Kantonrechter benoemt tijdelijk beheerder over nalatenschap met kunstcollectie — RBMNE:2026:6062
benoeming van een tijdelijk beheerder van een nalatenschap
Eiser / verzoeker
de verzoeker, belanghebbende in de nalatenschap
Verweerder / gedaagde
geen (verzoekschriftprocedure zonder wederpartij)
Kantonrechter benoemt de voorgedragen persoon voor een jaar tot tijdelijk beheerder van de nalatenschap, met bevoegdheden om schulden te voldoen en overeenkomsten te sluiten over de kunstcollectie en de woning, en wijst het overige verzochte af.
- Zolang niet alle erfgenamen de nalatenschap hebben aanvaard, kan de kantonrechter op grond van artikel 4:191 lid 2 BW maatregelen treffen ter behoud van de nalatenschapsgoederen
- Onbetaalde schulden aan de Belastingdienst en zorgverleners, en een onbeheerde kunstcollectie en woning, rechtvaardigen de benoeming van een tijdelijk beheerder
- De beheerder krijgt toegang tot de bankrekeningen om schulden te voldoen en mag namens alle erfgenamen overeenkomsten sluiten over de kunstcollectie en de woning
- De zaak wordt zonder mondelinge behandeling afgedaan omdat de verzoeker instemde met de door de rechter voorgestelde aanpassing van de bevoegdheden
- De beheerder moet na een jaar schriftelijk verslag uitbrengen en rekening en verantwoording afleggen aan de kantonrechter
Samenvatting
De kantonrechter in Utrecht heeft een tijdelijke beheerder aangesteld over de nalatenschap van een in 2026 overleden man, om te voorkomen dat schuldeisers onbetaald blijven en dat een kunstcollectie en een woning zonder toezicht achterblijven. De maatregel komt er op verzoek van een belanghebbende bij de nalatenschap, en wordt zonder mondelinge behandeling toegewezen.
De wet regelt dat een kantonrechter, zolang niet alle erfgenamen de nalatenschap hebben aanvaard, maatregelen kan voorschrijven om de goederen van de nalatenschap te behouden. Achterliggende gedachte is dat het enkele tijdsverloop, terwijl nog niet vaststaat wie de erfgenamen zijn of wat zij met hun erfdeel willen, het vermogen van de overledene niet in gevaar mag brengen. De kantonrechter kan dan bijvoorbeeld het beheer tijdelijk opdragen aan een erfgenaam die al wel een keuze heeft gemaakt, of aan een onafhankelijke derde.
In deze zaak bleek dat er schuldeisers waren die nog betaald moesten worden, waaronder de Belastingdienst, de zorginstelling waar de overledene verbleef en andere zorgverleners. Daarnaast bevonden zich in de woning van de overledene kunstgoederen waarover moest worden beslist, en moest de woning zelf onderhouden en verzekerd blijven. Al deze belangen vielen volgens de kantonrechter onder het behoud van de goederen van de nalatenschap, zodat ingrijpen gerechtvaardigd was.
De procedure verliep grotendeels schriftelijk. Nadat het oorspronkelijke verzoek was ingediend, liet de griffier de verzoeker weten dat de kantonrechter voornemens was de bevoegdheden van de te benoemen beheerder op een aantal punten iets anders vast te stellen dan aanvankelijk gevraagd. De verzoeker kreeg de gelegenheid om daarop te reageren en het verzoek aan te passen, maar liet weten geen bezwaar te hebben tegen het voorstel van de rechter. Omdat de kantonrechter zich op basis van de overgelegde stukken voldoende geïnformeerd achtte, kon de zaak zonder zitting worden afgedaan.
De kantonrechter benoemde de door de verzoeker voorgedragen persoon voor de duur van een jaar, tot 5 augustus 2027, tot tijdelijk beheerder van de nalatenschap. Haar bevoegdheden omvatten het krijgen van toegang tot alle bankrekeningen van de overledene om de openstaande schulden te kunnen voldoen, het daadwerkelijk betalen van die schulden, het namens alle erfgenamen sluiten van overeenkomsten over de verkoop, het beheer, de verzekering en de feitelijke levering van de kunstcollectie in de woning, en het namens alle erfgenamen sluiten van overeenkomsten voor het onderhoud en de verzekering van de woning zelf.
Om de erfgenamen en de rechtbank zicht te houden op het gevoerde beheer, moet de verzoeker uiterlijk op 6 december 2027 schriftelijk verslag uitbrengen en rekening en verantwoording afleggen over wat de beheerder in dat jaar heeft gedaan. De kantonrechter verklaart de beschikking op deze punten uitvoerbaar bij voorraad, wat betekent dat de beheerder meteen aan de slag kan zonder de afloop van een eventueel hoger beroep te hoeven afwachten. Wat verder nog, op ondergeschikte punten, was verzocht, wijst de kantonrechter af.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
12200966 UB VERZ 26-153
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een man diende een verzoek in om de behandelend rechter in zijn zaak te wraken. Wraking is een rechtsmiddel waarmee een procespartij kan vragen een rechter van een zaak te halen, als er twijfels zijn over diens onpartijdigheid. De zaak speelde in het kader van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz), een procedure over verplichte zorg. Op 14 oktober 2026 behandelde rechter mr. H. den Haan de zaak op zitting. Nog diezelfde dag deed hij mondeling uitspraak. Partijen konden om 16:00 uur telefonisch kennis nemen van de beslissing. De advocaat van verzoeker nam rond dat tijdstip contact op en werd zo op de hoogte gesteld van de uitkomst. Verzoeker diende zijn wrakingsverzoek in om 16:33 uur op dezelfde dag, dus ná kennisneming van de einduitspraak. Dat bleek doorslaggevend voor de beoordeling door de wrakingskamer. De wrakingskamer legde uit dat een wrakingsverzoek alleen kan worden ingediend zolang de behandelend rechter nog niet in de hoofdzaak heeft beslist. Zodra de einduitspraak is gedaan, is de procedure afgerond en is er geen "behandelend rechter" meer in de zin van artikel 36 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering. Op dat moment vervalt de mogelijkheid om een wrakingsverzoek in te dienen. De wrakingskamer zag geen aanleiding voor een mondelinge behandeling en besliste op stukken. De kamer verklaarde verzoeker niet-ontvankelijk in zijn wrakingsverzoek: het verzoek was te laat.