Rechtbank verlengt tbs met twee jaar voor man met pedofiele stoornis — RBMNE:2026:6449
verlenging terbeschikkingstelling (tbs) met dwangverpleging
Eiser / verzoeker
de officier van justitie
Verweerder / gedaagde
betrokkene
De rechtbank verlengt de tbs met dwangverpleging met twee jaar, conform de vordering van de officier van justitie, en wijst het verzoek van de verdediging om aanhouding voor een maatregelenrapport af.
- Twee eerdere resocialisatiepogingen binnen de kliniek mislukten omdat betrokkene telkens toch bezig bleek met predelict- of delictgedrag
- Het risico op herhaling van seksueel gewelddadig gedrag wordt bij onmiddellijke beëindiging van de tbs hoog ingeschat
- Betrokkene weigerde medewerking aan het onderzoek van de ingeschakelde psychiater en psycholoog
- De rechtbank wijst het verzoek om aanhouding voor een maatregelenrapport af omdat een voorwaardelijke beëindiging nu prematuur is
- De rechtbank verlengt de tbs met dwangverpleging met twee jaar, in lijn met de vordering en de adviezen
Samenvatting
Een man die in 2004 werd veroordeeld voor het herhaaldelijk plegen van ontuchtige handelingen met kinderen onder de zestien jaar, kreeg destijds terbeschikkingstelling (tbs) met voorwaarden opgelegd. In 2008 werd de dwangverpleging alsnog bevolen, en de maatregel loopt sindsdien door zonder maximale duur omdat de delicten de lichamelijke onaantastbaarheid van slachtoffers raken. De tbs werd laatstelijk in december 2024 met twee jaar verlengd, en de officier van justitie vroeg de rechtbank Midden-Nederland op 9 juli 2026 om opnieuw twee jaar verlenging.
De kliniek waar de man verblijft, adviseerde de tbs met dwangverpleging te verlengen. Hij is gediagnosticeerd met een pedofiele stoornis van het niet-exclusieve type, gericht op jongens, en met een persoonlijkheidsstoornis met antisociale, narcistische en vermijdende trekken. Bij directe beëindiging van de maatregel schat de kliniek het risico op seksueel gewaltdadig gedrag hoog in. Twee resocialisatiepogingen binnen de kliniek liepen op niets uit: de man leek open en goed in behandeling, maar bleek bij controle telkens toch bezig met predelict- of delictgedrag, en bagatelliseert of ontkent de afwijkende aard van zijn gedrag. Na dertien jaar zonder doorbraak in dat patroon is de behandeling binnen de kliniek gestaakt.
De zoektocht naar een vervolgplek verliep moeizaam. Verschillende longcare-instellingen wezen de man af, en ook een aanvraag voor plaatsing in een instelling met het hoogste beveiligingsniveau (LFPZ) werd afgewezen omdat een lager beveiligingsniveau haalbaar werd geacht. Uiteindelijk is hij aangenomen bij een longcare-instelling, waar hij nu op de wachtlijst staat voor overplaatsing. Ondertussen verslechtert de samenwerking tussen de man en zijn behandelteam, en houdt hij een opvallende belangstelling voor een zaak van misbruik en moord op een jongetje die sinds 2022 veel media-aandacht kreeg.
De man weigerde mee te werken aan het onderzoek van de psychiater en de psycholoog die voor deze verlenging waren ingeschakeld, waardoor zij geen antwoord konden geven op de gestelde vragen. De psycholoog merkte desondanks op dat plaatsing binnen een longcare-instelling, gezien het verloop van het behandeltraject, voorstelbaar is.
De advocaat van de man verzocht de rechtbank de zaak aan te houden om de reclassering een maatregelenrapport te laten opstellen naar de mogelijkheden van een voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging. Volgens de advocaat staat het traject stil en moet er buiten de gebaande paden worden gedacht, bijvoorbeeld door uitstroom naar een forensisch-psychiatrische kliniek of afdeling. De rechtbank wijst dit verzoek af: de beschikbare adviezen van de kliniek en de deskundigen bieden geen enkel aanknopingspunt voor een voorwaardelijke beëindiging binnen afzienbare tijd, en een dergelijke stap is nu voorbarig gezien de fasering die nog in het behandel- en resocialisatietraject moet worden doorlopen.
De rechtbank stelt vast dat bij de man nog altijd een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis bestaat en dat het risico op herhaling van delictgedrag bij onmiddellijke beëindiging van de tbs hoog blijft. Omdat een resocialisatie nog niet van de grond is gekomen en de man op een wachtlijst staat, verwacht de rechtbank niet dat binnen een jaar tot een voorwaardelijke beëindiging van de dwangverpleging kan worden gekomen. Zij ziet geen bijzondere omstandigheden om van het gebruikelijke uitgangspunt van een verlenging met twee jaar af te wijken.
De rechtbank wijst het verzoek om aanhouding voor een maatregelenrapport af en verlengt de tbs van de man, overeenkomstig de vordering van de officier van justitie en de adviezen van de kliniek en deskundigen, met twee jaar.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBGEL:2025:11596, Rechtbank Gelderland, 19-12-2025, 06/802739-07
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24387, Rechtbank Den Haag, 19-12-2025, 10.300675-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:5299, Rechtbank Midden-Nederland, 13-10-2025, 16/286894-20 (vordering verlenging tbs)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:12373, Rechtbank Noord-Holland, 23-09-2025, 15/800571-14
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
07.280501.03 (vordering verlenging tbs)
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.