zorgregeling waarbij het meisje wisselend een week bij elke ouder verbleef. Voorafgaand aan deze procedure had de kinderrechter het meisje al onder toezicht gesteld van een gecertificeerde instelling, eerst voorlopig en later voor een jaar, een teken dat er al langer zorgen bestonden over haar ontwikkeling.
De moeder vorderde in kort geding dat haar dochter direct aan haar zou worden overgedragen en dat de vader alleen nog begeleide omgang zou krijgen, op straffe van een fikse dwangsom als hij daar niet aan meewerkte. Ter zitting bleek dat het geschil zich toespitste op het gedrag van de vader.
De voorzieningenrechter schetste een zorgelijk beeld. Nadat binnen de ondertoezichtstelling juist zorgvuldig was toegewerkt naar herstel van de oorspronkelijke, gelijk verdeelde zorgregeling en de contacten goed verliepen, weigerde de vader eenzijdig om zijn dochter op de afgesproken dag naar de moeder te laten gaan. Hij hield zich vervolgens lange tijd onbereikbaar voor zowel de moeder als de jeugdbeschermer, en liet pas de volgende dag weten dat hij alleen zou meewerken als een rechter dat schriftelijk zou opleggen. Daarmee doorkruiste hij niet alleen de zorgregeling, maar ook het toezicht van de instelling.
Ook bleek dat de vader zijn dochter herhaaldelijk zonder medische noodzaak van school had gehouden. Zowel de school als de huisarts herkenden de ernstige klachten die de vader beschreef niet, en de huisarts zag geen aanleiding voor doorverwijzing naar de kinderpsychiatrie. Verder had de vader zijn dochter meermaals meegenomen in e-mailcorrespondentie met de moeder, de huisarts en hulpverleners, waardoor zij rechtstreeks werd betrokken bij het conflict tussen haar ouders. Hij deelde bovendien medische informatie over de moeder uit het verleden met instanties, en gedroeg zich langdurig als behandelaar en deskundige voor zijn dochter, terwijl professionals zijn visie niet deelden. Volgens de Raad voor de Kinderbescherming zat het meisje daardoor niet zozeer klem in het contact met haar moeder, maar veeleer klem tussen haar beide ouders, en nam zij regelmatig de woorden en opvattingen van haar vader over.
De vader erkende ter zitting dat zijn handelen niet juist was geweest en dat hij, mede door eigen ingrijpende ervaringen uit het verleden, overbeschermend had gereageerd. Hij toonde zich bereid hulp te aanvaarden, wat de voorzieningenrechter een hoopgevende ontwikkeling noemde, mede dankzij de constructieve rol van zijn advocaat op de zitting. Toch woog de rechter zwaar dat het herstelde contact nog zeer pril was en dat de onderliggende problematiek nog niet was aangepakt. Volgens de rechter was het moment aangebroken voor verdergaande maatregelen, zoals de Raad ook had aangegeven.
De voorzieningenrechter bepaalde daarom dat het meisje binnen tweeënzeventig uur, in plaats van de gevorderde vierentwintig uur, door de vader aan de moeder wordt overgedragen en voortaan bij haar woont. De vader krijgt een zorgregeling die uitsluitend begeleid mag plaatsvinden, onder regie van de jeugdbeschermingsinstelling. De gevorderde dwangsom hoefde niet meer te worden beoordeeld omdat die vordering, die alleen zag op een onbegeleide regeling, tijdens de zitting werd ingetrokken. De overige vorderingen van de moeder werden afgewezen, en de proceskosten werden vanwege de relatie tussen partijen gecompenseerd.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:12974, Rechtbank Den Haag, 23-06-2025, C/09/685462 / JE RK 25-902
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:2670, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 01-05-2025, C/02/426893 FA RK 24-4411
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBZWB:2025:2380, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22-04-2025, C/02/432719 / JE RK 25-420
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2025:1851, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 25-03-2025, 200.349.460/01 en 200.349.724/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/16/613063 / KG ZA 26-356
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man diende een verzoek in om de behandelend rechter in zijn zaak te wraken. Wraking is een rechtsmiddel waarmee een procespartij kan vragen een rechter van een zaak te halen, als er twijfels zijn over diens onpartijdigheid. De zaak speelde in het kader van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz), een procedure over verplichte zorg. Op 14 oktober 2026 behandelde rechter mr. H. den Haan de zaak op zitting. Nog diezelfde dag deed hij mondeling uitspraak. Partijen konden om 16:00 uur telefonisch kennis nemen van de beslissing. De advocaat van verzoeker nam rond dat tijdstip contact op en werd zo op de hoogte gesteld van de uitkomst. Verzoeker diende zijn wrakingsverzoek in om 16:33 uur op dezelfde dag, dus ná kennisneming van de einduitspraak. Dat bleek doorslaggevend voor de beoordeling door de wrakingskamer. De wrakingskamer legde uit dat een wrakingsverzoek alleen kan worden ingediend zolang de behandelend rechter nog niet in de hoofdzaak heeft beslist. Zodra de einduitspraak is gedaan, is de procedure afgerond en is er geen "behandelend rechter" meer in de zin van artikel 36 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Op dat moment vervalt de mogelijkheid om een wrakingsverzoek in te dienen. De wrakingskamer zag geen aanleiding voor een mondelinge behandeling en besliste op stukken. De kamer verklaarde verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek: het verzoek was te laat.