Rechtbank legt Dienst Toeslagen lagere dwangsom op dan Raad van State adviseerde — RBMNE:2026:6485
beroep tegen niet tijdig beslissen op bezwaar over kinderopvangtoeslagcompensatie
Eiser / verzoeker
eiseres
Verweerder / gedaagde
Dienst Toeslagen
Beroep tegen het niet tijdig beslissen op bezwaar gegrond; Dienst Toeslagen moet binnen twee weken alsnog beslissen op straffe van een dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000.
- Beroep tegen het niet tijdig beslissen op een bezwaar tegen de definitieve compensatiebeschikking kinderopvangtoeslag
- Niet in geschil dat de beslistermijn ruimschoots was overschreden: meer dan zestig weken na de wettelijke termijn
- Rechtbank volgt de termijnlijn van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 26 maart 2025
- Rechtbank kiest een dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000, lager dan de € 250 per dag die de Afdeling voorstelde, wegens personeelstekort in plaats van onwil
- Dienst Toeslagen moet proceskosten van € 467 en griffierecht van € 54 aan eiseres vergoeden
Samenvatting
Een vrouw uit België wacht al jaren op een beslissing van de Dienst Toeslagen op haar bezwaar tegen de definitieve berekening van haar compensatie voor de kinderopvangtoeslagaffaire, en stapte naar de rechter om die beslissing af te dwingen.
Op 7 november 2023 nam de Dienst Toeslagen een definitieve beschikking over haar compensatie kinderopvangtoeslag. De vrouw maakte hiertegen bezwaar, dat op 19 december 2023 door de dienst werd ontvangen. De wettelijke beslistermijn op dat bezwaar begon op 20 december 2023 te lopen en verliep op 23 april 2024, maar er kwam geen besluit. Op 19 december 2025 stelde de vrouw de dienst formeel in gebreke, en toen ook dat niets opleverde, diende zij op 6 juli 2026 bij de rechtbank Midden-Nederland een beroep in tegen het niet tijdig beslissen. De rechtbank behandelde de zaak zonder zitting, omdat dat volgens haar niet nodig was.
Tussen partijen stond niet ter discussie dat de beslistermijn ruimschoots was overschreden: op het moment van deze uitspraak waren al meer dan zestig weken verstreken sinds het verlopen van de wettelijke termijn. De rechtbank verklaarde het beroep daarom gegrond. Voor dit type zaken, waarin de Dienst Toeslagen door de grote hoeveelheid vergelijkbare compensatieverzoeken structureel te laat beslist, geldt volgens een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 26 maart 2025 een nadere beslistermijn van zestig weken na afloop van de wettelijke termijn. Omdat die zestig weken hier al waren verstreken, gold niet die volledige extra termijn, maar de kortere termijn van twee weken na verzending van de uitspraak die de Afdeling voor die situatie heeft bepaald. De rechtbank bepaalde daarom dat de Dienst Toeslagen uiterlijk twee weken na verzending van deze uitspraak alsnog een besluit op het bezwaar bekend moet maken.
Over de dwangsom die de Dienst Toeslagen moet betalen als die nieuwe termijn opnieuw wordt overschreden, koos de rechtbank een eigen koers. De Afdeling had in haar uitspraak van maart 2025 voor dit soort zaken een dwangsom van € 250 per dag met een maximum van € 37.500 voorgesteld. De rechtbank in Utrecht volgde dat bedrag niet en hield het bij het gebruikelijke uitgangspunt van € 100 per dag met een maximum van € 15.000. Als reden gaf de rechtbank dat er bij de Dienst Toeslagen geen sprake is van onwil, maar van een ernstig tekort aan personeel, en dat ook het belang van de vrouw geen hogere dwangsom rechtvaardigt: een extra sterke financiële prikkel is volgens de rechtbank niet nodig.
Omdat het beroep gegrond is, moet de Dienst Toeslagen ook de proceskosten van de vrouw vergoeden. De rechtbank stelde de vergoeding voor de bijstand door haar gemachtigde vast op € 467 en droeg de dienst op het griffierecht van € 54 terug te betalen. Het niet tijdig nemen van een besluit werd gelijkgesteld met een vernietigd besluit, de Dienst Toeslagen moet binnen twee weken na verzending van de uitspraak alsnog op het bezwaar beslissen op straffe van een dwangsom van € 100 per dag met een maximum van € 15.000, en de dienst moet € 467 proceskosten en € 54 griffierecht aan de vrouw betalen.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2026:555, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 30-01-2026, BRE 25/5032
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:549, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 30-01-2026, BRE 25/4148
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:382, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 22-01-2026, BRE 25/3309
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBZWB:2026:192, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 20-01-2026, BRE 25/6146
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Midden-NederlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BestuursprocesrechtZaaknummer
UTR 26/6340
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. G. Schnitzler
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.