Politierechter veroordeelt derde klimaatactivist voor blokkade van A12 en A2 — RBMNE:2026:6225
snelwegblokkade tijdens klimaatdemonstratie
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken wegens het versperren van de A12 en A2.
- Verdachte bracht zijn auto tot stilstand op de A2, als onderdeel van dezelfde blokkade-actie op de A12 en A2
- Beroep op het gelijkheidsbeginsel wegens niet-ingrijpen bij boerenprotesten verworpen, Openbaar Ministerie ontvankelijk
- Beroep op het demonstratierecht slaagt niet: de blokkade wordt aangemerkt als een laakbare gedraging (reprehensible act)
- Straf lager dan geëist vanwege al ondergane inverzekeringstelling en inname rijbewijs, om een chilling effect te voorkomen
- Schadevordering van Rijkswaterstaat (€ 34.973,84) niet-ontvankelijk verklaard, verwezen naar de civiele rechter
Samenvatting
De politierechter in Utrecht heeft een derde activist van Extinction Rebellion veroordeeld voor zijn aandeel in de blokkade van de A12 en A2 tijdens de klimaatdemonstratie van 25 april 2026. Ook hij kreeg een taakstraf van 120 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken, met een proeftijd van twee jaar.
Deze verdachte had zijn auto niet op de A12, maar op de A2 tot stilstand gebracht, samen met twee andere voertuigen van medestanders van Extinction Rebellion. Zo konden andere demonstranten van de beweging te voet de A12 op om daar te protesteren tegen het uitblijven van klimaatbeleid. Doordat de auto's uren op de snelweg bleven staan, ontstond een verkeersinfarct waardoor het verkeer op de A12, de A2 en omliggende wegen rond Utrecht muurvast kwam te zitten.
Ook in deze zaak beriep de verdediging zich op het gelijkheidsbeginsel: de politie zou bij boerenprotesten op snelwegen bij 's-Hertogenbosch enkele weken eerder niet hebben ingegrepen, terwijl daar eveneens files ontstonden. De politierechter verwierp dat verweer: niet aannemelijk is geworden dat de omstandigheden van die protesten gelijk waren aan deze zaak, en het Openbaar Ministerie mag in beginsel zelf beslissen wie het vervolgt. De officier van justitie bleef dus ontvankelijk.
De kern van de zaak lag opnieuw bij de vraag of de vervolging en bestraffing van de verdachte zich verdraagt met het demonstratierecht. Dat recht beschermt ook ingrijpende protestvormen als wegblokkades, maar wie tijdens een verder vreedzame demonstratie het gewone leven ernstig en opzettelijk verstoort, pleegt volgens het Europees Hof voor de Rechten van de Mens een laakbare gedraging waarvoor gestraft mag worden. De politierechter vond dat hier het geval: naast verkeersgevaar was er ook gevaar voor de gezondheid van anderen, omdat minstens één ambulance met sirene vast kwam te staan en de gemeente vooraf had gewaarschuwd voor een totale verkeerschaos met risico's voor de hulpverlening. Bovendien had de burgemeester van Utrecht een alternatieve locatie aangeboden, een rotonde onder de snelweg, waarvan de demonstranten geen gebruik hadden gemaakt.
Bij het bepalen van de straf hield de rechter opnieuw rekening met het risico van een chilling effect: het gevaar dat te zware maatregelen mensen ervan zouden weerhouden om in de toekomst te demonstreren. Ook deze verdachte had al twee nachten in verzekering gezeten en was zijn rijbewijs meer dan twee maanden kwijt geweest. Daarom kreeg hij een lagere straf dan de officier van justitie had geëist: die vorderde een taakstraf van 120 uur, een maand geheel voorwaardelijke celstraf en een rijontzegging van twee maanden. Die rijontzegging kon sowieso niet worden opgelegd, omdat de wet die straf bij dit delict niet toestaat.
Ook in deze zaak voegde Rijkswaterstaat zich als benadeelde partij, met dezelfde schadeclaim van € 34.973,84 voor de extra inzet van personeel en materieel tijdens de blokkade. De politierechter verklaarde die vordering niet-ontvankelijk: de vraag of kosten van een overheidsorganisatie met een publieke taak als schade kunnen worden aangemerkt, vergt meer onderzoek dan in een strafzaak mogelijk is. Rijkswaterstaat kan de vordering nu bij de civiele rechter indienen.
De politierechter veroordeelde de klimaatactivist tot een taakstraf van 120 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken met een proeftijd van twee jaar, en verklaarde de schadevordering van Rijkswaterstaat niet-ontvankelijk.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2025:1863, Hoge Raad, 05-12-2025, 25/02649
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1284, Hoge Raad, 12-09-2025, 24/02565
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:1422, Hoge Raad, 11-10-2024, 22/00955
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:434, Hoge Raad, 15-03-2024, 22/02958
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16-122728-26
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.