Politierechter veroordeelt tweede klimaatactivist voor blokkade van A12 en A2 — RBMNE:2026:6226
snelwegblokkade tijdens klimaatdemonstratie
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot een taakstraf van 120 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken wegens het versperren van de A12 en A2.
- Beroep op het gelijkheidsbeginsel wegens niet-ingrijpen bij boerenprotesten verworpen, Openbaar Ministerie ontvankelijk
- Bewezen dat verdachte samen met anderen de A12 en A2 versperde terwijl gevaar voor de verkeersveiligheid te duchten was
- Beroep op het demonstratierecht slaagt niet: de blokkade wordt aangemerkt als een laakbare gedraging (reprehensible act)
- Straf lager dan geëist vanwege al ondergane inverzekeringstelling en inname rijbewijs, om een chilling effect te voorkomen
- Schadevordering van Rijkswaterstaat (€ 34.973,84) niet-ontvankelijk verklaard, verwezen naar de civiele rechter
Samenvatting
De politierechter in Utrecht heeft opnieuw een activist van Extinction Rebellion veroordeeld voor het versperren van de snelwegen A12 en A2 tijdens de klimaatdemonstratie van 25 april 2026. Ook deze verdachte kreeg een taakstraf van 120 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken, met een proeftijd van twee jaar.
De zaak is vrijwel identiek aan die van andere deelnemers aan dezelfde actie. Op de bewuste zaterdagmiddag zetten meerdere demonstranten van Extinction Rebellion hun auto's naast elkaar stil op de A12 en de aansluiting met de A2 in Utrecht, zodat andere demonstranten te voet de snelweg op konden om te protesteren tegen het uitblijven van klimaatmaatregelen. Deze verdachte erkende op de zitting dat hij een van de bestuurders was die zijn auto midden op de rijbaan tot stilstand bracht en liet staan. Het gevolg was een verkeersinfarct van enkele uren, met vastzittend verkeer op de A12, de A2 en omliggende wegen.
De verdediging deed ook in deze zaak een beroep op het gelijkheidsbeginsel: bij boerenprotesten enkele weken eerder bij 's-Hertogenbosch had de politie evenmin ingegrepen, terwijl daar ook files ontstonden. De politierechter verwierp dat verweer opnieuw, omdat niet aannemelijk is geworden dat de omstandigheden van die protesten gelijk waren aan deze zaak. Het Openbaar Ministerie mag in beginsel zelfstandig beslissen wie het vervolgt en bleef dus ontvankelijk.
Ook het beroep op het demonstratierecht slaagde niet. Dat recht beschermt weliswaar ingrijpende protestvormen zoals wegblokkades, maar niet onbeperkt: wie tijdens een op zichzelf vreedzame demonstratie het gewone leven ernstig en opzettelijk verstoort, pleegt een laakbare gedraging waarvoor gestraft mag worden, aldus vaste rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. De politierechter vond dat hiervan sprake was: de blokkade veroorzaakte niet alleen verkeersgevaar, maar ook gevaar voor de gezondheid van anderen, omdat minstens één ambulance met sirene vast kwam te staan en de gemeente vooraf al had gewaarschuwd voor een totale verkeerschaos met risico's voor de hulpverlening. De burgemeester van Utrecht had de demonstranten bovendien vooraf een alternatieve locatie aangeboden, een rotonde onder de snelweg, waarvan geen gebruik was gemaakt.
Bij het bepalen van de straf hield de rechter, net als in de andere zaken over deze demonstratie, rekening met het risico van een chilling effect: de vrees dat te zware maatregelen mensen ervan zouden weerhouden om in de toekomst te demonstreren. Ook deze verdachte had al twee nachten in verzekering gezeten en was zijn rijbewijs meer dan twee maanden kwijt geweest. Daarom viel de straf lager uit dan de eis van de officier van justitie, die een taakstraf van 120 uur, een maand geheel voorwaardelijke celstraf en een rijontzegging van twee maanden had gevorderd. De rijontzegging kon hoe dan ook niet worden opgelegd, omdat de wet die straf bij dit delict niet toestaat.
Rijkswaterstaat voegde zich ook in deze strafzaak als benadeelde partij met een schadeclaim van € 34.973,84 voor de extra inzet van personeel en materieel tijdens de blokkade. De politierechter verklaarde die vordering niet-ontvankelijk, omdat de vraag of kosten van een overheidsorganisatie met een publieke taak als schade kunnen worden aangemerkt te veel onderzoek vergt voor een strafzaak. Rijkswaterstaat kan de vordering bij de civiele rechter indienen.
De politierechter veroordeelde de klimaatactivist tot een taakstraf van 120 uur en een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf van twee weken met een proeftijd van twee jaar, en verklaarde de schadevordering van Rijkswaterstaat niet-ontvankelijk.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:HR:2025:1863, Hoge Raad, 05-12-2025, 25/02649
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2025:1284, Hoge Raad, 12-09-2025, 24/02565
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:1422, Hoge Raad, 11-10-2024, 22/00955
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:HR:2024:434, Hoge Raad, 15-03-2024, 22/02958
Hoge Raad · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
16-122729-26
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.